@user5267433128467: မသေဖူးသေးတဲ့နေရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်မမြှုပ်နှံဖူးတဲ့နေရာ မရှိ "မသေဖူးသေးတဲ့နေရာ ဆွမ်းစားမယ်" ဆိုပြီး ကြည့်လိုက်တယ်။ ဘယ်နားကြည့်ကြည့် ဘဝသံသရာမှာ ဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်တော့ သေဖူးတဲ့နေရာချည်း ဖြစ်နေတယ်၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် မြှုပ်နှံဖူးတဲ့နေရာချည်း ဖြစ်နေတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ လောကတစ်ခုလုံး ရှာရင်းရှာရင်းနဲ့ ပင်လယ်ကြီးရဲ့ ဘေးရောက်သွားပြီး ကျောက်တုံးကြီးပေါ် တက်သွားတယ်။ "ဒီပေါ်တော့ ငါမသေဖူးလောက်သေးဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် မမြှုပ်နှံဖူးလောက်သေးဘူး" ဆိုပြီးတော့ အဲ့ဒီပေါ်မှာ ထိုင်ဆွမ်းဘုန်းပေးတယ်။ တစ်ခုသောကာလ အရှင်သာရိပုတ္တရာနဲ့ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်တို့ တောကျောင်းလေးတစ်ခုမှာ သတင်းသုံးပြီးတော့ နေကြတဲ့အခိုက်၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာ မထေရ်မြတ်ကြီးမှာ ပြင်းထန်သော လေနာရောဂါ ခံစားရတယ်။ လေနာရောဂါ ခံစားရတော့ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်က မေးတယ်— "ဟိုးအရင် ဤကဲ့သို့သော လေနာရောဂါ ထပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဝေဒနာ ခံစားရပြီဆိုရင် ဘယ်လိုဆေးဝါး ဓာတ်စာနဲ့ အရှင်ဘုရားရဲ့ ရောဂါတွေ ပျောက်ကင်းပါသလဲ" လို့ ဒီလိုမေးတယ်။ "လူ့ဘဝတုန်းကတော့လေ" တဲ့၊ တပည့်တော်ရဲ့ အမေက အရှင်သာရိပုတ္တရာ မထေရ်မြတ်ကို နေ့စဉ်နေ့စဉ် ဆွမ်းလောင်းနေတဲ့ အိမ်ကိုသွားပြီးတော့ အဲ့ဒီအိမ်က သားငယ်တစ်ယောက်ကို သွားပြီး ပူးလိုက်တာ။ ပူးပြီးတော့ အဲ့ဒီမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရောဂါဝေဒနာ ခံစားရတဲ့ ပုံစံမျိုး ပူးပြီဆိုရင် မသက်မသာ ပွတ်သတ်ယူတာတွေရော၊ နေရထိုင်ရတာတွေရော ကလေးလေးက ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ ရောက်တာ။ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ ရောက်တော့ မိဘနှစ်ပါးက "ဟဲ့... ဘယ်လိုဖြစ်တာတုန်း" ဆိုပြီး ဆွေမျိုးသားချင်းတွေရော ဝိုင်းပြီးတော့ တန်းသိနားလည်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ အကုန်လုံး စစ်ဆေးမေးမြန်း ဆောင်ရွက် လုပ်ကိုင်ကြည့်လိုက်တော့ ဘာဖြစ်တုန်း မေးလိုက်တော့ နတ်ကနေ ဝင်ပူးပြီးတော့ ဒီလိုလုပ်ထားတာ။ "မနက်ဖြန် အရှင်သာရိပုတ္တရာအတွက် နို့ဃနာဆွမ်း လောင်းပေးမယ်ဆိုရင်တော့၊ ပျားရည်တို့၊ နို့ဆွမ်း၊ ပျားရည်တို့၊ ထောပတ်တို့နဲ့ စီစဉ်ထားတဲ့ နို့ဃနာဆွမ်း လုပ်ကျွေးဆက်ကပ်မယ်ဆိုရင် ငါဒီကလေးထဲကနေ ထွက်ပေးမယ်။ အရှင်သာရိပုတ္တရာ မထေရ်မြတ်ကြီးကို လုပ်ကျွေးခြင်း၊ ဆက်ကပ်ခြင်း မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ငါထွက်မပေးနိုင်ဘူး" ဒီပုံစံပြောတယ်။ ကလေးလေးကလည်း ပင်ပန်းဆင်းရဲနေတာဆိုတော့ "လုပ်ကျွေးမှာပေါ့" တဲ့။ "နောက်တစ်ခါ အရှင်သာရိပုတ္တရာကြီးက တို့ကြည်ညိုလေးစားတဲ့ မထေရ်ကြီးပဲ" တဲ့၊ "ဘာမလုပ်ကျွေးနိုင်စရာ ရှိမလဲ။ အဲ့တော့ စိတ်ချပါ" တဲ့။ အရှင်သာရိပုတ္တရာ လိုအပ်နေတဲ့ ဓာတ်စာဆေးဝါး သူတို့ချက်ကပ်ပြီးတော့ လှူဒါန်းပါမယ် ဒီလိုပြောလိုက်တော့ အဲ့ဒီမှာ နတ်က ထွက်သွားတယ်။ ကလေးလေးကလည်း ချမ်းသာသွားတယ်။ နောက်တစ်နေ့ အာရုဏ်တက် လင်းတဲ့အခါ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန် ဆွမ်းခံကြွတော့ အဲ့ဒီအိမ် ရောက်တယ်။ အရှင်သာရိပုတ္တရာအတွက် လိုအပ်နေတဲ့အတိုင်းပဲ ဒကာ၊ ဒကာမတွေက အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်ကို အဲ့ဒီမှာ ကပ်ကြတယ်။ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်ကတော့ မစဉ်းစား၊ မဆင်ခြင်မိတော့ မသိလိုက်ဘူး။ ကျန်ခဲ့တဲ့ အရှင်သာရိပုတ္တရာကြီးအတွက်လည်းပဲ လောင်းလှူလိုက်ကြတယ်။ လောင်းလှူလိုက်တဲ့အခါ ကျတော့ အဲ့ဒီမှာ ကျောင်းလည်း ရောက်ရော— "ဟောဒီမယ်" တဲ့၊ "နို့ဃနာဆွမ်း ရလာပြီ အရှင်ဘုရား၊ အလိုရှိတဲ့ ပဋိရူပ၊ ပဋိရူပ ဘုန်းပေးပါဘုရား၊ ဘုန်းပေးပါဘုရား" ဒီလိုလျှောက်တယ်။ အဲ့ဒီမှာ အရှင်သာရိပုတ္တရာကြီးက ကြည့်လိုက်တော့ နို့ဃနာဆွမ်း ဖြစ်ရခြင်းရဲ့ အကြောင်း၊ ဘယ်သူစီမံသလဲ၊ ဘယ်လိုစီမံသလဲ၊ ဘာကြောင့်စီမံသလဲ... ဟာ စဉ်းစားဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်တော့ မြင်တယ်တဲ့ သူတော်ကောင်းတို့။ အဲ့ဒါ အရှင်သာရိပုတ္တရာက ဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်တယ်။ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်ကတော့ မဆင်ခြင်မိဘူး။ ဆင်ခြင်ရင် သိတယ်၊ နှစ်ပါးစလုံး မဆင်ခြင်ရင်တော့ ဒါမသိဘူးပေါ့။ တစ်ခါက အရှင်သာရိပုတ္တရာ မထေရ်မြတ်ကြီး မြို့ထဲ ဆွမ်းခံကြွပြီးတော့ "မသေဖူးသေးတဲ့နေရာ ဆွမ်းစားမယ်" ဆိုပြီး ကြည့်လိုက်တယ်။ ဘယ်နားကြည့်ကြည့် ဘဝသံသရာမှာ ဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်တော့ သေဖူးတဲ့နေရာချည်း ဖြစ်တယ်၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် မြှုပ်နှံဖူးတဲ့နေရာချည်း ဖြစ်နေတယ်။ အဲ့ဒါ လောကတစ်ခုလုံး ရှာရင်းရှာရင်းနဲ့ ပင်လယ်ကြီးရဲ့ ဘေးရောက်သွားပြီး ကျောက်တုံးကြီးပေါ် တက်သွားတယ်။ "ဒီပေါ်တော့ ငါမသေဖူးလောက်သေးဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် မမြှုပ်နှံဖူးလောက်သေးဘူး" ဆိုပြီးတော့ အဲ့ဒီပေါ်မှာ ထိုင်ဆွမ်း ဘုန်းပေးတယ်။ ဘုန်းပေးပြီးတော့မှ ဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်တော့ ပုစွန်လုံး ဖြစ်စဉ်ကာလက ဒီကျောက်ကြားမှာ ညှပ်ပြီးတော့ သေခဲ့ဖူးတယ်တဲ့။ ဘုန်းပေးတဲ့နေရာလည်း သူသေခဲ့ဖူးတဲ့နေရာ ဒီလိုဖြစ်တယ်ပေါ့။ အခုလည်းပဲ ဒါ အရှင်သာရိပုတ္တရာကြီးက ဆင်ခြင်တဲ့ အလေ့အကျင့် ပြောပါရဲ့။ ဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အကြောင်းရင်းကို သူမြင်သွားတယ်။ #ဗုဒ္ဓဘာသာအမွေထွန်းလင်းနိုင်ပါစေ🙏🙏🙏 #buddhism #buddha #ဗုဒ္ဓံသရဏံဂစ္ဆာမိပါဘုရား