@psixoterapevt_konul: Bəzən biz böyüyürük… amma içimizdəki o kiçik uşaq — qalır. Sevilmək istəyən, görülmək istəyən, tərk edilməkdən qorxan. Hər birimizin öz ağrısı var. Kiminsə içində tərk edilmə qorxusu, kiminsə içində dəyərsizlik hissi, kiminsə isə heç vaxt almadığı bir sevgi. Və biz münasibətlərə yalnız özümüz kimi yox, o uşaqla birlikdə gəlirik. Əsl yaxınlıq isə burada başlayır: Bir-birinizin ağrısını dəyişməkdə yox… onu görməkdə, qəbul etməkdə və onunla birlikdə qalmaqda. Çünki bəzən insanın ehtiyacı olan şey — problemin həlli deyil. Sadəcə yanında qalacaq bir insandır.