စာဖွဲ့စရာ စကားလုံး မရှိတဲ့ မိဘမေတ္တာ ********************** ဖတ်ကြည့်နော်… ကျွန်တော်တို့နယ်မြို့လေးမှာပေါ့… သိပ်ကို သနားစရာကောင်းလှတဲ့ အဘွားကြီးတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ အဲဒီ အဘွားနာမည်က ဒေါ်ဝိုင်း တဲ့။ ငယ်စဉ်တုန်းကတော့… လယ်နဲ့ယာနဲ့ တင့်တောင့်တင့်တယ် နေနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်။ တောသူဌေးပေါ့လေ… သူ့မှာ မောင်မိုးနဲ့ မအေးဆိုတဲ့ သား သမီးနှစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ စီးပွားရေးလေးက အတန်ငယ်ပြေလည်တော့ သားနဲ့ သမီးကို အလွန်ပဲ အလိုလိုက်ထားတယ်လေ။ ယောက်ျားကလည်း လူအေးတစ်ယောက်ဆိုတော့ ဘာမှ မပြောဘူး။ သား သမီးကို စည်းနဲ့ကမ်းနဲ့ မချစ်တတ်တော့ နှစ်သလိုဖြစ်ပြီး သူ့သားနဲ့ သမီး ဆိုးချက်ဆိုတာလေ ကမ်းကုန်တယ်လို့ ပြောရမယ်။ အမေက အလိုလိုက် အဖေက လူအေး ဆိုတော့ သောင်းကျန်းချင်တိုင်း သောင်းကျန်းကြတာပေါ့… မိဘကို ငယ်ပါနဲ့နှိုင်းပြီး ဆဲတယ်ဆိုတာကတော့ မနက်တိုင်းကြားရလို့ ရိုးနေပါပြီ။ စိတ်မထင်လျှင် မထင်သလို အမေကို ပါးလေးနားလေး ရိုက်တတ်သေးတယ်။ ဒီလိုနဲ့ တစ်နေ့မှာတော့… ဒေါ်ဝိုင်းရဲ့ ခင်ပွန်း ကိုလူအေးကြီး ဆုံးပါလေရော… ပထမ တစ်နှစ် နှစ်နှစ်တော့ အခြေသိပ်မပျက်သေးဘူး။ သုံး လေး နှစ်လောက်လည်း ကြာရော… ဟိုလူကလိမ် ဒီလူကလိမ် ဒီကြားထဲ သားက အရက်သမား သမီးက ဖဲသမား ဆိုတော့ ရှိတဲ့လယ်တွေ ရောင်းလိုက်ရတယ်။ အဲဒီမှာ မအေကြီးငုတ်တုတ်ရှိနေသေးတာကို သားနဲ့ သမီးက အမွေတောင်းတော့တာပါပဲ။ ရှိတဲ့ တိုက်အိမ်ကို မျက်စောင်းထိုးကြပြီလေ… ရပ်ကွက်က ရပ်မိရပ်ဖတွေ တားနေတဲ့ကြားက ဒေါ်ဝိုင်းကြီးတစ်ယောက် အိမ်နဲ့ခြံကို ရောင်းပြီး သားနဲ့ သမီးကို အမွေခွဲပေးလိုက်တယ်။ နောက်တစ်နေ့မှာပဲ ငွေထုတ်ပိုက်ကာ သားနဲ့ သမီးက တခြားမြို့ကို ပြောင်းသွားကြပါလေရော… ပထမတော့…သားရှိတဲ့မြို့ သမီးရှိတဲ့မြို့တွေမှာ တစ်လှည့်စီ လိုက်နေသေးတယ်။ သားအလိမ္မာတုံးလေးက မူးလာတိုင်း အမေအိုကြီးကို လက်သီးစာ ခြေထောက်စာလေး ကျွေးနေလေတော့ ဒဏ်မခံနိုင်ဘူးဆိုပြီး သမီးရှိတဲ့မြို့ကို တစ်လှည့်သွားနေတာပေါ့… သမီးအလိမ္မာလေးကလဲ ညည ဖဲဝိုင်းမှာ။ ဖဲဝိုင်းရှိတဲ့ညဆို ဒီအဘွားကြီးက ဘုရားအကျယ်ကြီးရှိခိုးလို့ နားညည်းတယ်ဆိုပြီး ဖဲဝိုင်းရှိတဲ့ညတိုင်းမှာ အမေအိုကြီးကို အိမ်အပြင် ခြံထောင့်က ကုက္ကိုပင်အောက်မှာ ဖျာခင်းပြီး အိပ်ခိုင်းသတဲ့။ ဆောင်းတွင်းဆိုတော့… ဒေါ်ဝိုင်းတစ်ယောက် ( ၁ )ပတ်လောက်နဲ့ အောက်ပိုင်းချိပြီး လမ်းမလျှောက်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါက ဒေါ်ဝိုင်းဆိုတဲ့ အဘွားကြီးရဲ့ ကိုယ်ရေးအကျဉ်း ဆိုပါတော့… ကျွန်တော် သူ့ကိုပြန်တွေ့တဲ့အချိန်မှာ… သူ့မျက်လုံးဟာ နှစ်ဖက်လုံး ကွယ်နေပါပြီ။ သားနဲ့ သမီးရှိတဲ့ မြို့ကနေ သူ့ဇာတိ ကျွန်တော်တို့မြို့လေးဆီ ပြန်လာပြီး တုတ်ကောက်တစ်ချောင်းကို အားပြုလို့ ကြွပ်ကြွပ်အိတ်အနက်ရောင် အထုပ်လေးတစ်ထုပ်ကို