@fininnature: some tips to set up your new or beloved pair of binoculars - I forgot to mention about adjusting them to your eye shape too but can include that in another video.. @Hawke Optics #birding #Outdoors #nature #binoculars

fininnature
fininnature
Open In TikTok:
Region: GB
Thursday 06 August 2026 11:06:24 GMT
1439
50
2
1

Music

Download

Comments

amber0utside
amber ꩜ :
Loveeee this!!!!! These look quality !!! Do I spot forest farm hides here....!!?!?
2026-08-07 00:04:38
1
To see more videos from user @fininnature, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

बहिनीले मुखले केही भनेकी थिइनन्। तर कहिलेकाहीँ मान्छेले मुखले भन्न नसकेको कुरा उसको अनुहारले भनिरहेको हुन्छ। काम गरिरहेकै बेला बहिनी बारम्बार प्याड लिएर ट्वाइलेटतिर गइरहेको मेरो आँखाले देखिरहेको थियो। सुरुमा मैले केही भनिनँ। सोचें, सायद व्यक्तिगत कुरा होला, सोधेर अप्ठ्यारो बनाउनु हुँदैन। तर केही समयपछि फेरि बहिनी ट्वाइलेट गइन्। त्यो देख्दा मनमा एउटै कुरा आयो— “बहिनीलाई गाह्रो भइरहेको त छैन?” अन्ततः मैले सोधेँ— “बहिनी, काम गर्न गाह्रो भइरहेको हो? शरीर ठीक छैन?” बहिनीले हल्का मुस्कुराउँदै भनिन्— “दाइ, पेट अलि मात्र दुखेको हो। ठिक छ।” त्यो ‘ठिक छ’ सुन्दा मेरो मन झन् भारी भयो। किनकि कहिलेकाहीँ महिलाहरूले “ठिक छ” भन्नुको अर्थ साँच्चै ठिक हुनु हुँदैन रहेछ। त्यो ‘ठिक छ’ भित्र दुखाइ हुन सक्छ, कमजोरी हुन सक्छ, शरीर भारी भएको पीडा हुन सक्छ, तर पनि काम छुट्ला कि भन्ने डर हुन सक्छ। घरदेखि टाढा, आफ्ना आमाबुबा र दिदीबहिनीबाट टाढा, परदेशको ठाउँमा आएर आफ्नो शरीरले साथ नदिँदा पनि काम गर्नुपर्ने बाध्यता कति गाह्रो होला? हामी पुरुषहरूले त्यो पीडा सायद पूर्ण रूपमा बुझ्न सक्दैनौँ। महिनावारी कुनै रोग होइन। महिलाको शरीरमा हुने स्वाभाविक प्रक्रिया हो। तर महिनावारीको समयमा हुने पेट दुखाइ, कम्मर दुखाइ, कमजोरी, टाउको दुखाइ, वाकवाकी, शरीर भारी हुनेलगायतका समस्या सबैलाई एउटै हुँदैन। कसैलाई सामान्य हुन्छ, कसैलाई निकै गाह्रो पनि हुन सक्छ। त्यसैले एउटी बहिनीले “मलाई गाह्रो भयो” भन्न नसक्दा उसको मौनता बुझिदिनु पनि मानवता हो। त्यो दिन मैले बहिनीलाई भनेँ— “तिमी आराम गर। आजको काम म गर्छु।” सायद मेरो लागि त्यो एउटा सामान्य वाक्य थियो। तर बहिनीको आँखामा त्यो वाक्यले दिएको राहत मैले देखिरहेको थिएँ। मलाई थाहा छैन त्यो रात बहिनीलाई कति दुख्यो। मलाई थाहा छैन उनले कति पटक पीडा सहेर पनि काम गरिन्। तर एउटा कुरा भने महसुस गरेँ— परदेशमा मानिसलाई पैसा मात्र चाहिँदैन रहेछ, कहिलेकाहीँ आफ्नोपन पनि चाहिँदो रहेछ। जापानमा धेरै नेपाली दिदीबहिनीहरू बिहानै उठेर काममा जानुहुन्छ। आफ्नो शरीर दुखिरहेको हुन्छ, मन घर सम्झेर भारी भएको हुन्छ, कहिलेकाहीँ आँसु आउँछ, तर पनि अनुहारमा मुस्कान राखेर काम गर्नुपर्छ। किन? घरमा पैसा पठाउनुपर्छ। आफ्नो पढाइको खर्च निकाल्नुपर्छ। भाडा