@mbaaaar: Malinka Knitted atasan di desain eksklusif oleh Dexalove. Bahan snowribb yang stretchy dan melar, memberikan kenyamanan maksimal. Cocok untuk outfit santai. mTersedia dalam ukuran 2 size : M: Detail ukuran: Ld 84-100, Pj 58 rekomend ubtuk bb 40-55 XL: Detail ukuran: Ld 96-115, pj 58 rekomend untuk bb 55-70 🫶🏻🫶🏻🫶🏻 CO di keranjang kuning aku yaaa🫶🏻🫶🏻

mbarina
mbarina
Open In TikTok:
Region: ID
Friday 07 August 2026 11:19:29 GMT
686
51
0
0

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @mbaaaar, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Homebound Hearts - Part 6 || POV: Your dad's new relationship forced you to start over in Palawan and now you're stuck with Jeo as your housemate. Kung kailan naman walang pasok tsaka naman ako nagising ng sobrang aga. Tiningnan ko ang oras at alas otso pa lang ng umaga. Sakto naman na alam kong wala na sina Daddy ng ganitong oras. May bago kasi siyang sinimulang poultry business dito sa Palawan kaya mula umaga hanggang hapon wala sila rito sa bahay. Dahan-dahan akong bumangon at inayos ang kumot sa kama. Lumapit ako sa bintana at hinawi ang kurtina. Maliwanag na ang labas, pero hindi masyadong mainit. After that, I went downstairs to look for something to eat since I wasn’t able to have dinner last night. Pag baba ko, laking gulat ko nang abutang nagluluto si Jeo sa kusina. Mukhang patapos na siya dahil may iba nang nakahain sa mesa. Nandito pa ba sila daddy? Bakit parang sobra sobra naman yung niluto nito para sa sarili niya. Napatingin siya sa akin nang kumuha ako ng baso sa drawer malapit sa kanya. Nilagyan ko ito ng tubig at mabilis na uminom na parang uhaw na uhaw. I heard the stove click off as he passed by me, carrying a plate of pancakes. Nanlaki ang mata ko at agad namang tumunog ang tiyan ko sa gutom.  Kumuha ulit ako ng isang basong tubig at uminom, nagbabaka sakaling mapawi kahit papaano yung gutom ko.  Mamaya na lang ako maghahanap ng pagkain, pagkatapos niya. “Umupo ka na dito” sabi niya, habang habang kumukuha ng pancake. “Busog pa ako” pagsisinungaling ko. Pero habang sinasabi ko yun, nakatingin ako sa mga pagkain sa mesa. “Hindi ka kumain kagabi. Umupo ka na dito at kumain ka na” sabi niya nang hindi tumitingin sa akin. Kumunot ang noo ko. How did he know I didn’t have dinner last night? Hinihintay ba niya ako? “Hindi kita inaabangan. Napansin ko lang na hindi nabawasan yung naiwang kanin kagabi”  Lalong kumunot ang noo ko. May sa manghuhula ba tong taong to at parang nababasa niya ang tumatakbo sa utak ko???? Dahan dahan akong umupo sa parehas na pwesto. Magkabilang dulo kami ni Jeo. Tahimik akong kumuha ng pancakes at bacon. Habang kumakain, my thoughts from last night kept bugging me. Hindi ako mapakali, gustong gusto kong tanungin si Jeo, pero mukhang wala naman akong makukuhang matinong sagot sa kanya. But as the silence lingered, my curiosity only became harder to ignore. “Jeo” tawag ko. Hindi siya agad sumagot. Patuloy lang siya sa pag kain, parang hindi niya ako narinig, o baka sinasadya niya lang na hindi ako pansinin. “Jeo,” ulit ko, mas may diin na. Doon lang siya huminto. Nakatigil ang kamay niya sa paghiwa ng pancake bago dahan-dahang lumingon sa akin. “Ano?” tanong niya. Hinigpitan ko ang hawak ko sa kutsara, biglang nag-alinlangan kung dapat ko pa bang ituloy ang tanong. Pero nasimulan ko na. “About sa parents natin…” mahina kong sabi, nakatingin sa kanya. “Okay lang ba sayo lahat ‘to?” Saglit siyang natigilan. Hindi agad sumagot. Parang mas humigpit ang hawak niya sa hawak niyang sandok, pero hindi niya pa rin inaalis ang tingin sa akin. “Anong ibig mong sabihin?” tanong niya, mas maingat na ngayon ang tono. “Yung… ganitong set up. yung…” hirap akong maghanap ng tamang mga salita. “Yung ano, ganito, yung mama mo at daddy ko, magkasama sa iisang bahay. Tapos parehas pa silang may anak na teenager. Tulad ko… ako… tayo… magkasama dito sa bahay” halos nauutal utal kong sabi. “You’re asking me if I am bothered with you around this house?” tanong niya, habang magkasalubong ang kilay niya. “Hindi naman… I am not bothered. You can roam around here if you want, I don’t really care” mabilis din niyang sagot. I pressed my palm against my forehead and closed my eyes for a moment. Ano ba naman tong lalaking to. Napaka selective hearing! “Jusko! Nevermind…” I muttered as I dropped my hand and gave up on explaining further. “Gets ko” bigla siyang nagsalita. parang narinig niya ang huli kong sinabi. [Continuation in comsec]
