@cptn_typiest: Hayee This Song#🥺🖤🥀 #foryou #cptntypiest #foryoupage #unfrezzmyaccount

💖𝙘𝙥𝙩𝙣_𝙩𝙮𝙥𝙞𝙚𝙨𝙩💝

Open In TikTok:

Region: PK

Saturday 08 August 2026 11:06:34 GMT

53971

3065

7

349

Music

Download

No Watermark .mp4 (2.71MB) No Watermark(HD) .mp4 (2.95MB) Watermark .mp4 (5.1MB) Music .mp3

Comments

ALi sheikh :

plzzz on save option 😊🙏

2026-08-08 11:09:20

0

Tx Queen :

🥺🥺🥺

2026-08-08 19:49:46

0

Shehzadkhan Shehzadkhan :

🥰🥰🥰

2026-08-08 18:39:30

0

king 46😈💯 :

🥰🥰🥰

2026-08-08 17:51:42

0

♥️mozzam irfan ali ♥️ :

😁😁😁

2026-08-08 16:41:54

0

@awais jani :

💔💔💔

2026-08-08 12:20:05

0

Qamar Bhatti :

❤️❤️❤️

2026-08-08 22:16:05

0

To see more videos from user @cptn_typiest, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

#creatorinsights #dublagens

#creatorinsights #dublagens

☁️💙 #sky #bluesky #clouds #astrophile #fyp

☁️💙 #sky #bluesky #clouds #astrophile #fyp

#foryou #explore #fyp #استوريهات #ارفعو_الفيد_اكسبلور

#foryou #explore #fyp #استوريهات #ارفعو_الفيد_اكسبلور

Ethan Slater & Betsy Wolfe sing “Skid Row” from LITTLE SHOP OF HORRORS at Broadway in Bryant Park 2026. Slater and Wolfe star as Seymour and Audrey in the long-running Off-Broadway musical comedy appearing as part of the beloved lunchtime series in the heart of New York City. 🎟️: Broadway.com #littleshopofhorrors #offbroadway #broadwayinbryantpark #singing #musicaltheatre

Ethan Slater & Betsy Wolfe sing “Skid Row” from LITTLE SHOP OF HORRORS at Broadway in Bryant Park 2026. Slater and Wolfe star as Seymour and Audrey in the long-running Off-Broadway musical comedy appearing as part of the beloved lunchtime series in the heart of New York City. 🎟️: Broadway.com #littleshopofhorrors #offbroadway #broadwayinbryantpark #singing #musicaltheatre