ခါးမှာချည်ပြီး ဟိုလူ့အိမ်က ထမင်းတောင်း ဒီလူ့အိမ်က ဟင်းလေးတောင်းနဲ့ ဘဝနေဝင်ချိန်ကို ဆင်းရဲကြီးစွာ ဖြတ်သန်းနေရတယ်။ တစ်နေ့တော့… လမ်းဘေးမှာ လဲနေတဲ့ ဒေါ်ဝိုင်းကို ဘိုးဘွားရိပ်သာကို ပို့ဖို့ ရပ်ကွက်ထဲမှာနေတဲ့လူတွေက ကျွန်တော့်ကို တာဝန်ပေးပါတယ်။ မျက်စိက မမြင် ခြေထောက်က မသန် အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေရှာတဲ့ သူ့အတွက် အဆင်ပြေမယ့် ဘိုးဘွားရိပ်သာလေးတစ်ခုကို ရှာပြီး ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဘိုးဘွားရိပ်သာက နာယကဆရာတော်ဆီမှာ ခွင့်ပန်ပြီး အကျိုးအကြောင်း လျှောက်ပြတော့ ဒေါ်ဝိုင်းကို အဘွားဆောင်မှာ နေရာပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်က သူ့ခါးမှာ ကြိုးနဲ့ ကျစ်နေအောင် အမြဲချည်ထားတဲ့ ကြွပ်ကြွပ်အိတ် အနက်ရောင်လေးကို ယူပြီး သူအိပ်ရမယ့် ကုတင်ခြေရင်းက သေတ္တာလေးထဲကို ပြောင်းထည့်ပေးတာပေါ့… ကြွပ်ကြွပ်အိတ်လေးထဲမှာ… ယောဂီထဘီ အဟောင်းတစ်ထည် ညစ်နွမ်းနွမ်း တဘက်တစ်ထည် အဖာရာ ဗလပွနဲ့ အနွေးထည်တစ်ထည် ပန်းကန်ပြားတစ်ချပ် တစ်စုံတစ်ရာကို လိပ်ထားတဲ့ လက်ကိုင်ပုဝါလေး တစ်ခု စုစုပေါင်း ပစ္စည်း ငါးမျိုး ထွက်လာပါတယ်။ အင်း…ဒီလက်ကိုင်ပုဝါလေးထဲမှာ ဘာများပါလို့ ဒီလောက် တရိုတသေ သိမ်းထားတာပါလိမ့် ဆိုပြီး ကျွန်တော် ဖြေကြည့်လိုက်တဲ့ အခါ… #အိုး…… သူ့အပေါ် ဘဝတစ်သက်တာလုံး နှိပ်စက်ခဲ့တဲ့ သူ့ဘဝကို သူတောင်းစား သာသာဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ သူ့ဘဝနေဝင်ချိန်ကို အားကိုးရာမဲ့အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ သူ့ သားနဲ့ သမီးရဲ့ ဓာတ်ပုံလေး ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်လေ… ရင်ထဲစို့သွားလိုက်တာ။ သြော်… မိဘမေတ္တာ မိဘမေတ္တာ စာဖွဲ့စရာ စကားလုံးမရှိဘူးဆိုတာ သိပ်ကိုမှန်တာပဲ။ ပစ္စည်းလေးတွေကို သေတ္တာထဲ စီစီရီရီထည့်ပြီး ကျွန်တော်ပြန်မလို့ သူ့ကိုနှုတ်ဆက်လိုက် တယ်။ အဘွား… ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်နော်… အေး…အေး…ပြန်တော့ ပြန်တော့… ကျွန်တော်လှည့်ထွက်လာတဲ့အခါ အဘွားဝိုင်းက ကျွန်တော့်ကို လှမ်းခေါ်တယ်။ လူလေးရေ…လူလေး… ဗျာ… အဘွား သားနဲ့ သမီး ကိုမိုးနဲ့ မအေး က အဘွားကို လာရှာလျှင် အဘွားဒီကိုရောက်နေတယ်လို့ လမ်းညွှန်လိုက်ပါဦးနော်… ဘာအဖြေမှ ပြန်မပေးဘဲ ကျွန်တော် စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ဘဲ ဆက်လျှောက်လာခဲ့ပါတယ်။ အဘွားဝိုင်းဟာ… တစ်နေ့ပြီး တစ်နေ့ ဘိုးဘွားရိပ်သာတစ်ခုရဲ့ ကုတင်ပေါ်မှာ ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာနဲ့ ထိုင်လိုက် အိပ်လိုက် လုပ်နေရင်း ဘယ်တော့မှ လာတွေ့မှာမဟုတ်တဲ့ သားနဲ့ သမီးကို မျှော်လင့်ခြင်းကြီးစွာနဲ့ စောင့်နေလေရဲ့။ မေတ္တာဖြင့်… အရှင်ပုည( ဝကုန်း ) မဟာအောင်မြေကျောင်းတိုက် နေပြည်တော် တပ်ကုန်းမြို့ - @lwin.aung538