तिर्नुपर्छ। भविष्य बनाउनुपर्छ। नेपालमा हुँदा आमाले दुखेको बेला “आज आराम गर छोरी” भन्नुहुन्थ्यो होला। तर जापानमा? कहिलेकाहीँ त्यो “आराम गर” भन्ने आवाज सुनाउने कोही हुँदैन। त्यसैले हामी एउटै workplace मा काम गर्नेहरू एकअर्काका लागि परिवारजस्तै बन्न सकौँ। कसैलाई समस्या छ भने मजाक नगरौँ। कसैलाई कमजोरी भएको देख्दा “कामचोर” नभनौँ। कसैले बारम्बार toilet गएको देख्दा नराम्रो सोच नगरौँ। कुनै बहिनीले महिनावारीको कारण काम गर्न गाह्रो भएको बताइन् भने त्यसलाई लाजको विषय नबनाऔँ। र दिदीबहिनीहरूलाई पनि एउटा कुरा— दुखाइ अत्यधिक छ भने सहेर मात्र नबस्नुहोस्। शरीरले दिएको संकेतलाई बेवास्ता नगर्नुहोस्। आवश्यक परे आराम गर्नुहोस् र स्वास्थ्यसम्बन्धी समस्या भए चिकित्सकसँग सल्लाह लिनुहोस्। परदेशमा कमाएको पैसा महत्वपूर्ण छ। तर त्यो पैसा कमाउने तपाईंको शरीर र स्वास्थ्य त्योभन्दा धेरै महत्वपूर्ण छ। हामी सबैले एकअर्काको पीडा बुझ्न सक्ने वातावरण बनाउन सक्यौँ भने जापानको परदेशी जीवन अलि सजिलो बन्न सक्छ। हिजो त्यो बहिनीले “दाइ, म ठिक छु” भनिन्। तर उनको अनुहारले भनिरहेको थियो— “दाइ, मलाई अलि गाह्रो भइरहेको छ।” सायद उनले मुखले भन्न सकिनन्। तर उनको मौनता बुझ्नु नै त्यो दिन मेरो लागि सबैभन्दा ठूलो कुरा थियो। आज यो लेख पढ्ने हरेक दाजुभाइलाई एउटा अनुरोध— हामीले दिदीबहिनीको महिनावारीलाई मजाक होइन, सम्मानका साथ बुझौँ। र हरेक दिदीबहिनीलाई— तपाईं कमजोर होइन। तपाईंले सहिरहेको पीडा सानो होइन। तपाईं पनि आराम गर्न पाउने मान्छे हो। परदेशमा हामी सबै एकअर्काका मान्छे बनौँ। ❤️🇯🇵 सायद कहिलेकाहीँ ठूलो सहयोग भनेको पैसा होइन, कसैले “तिमी आराम गर, म गर्छु” भनेर दिएको एउटा सानो वाक्य पनि हुँदो रहेछ। 😪❤️ #जापानमा_नेपाली #नेपालीदिदीबहिनी #महिनावारी #महिनावारीकोपीडा #महिलाकोसम्मान
बहिनीले मुखले केही भनेकी थिइनन्। तर कहिलेकाहीँ मान्छेले मुखले भन्न नसकेको कुरा उसको अनुहारले भनिरहेको हुन्छ। काम गरिरहेकै बेला बहिनी बारम्बार प्याड लिएर ट्वाइलेटतिर गइरहेको मेरो आँखाले देखिरहेको थियो। सुरुमा मैले केही भनिनँ। सोचें, सायद व्यक्तिगत कुरा होला, सोधेर अप्ठ्यारो बनाउनु हुँदैन। तर केही समयपछि फेरि बहिनी ट्वाइलेट गइन्। त्यो देख्दा मनमा एउटै कुरा आयो— “बहिनीलाई गाह्रो भइरहेको त छैन?” अन्ततः मैले सोधेँ— “बहिनी, काम गर्न गाह्रो भइरहेको हो? शरीर ठीक छैन?” बहिनीले हल्का मुस्कुराउँदै भनिन्— “दाइ, पेट अलि मात्र दुखेको हो। ठिक छ।” त्यो ‘ठिक छ’ सुन्दा मेरो मन झन् भारी भयो। किनकि कहिलेकाहीँ महिलाहरूले “ठिक छ” भन्नुको अर्थ साँच्चै ठिक हुनु हुँदैन रहेछ। त्यो ‘ठिक छ’ भित्र दुखाइ हुन सक्छ, कमजोरी हुन सक्छ, शरीर भारी भएको पीडा हुन सक्छ, तर पनि काम छुट्ला कि भन्ने डर हुन सक्छ। घरदेखि टाढा, आफ्ना आमाबुबा र दिदीबहिनीबाट टाढा, परदेशको ठाउँमा आएर आफ्नो शरीरले साथ नदिँदा पनि काम गर्नुपर्ने बाध्यता कति गाह्रो होला? हामी पुरुषहरूले त्यो पीडा सायद पूर्ण रूपमा बुझ्न