~||ភរិយាក្រៅផ្លូវការ||~ ភាគ 30

>យ៉ុនហ្គីលត់ជង្គង់ចំពោះមុខជីមីនគេពិតជាខ្មាសអៀនរាលទង្វើរបស់ខ្លួនទាំងអម្បាលមាណណាស់។ "បងពិតជាគ្មានពាក្យអ្វីក្រៅពីពាក្យ សុំទោស ពិតមែនជីមីន បងទទួលស្គាល់ថាបងពិតជាខុស តែបងមិនអាចដោះលែងអូនបានពិតមែន បងសុំទោស..."យ៉ុនហ្គី "លោកធ្វើបែបនេះដើម្បីអី? ហ្អឹក! លោកចង់ឃុំឃាំងខ្ញុំដូចសត្វធាតុឬ?"ជីមីន "ទេ! ជីមីនមិនមែនបែបនោះទេ! បង..."យ៉ុនហ្គី "បើអញ្ចឹងលោកចង់ឱ្យខ្ញុំទ្រាំមើលសកម្មភាពថោកទាបរបស់លោកនិងស្រីម្នាក់នោះឬ?"ជីមីន "ជីមីន..."យ៉ុនហ្គីគាំងតែម្ដង "ខ្ញុំទុកពេលឱ្យលោកគិតសិន បានចម្លើយចាំមកប្រាប់ខ្ញុំ ឥឡូវនេះចេញពីបន្ទប់របស់ខ្ញុំទៅ!!"ជីមីន "បងមិនព្រមលែងលះទេ"យ៉ុនហ្គី "ចេញទៅ!!"ជីមីនឈរបែរខ្នងដាក់នាយ យ៉ុនហ្គីក៏ព្រមចេញតាមសម្រួលពិតមែន។បន្ទាប់ពីនាយចេញទៅបាត់ជីមីនក៏អង្គុយអោបសង្គង់យំ។សួរថាគេនៅស្រឡាញ់នាយឬអត់គឺស្រឡាញ់! ប៉ុន្តែគេគ្មានជម្រើសទេ ដើម្បីសេចក្តីសុខខ្លួនឯង កូន និងនាយនេះជាជម្រើសល្អបំផុត។ "ម៉ាក់! ជីមីនសុំខ្ញុំលែងលះ"យ៉ុនហ្គីរត់ចុះមកក្រោមទាំងត្រហេបត្រហប។ "លែងលះក៏ល្អ! ម៉ាក់និងសូហ្វី(ម៉ាក់ជីមីន)និងគិតគូគ្នារកប្ដីថ្មីឱ្យគេ ជីមីនទាំងស្អាតឆ្លាត សុភាពរាបសារ សាច់ទន់ៗភ្លឺរលោង រាងតូចៗអញ្ចឹងមិនខ្វះទេមនុស្សប្រុសល្អៗដែលចង់បានមកថ្នាក់ថ្នម មិនអញ្ចឹងអីកូនប្រុស!"លោកស្រីគីមអង្គុយរូសក្រចកធម្មតាដោយមិនខ្វល់ពីទឹកមុខរបស់យ៉ុនហ្គីសោះ "អ្នកម៉ាក់! ខ្ញុំឲ្យម៉ាក់ជួយរកដំណោះស្រាយមិនមែនឲ្យចាក់សាំងលើភ្លើងទេ"យ៉ុនហ្គីដូចជាខឹងនឹងម៉ាក់របស់គេដែរ គេនិយាយនេះចង់ឱ្យគាត់ជួយដោះស្រាយតែបែរជាជួយជំរុញបន្ថែមទៅវិញ។ "ខ្ញុំមិនព្រមលេងលះដាច់ខាត! គ្មាននរណាអាចជំនួសតំណែងខ្ញុំបានទេ!"យ៉ុនហ្គី "ហួងហែងខ្លាំងម្ល៉េះកូនប្រុស? ឯងមានសិទ្ធិយកប្រពន្ធថ្មីបាន ហេតុអីគេគ្មានសិទ្ធិ?"លោកស្រីគីម "បើមានអាប្រុសណាហ៊ានខ្ញុំនឹងសម្លាប់វាចោលមិនខាន"យ៉ុនហ្គី "បន្ទាប់ពីលែងលះហើយ ម៉ាក់នឹងរកប្ដីឱ្យគេពីរនាក់តែម្ដងកុំឱ្យចាញ់ឯង ឲ្យតែជីមីនព្រមម៉ាក់ធ្វើមែន!"លោកស្រីគីម(ម៉ាក់គេនេះប៉ិនដែលហ្នឹងហា៎🤌) "អ្នកម៉ាក់!!"យ៉ុនហ្គី "ហ៊ឹម!ម៉ាក់និយាយអ្វីខុសមែន?"