Lutfiyeyillmaz :
Bugün evime yerleştim, senin olmadığın bir hayata başladım. 2 ay oldu ayrılalı. Tamamen bittik, hem de geri dönüşü olmayacak şekilde. Ama hep aklımdasın, kalbimdesin. Muhtemelen sana bunları diyor olsam derdin ki “sen ayrıldın benden, rahatlamış olmalısın”. Oysa senden ayrılmanın bir mecburiyet olduğunu asla ama asla anlamıcaksın. Bana yaşattıklarının ağırlığını hiçbir zaman anlamıcak, beni hep giden taraf olarak göreceksin biliyorum. Hoş şimdi gelsen tüm hatalarımı ben anladım desen benim içimde hiçbir şey değişmicek. 4 yıl boyunca yaşatmışsın bu saatten sonra değişsen ne fayda:) ama yaptığın her şeye rağmen hala seni düşünüyor, özlüyorum işte. Artık sana değil de kendime yanıyorum, kızıyorum bu kadar sevdiğim için seni… sen nasılsın bilmiyorum ama umarım her şey istediğin gibi ilerliyordur, emeklerinin karşılığını alıyorsundır sonunda umarım. Bak ben senin aksine sana beddua etmiyorum, iyi bir hayatın olsun istiyorum. Giderken bile sadece benim pişman olacağımı dile getirdin, gerçekten ilginç birisin. Hiç sorgulamadın bu insan neden beni bıraktı, ben neler yaptım diye. Olsun, alıştım ben sana artık dokunmuyor bu hareketlerin. Ama seni bırakınca içimde geri dönüşü olmayacak şekilde bir şeylerin öldüğünü hissettim bugün… yazık, çok yazık.
2026-08-04 20:11:27