Homebound Hearts - Part 6 || POV: Your dad's new relationship forced you to start over in Palawan and now you're stuck with Jeo as your housemate. Kung kailan naman walang pasok tsaka naman ako nagising ng sobrang aga. Tiningnan ko ang oras at alas otso pa lang ng umaga. Sakto naman na alam kong wala na sina Daddy ng ganitong oras. May bago kasi siyang sinimulang poultry business dito sa Palawan kaya mula umaga hanggang hapon wala sila rito sa bahay. Dahan-dahan akong bumangon at inayos ang kumot sa kama. Lumapit ako sa bintana at hinawi ang kurtina. Maliwanag na ang labas, pero hindi masyadong mainit. After that, I went downstairs to look for something to eat since I wasn’t able to have dinner last night. Pag baba ko, laking gulat ko nang abutang nagluluto si Jeo sa kusina. Mukhang patapos na siya dahil may iba nang nakahain sa mesa. Nandito pa ba sila daddy? Bakit parang sobra sobra naman yung niluto nito para sa sarili niya. Napatingin siya sa akin nang kumuha ako ng baso sa drawer malapit sa kanya. Nilagyan ko ito ng tubig at mabilis na uminom na parang uhaw na uhaw. I heard the stove click off as he passed by me, carrying a plate of pancakes. Nanlaki ang mata ko at agad namang tumunog ang tiyan ko sa gutom. Kumuha ulit ako ng isang basong tubig at uminom, nagbabaka sakaling mapawi kahit papaano yung gutom ko. Mamaya na lang ako maghahanap ng pagkain, pagkatapos niya. “Umupo ka na dito” sabi niya, habang habang kumukuha ng pancake. “Busog pa ako” pagsisinungaling ko. Pero habang sinasabi ko yun, nakatingin ako sa mga pagkain sa mesa. “Hindi ka kumain kagabi. Umupo ka na dito at kumain ka na” sabi niya nang hindi tumitingin sa akin. Kumunot ang noo ko. How did he know I didn’t have dinner last night? Hinihintay ba niya ako? “Hindi kita inaabangan. Napansin ko lang na hindi nabawasan yung naiwang kanin kagabi” Lalong kumunot ang noo ko. May sa manghuhula ba tong taong to at parang nababasa niya ang tumatakbo sa utak ko???? Dahan dahan akong umupo sa parehas na pwesto. Magkabilang dulo kami ni Jeo. Tahimik akong kumuha ng pancakes at bacon. Habang kumakain, my thoughts from last night kept bugging me. Hindi ako mapakali, gustong gusto kong tanungin si Jeo, pero mukhang wala naman akong makukuhang matinong sagot sa kanya. But as the silence lingered, my curiosity only became harder to ignore. “Jeo” tawag ko. Hindi siya agad sumagot. Patuloy lang siya sa pag kain, parang hindi niya ako narinig, o baka sinasadya niya lang na hindi ako pansinin. “Jeo,” ulit ko, mas may diin na. Doon lang siya huminto. Nakatigil ang kamay niya sa paghiwa ng pancake bago dahan-dahang lumingon sa akin. “Ano?” tanong niya. Hinigpitan ko ang hawak ko sa kutsara, biglang nag-alinlangan kung dapat ko pa bang ituloy ang tanong. Pero nasimulan ko na. “About sa parents natin…” mahina kong sabi, nakatingin sa kanya. “Okay lang ba sayo lahat ‘to?” Saglit siyang natigilan. Hindi agad sumagot. Parang mas humigpit ang hawak niya sa hawak niyang sandok, pero hindi niya pa rin inaalis ang tingin sa akin. “Anong ibig mong sabihin?” tanong niya, mas maingat na ngayon ang tono. “Yung… ganitong set up. yung…” hirap akong maghanap ng tamang mga salita. “Yung ano, ganito, yung mama mo at daddy ko, magkasama sa iisang bahay. Tapos parehas pa silang may anak na teenager. Tulad ko… ako… tayo… magkasama dito sa bahay” halos nauutal utal kong sabi. “You’re asking me if I am bothered with you around this house?” tanong niya, habang magkasalubong ang kilay niya. “Hindi naman… I am not bothered. You can roam around here if you want, I don’t really care” mabilis din niyang sagot. I pressed my palm against my forehead and closed my eyes for a moment. Ano ba naman tong lalaking to. Napaka selective hearing! “Jusko! Nevermind…” I muttered as I dropped my hand and gave up on explaining further. “Gets ko” bigla siyang nagsalita. parang narinig niya ang huli kong sinabi. [Continuation in comsec]

About