គាត់ដឹងថានិយាយហើយយ៉ុនហ្គីខឹងតែគាត់នៅតែនិយាយ។ចំណែកយ៉ុនហ្គីក៏ដើរចេញមកខាងក្រៅយកបារីមកជក់ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពតានតឹងខ្លះ តែមានឯណាវាធ្វើឱ្យគេស្ត្រេសលើសដើមឯខួរក្បាលកំពុងតែគិតពីពាក្យសម្ដីរបស់ជីមីន។របស់គេផុសកាត់ខួរក្បាលរបស់យើងប្រៀបដូចជាកាំបិតដល់មិត្តស្រួចអញ្ចឹង។ "បងសុំទោស"យ៉ុនហ្គី ✨ Skip ✨ ជីមីនអូសវ៉ាលីរបស់ខ្លួនចុះមកខាងក្រោមឲ្យមានអ្នកបម្រើប្រុសម្នាក់ជួយកាន់ខ្លះដែរ។ទឹកមុខរបស់គេស្រពាប់ស្រពោន ភ្នែកហើមព្រោះយំអស់ជាច្រើនម៉ោងមកហើយ។ "ជីមីនកូនគិតច្បាស់ហើយឬ?"លោកស្រីគីម "បាទ ខ្ញុំបានគិតវាទុកមកជាយូរហើយ"ជីមីន "ហ៊ឹម...បើកូនគិតបែបនេះទៅហើយម៉ាក់ក៏មិនហ៊ានជំទាស់ដែរព្រោះវាជាការគិតរបស់កូន បើគិតថាត្រូវកូនធ្វើចុះ"លោកស្រីគីម "ខ្ញុំអរគុណច្រើនអ្នកម៉ាក់ កូនលាអ្នកម៉ាក់សិនហើយ"ជីមីនឱបគាត់បន្តិច "អ៊ំលីខ្ញុំទៅសិនហើយ"ជីមីន "ចា៎...តើខ្ញុំនឹងអាចជួបអ្នកប្រុសម្ដងទៀតទេ"អ៊ំលី "ប្រហែលជាអត់ទេអ៊ំ តែបើសិនជាអ៊ំនឹកខ្ញុំអាចទៅលេងដល់ផ្ទះខ្ញុំបាន ខ្ញុំទទួលអ៊ំ 24 ម៉ោង"ជីមីន ឮបែបនេះគាត់ក៏រាងទម្លាក់ទឹកមុខចុះ។ព្រោះគាត់មិនចង់ឲ្យជីមីនចាកចេញទេ សូម្បីតែលោកស្រីគីមក៏មានទឹកមុខមិនស្រស់ដែរ។ជីមីនលាពួកគាត់ជាលើកចុងក្រោយហើយក៏អូសវ៉ាលីចេញពីភូមិគ្រឹះមួយនេះ។គេដើរជិតដល់ខ្លោងទ្វារហើយស្រាប់ហើយ... "ជីមីន!!"យ៉ុនហ្គីរត់ពីចម្ងាយមករកគេទាងទ្រហេបទ្រហប។ជីមីនក៏ឈប់មួយកន្លែង។ "លោកសម្រេចចិត្តរួចហើយឬ?"ជីមីន "ត្រូវហើយ"យ៉ុនហ្គី "និយាយមក"ជីមីន "បងព្រមលែងលះ..."យ៉ុនហ្គី "ល្អ! ស្អែកទៅតុលាការជាមួយខ្ញុំ"ជីមីនញញឹមដាក់គេបន្តិចរួចអូសវ៉ាលីទៅមុខទៀតតែយ៉ុនហ្គីស្រាប់តែស្ទុះមកឱបគេពីក្រោយជាប់មិនលេង។ "អូនប្រញាប់អាកាត់ម្ល៉េះ បងមិនទាន់និយាយចប់ផង បងចង់ប្រាប់ថា បងព្រមលេងលះជាមួយអូន លុះត្រាតែបងស្លាប់សិនទើបបងព្រម"យ៉ុនហ្គីនិយាយតិចៗក្បែរត្រចៀកគេ ជីមីនគាត់ចាប់ផ្ដើមព្រលឹងរលោងទឹកភ្នែកម្ដងទៀត។ "មីននីកុំចាកចេញពីបងអី បងសុំទោស សុំទោសគ្រប់យ៉ាងរាល់ទង្វើថោកទាបរបស់បង ផ្ដល់ឱកាសហើយបងម្ដងទៅណា បងសន្យាថាធ្វើឱ្យអូនយំម្ដងទៀតទេ សុំត្រឹមតែកុំចាកចោលបងទៅបានហើយ បងពិតជាសុំទោសពិតមែនមីននី"យ៉ុនហ្គីនិយាយដោយសំឡេងងុលៗដូចជាចង់យំហើយកាន់តែអោបរិតខ្លួនជីមីនខ្លាំងលើសដើមព្រោះពេលនេះគេពិតជាខ្លាចបាត់បង់រាងតូចខ្លាំងពិតមែន។ #YOONMIN " width="135" height="240">
