मलाई टाइमको मतलब छैन, भोक–प्यासको मतलब छैन। मलाई काम गर्नु छ। मलाई भाषणबाजी गर्न आउँदैन, चाहिँदा पनि चाहिँदैन।” — गृहमन्त्री गुरुङ यो भनाइ केवल एउटा अभिव्यक्ति मात्र होइन, जिम्मेवारी र कामप्रतिको प्रतिबद्धताको संकेत पनि हो। देश र जनताले वर्षौंदेखि धेरै भाषण, धेरै आश्वासन र धेरै घोषणा सुनेका छन्। अब जनताको चाहना भनेको शब्द होइन, कामको परिणाम हो। त्यसैले कामलाई प्राथमिकता दिने सोच र जिम्मेवारी पूरा गर्ने अठोटलाई धेरैले सकारात्मक रूपमा हेर्नेछन्। तर कुनै पनि सार्वजनिक पदमा बसेको व्यक्तिको मूल्याङ्कन अन्ततः बोलेका शब्दले होइन, गरेका कामले हुन्छ। शान्ति–सुरक्षा कायम गर्ने, अपराध नियन्त्रण गर्ने, नागरिकको सुरक्षाको प्रत्याभूति दिलाउने, कानुनको निष्पक्ष कार्यान्वयन गर्ने र जनताले महसुस गर्ने परिवर्तन ल्याउने काम नै सबैभन्दा ठूलो भाषण हो। यदि गृहमन्त्री गुरुङले आफ्नो यो प्रतिबद्धतालाई व्यवहारमा उतार्न सक्नुभयो भने त्यसले जनविश्वास अझ मजबुत बनाउन सक्छ। तर यदि यो भनाइ केवल भाषणमै सीमित रह्यो भने जनताले स्वाभाविक रूपमा प्रश्न पनि गर्नेछन्। लोकतन्त्रमा प्रशंसा र आलोचना दुवै स्वाभाविक हुन्, त्यसैले कामको मूल्याङ्कन तथ्य र परिणामका आधारमा हुनुपर्छ। देशलाई अहिले आरोप–प्रत्यारोपभन्दा बढी इमानदार नेतृत्व, प्रभावकारी कार्यसम्पादन, सुशासन र परिणाममुखी कामको आवश्यकता छ। जनताको अपेक्षा पनि यही हो कि जिम्मेवारीमा रहेका सबैले कम बोलून्, धेरै काम गरून्, र आफ्नो कामबाट विश्वास जितून्। भाषणभन्दा काम ठूलो हुन्छ, र कामको परिणाम नै नेतृत्वको वास्तविक परिचय हो। - @rastriyaswatantraparty36