सक्दैनौँ। महिनावारी कुनै रोग होइन। महिलाको शरीरमा हुने स्वाभाविक प्रक्रिया हो। तर महिनावारीको समयमा हुने पेट दुखाइ, कम्मर दुखाइ, कमजोरी, टाउको दुखाइ, वाकवाकी, शरीर भारी हुनेलगायतका समस्या सबैलाई एउटै हुँदैन। कसैलाई सामान्य हुन्छ, कसैलाई निकै गाह्रो पनि हुन सक्छ। त्यसैले एउटी बहिनीले “मलाई गाह्रो भयो” भन्न नसक्दा उसको मौनता बुझिदिनु पनि मानवता हो। त्यो दिन मैले बहिनीलाई भनेँ— “तिमी आराम गर। आजको काम म गर्छु।” सायद मेरो लागि त्यो एउटा सामान्य वाक्य थियो। तर बहिनीको आँखामा त्यो वाक्यले दिएको राहत मैले देखिरहेको थिएँ। मलाई थाहा छैन त्यो रात बहिनीलाई कति दुख्यो। मलाई थाहा छैन उनले कति पटक पीडा सहेर पनि काम गरिन्। तर एउटा कुरा भने महसुस गरेँ— परदेशमा मानिसलाई पैसा मात्र चाहिँदैन रहेछ, कहिलेकाहीँ आफ्नोपन पनि चाहिँदो रहेछ। जापानमा धेरै नेपाली दिदीबहिनीहरू बिहानै उठेर काममा जानुहुन्छ। आफ्नो शरीर दुखिरहेको हुन्छ, मन घर सम्झेर भारी भएको हुन्छ, कहिलेकाहीँ आँसु आउँछ, तर पनि अनुहारमा मुस्कान राखेर काम गर्नुपर्छ। किन? घरमा पैसा पठाउनुपर्छ। आफ्नो पढाइको खर्च निकाल्नुपर्छ। भाडा तिर्नुपर्छ। भविष्य बनाउनुपर्छ। नेपालमा हुँदा आमाले दुखेको बेला “आज आराम गर छोरी” भन्नुहुन्थ्यो होला। तर जापानमा? कहिलेकाहीँ त्यो “आराम गर” भन्ने आवाज सुनाउने कोही हुँदैन। त्यसैले हामी एउटै workplace मा काम गर्नेहरू एकअर्काका लागि परिवारजस्तै बन्न सकौँ। कसैलाई समस्या छ भने मजाक नगरौँ। कसैलाई कमजोरी भएको देख्दा “कामचोर” नभनौँ। कसैले बारम्बार toilet गएको देख्दा नराम्रो सोच नगरौँ। कुनै बहिनीले महिनावारीको कारण काम गर्न गाह्रो भएको बताइन् भने त्यसलाई लाजको विषय नबनाऔँ। र दिदीबहिनीहरूलाई पनि एउटा कुरा— दुखाइ अत्यधिक छ भने सहेर मात्र नबस्नुहोस्। शरीरले दिएको संकेतलाई बेवास्ता नगर्नुहोस्। आवश्यक परे आराम गर्नुहोस् र स्वास्थ्यसम्बन्धी समस्या भए चिकित्सकसँग सल्लाह लिनुहोस्। परदेशमा कमाएको पैसा महत्वपूर्ण छ। तर त्यो पैसा कमाउने तपाईंको शरीर र स्वास्थ्य त्योभन्दा धेरै महत्वपूर्ण छ। हामी सबैले एकअर्काको पीडा बुझ्न सक्ने वातावरण बनाउन सक्यौँ भने जापानको परदेशी जीवन अलि सजिलो बन्न सक्छ। हिजो त्यो बहिनीले “दाइ, म ठिक छु” भनिन्। तर उनको अनुहारले भनिरहेको थियो— “दाइ, मलाई अलि गाह्रो भइरहेको छ।” सायद उनले मुखले भन्न सकिनन्। तर उनको मौनता बुझ्नु नै त्यो दिन मेरो लागि सबैभन्दा ठूलो कुरा थियो। आज यो लेख पढ्ने हरेक दाजुभाइलाई एउटा अनुरोध— हामीले दिदीबहिनीको महिनावारीलाई मजाक होइन, सम्मानका साथ बुझौँ। र हरेक दिदीबहिनीलाई— तपाईं कमजोर होइन। तपाईंले सहिरहेको पीडा सानो होइन। तपाईं पनि आराम गर्न पाउने मान्छे हो। परदेशमा हामी सबै एकअर्काका मान्छे बनौँ। ❤️🇯🇵 सायद कहिलेकाहीँ ठूलो सहयोग भनेको पैसा होइन, कसैले “तिमी आराम गर, म गर्छु” भनेर दिएको एउटा सानो वाक्य पनि हुँदो रहेछ। 😪❤️ #जापानमा_नेपाली #नेपालीदिदीबहिनी #महिनावारी #महिनावारीकोपीडा #महिलाकोसम्मान

About