~||ភរិយាក្រៅផ្លូវការ||~ ភាគ 30 "ពួកយើងលែងលះទៅ មីន យ៉ុនហ្គី!!"ជីមីនខាំមាត់និយាយទាំងទឹកភ្នែក។យ៉ុនហ្គីព្យាយាមតើចូលទៅជិតគេប៉ុន្តែ ជីមីនកាន់តែថយចេញពីនាយដូចគ្នា។ "ជីមីនអាចគិតថាបងអាត្មានិយម ប៉ុន្តែបងមិនព្រមលេងលះជាមួយអូនដាច់ខាត!"យ៉ុនហ្គី "ហេតុអីទៅ!?បើអត់ស្រឡាញ់ខ្ញុំហេតុអីត្រូវឃុំឃាំងខ្ញុំ! លោកបំផ្លាញទំនុកចិត្តរបស់ខ្ញុំខ្ទេចខ្ទីគ្មានសល់ទេ លោកធ្វើបាបជិះជាន់ខ្ញុំពេកហើយ លោកយកក្តីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំមកជាន់នឹងបាតជើង! លោកគិតទៅថាខ្ញុំឈឺប៉ុណ្ណា! ចេញឲ្យឆ្ងាយពីខ្ញុំទៅខ្ញុំលេងចង់ជួបមុខលោកទៀតហើយ! ចេញទៅ!!"ជីមីនរៀបរាប់ទាំងជូរចត់ ។អ្នកស្តាប់ឮហើយអួលណែនទិញទ្រូងមិនចេញជីមីនដូចគ្នា។ <<ក្រឹប>>យ៉ុនហ្គីលត់ជង្គង់ចំពោះមុខជីមីនគេពិតជាខ្មាសអៀនរាលទង្វើរបស់ខ្លួនទាំងអម្បាលមាណណាស់។ "បងពិតជាគ្មានពាក្យអ្វីក្រៅពីពាក្យ សុំទោស ពិតមែនជីមីន បងទទួលស្គាល់ថាបងពិតជាខុស តែបងមិនអាចដោះលែងអូនបានពិតមែន បងសុំទោស..."យ៉ុនហ្គី "លោកធ្វើបែបនេះដើម្បីអី? ហ្អឹក! លោកចង់ឃុំឃាំងខ្ញុំដូចសត្វធាតុឬ?"ជីមីន "ទេ! ជីមីនមិនមែនបែបនោះទេ! បង..."យ៉ុនហ្គី "បើអញ្ចឹងលោកចង់ឱ្យខ្ញុំទ្រាំមើលសកម្មភាពថោកទាបរបស់លោកនិងស្រីម្នាក់នោះឬ?"ជីមីន "ជីមីន..."យ៉ុនហ្គីគាំងតែម្ដង "ខ្ញុំទុកពេលឱ្យលោកគិតសិន បានចម្លើយចាំមកប្រាប់ខ្ញុំ ឥឡូវនេះចេញពីបន្ទប់របស់ខ្ញុំទៅ!!"ជីមីន "បងមិនព្រមលែងលះទេ"យ៉ុនហ្គី "ចេញទៅ!!"ជីមីនឈរបែរខ្នងដាក់នាយ យ៉ុនហ្គីក៏ព្រមចេញតាមសម្រួលពិតមែន។បន្ទាប់ពីនាយចេញទៅបាត់ជីមីនក៏អង្គុយអោបសង្គង់យំ។សួរថាគេនៅស្រឡាញ់នាយឬអត់គឺស្រឡាញ់! ប៉ុន្តែគេគ្មានជម្រើសទេ ដើម្បីសេចក្តីសុខខ្លួនឯង កូន និងនាយនេះជាជម្រើសល្អបំផុត។ "ម៉ាក់! ជីមីនសុំខ្ញុំលែងលះ"យ៉ុនហ្គីរត់ចុះមកក្រោមទាំងត្រហេបត្រហប។ "លែងលះក៏ល្អ! ម៉ាក់និងសូហ្វី(ម៉ាក់ជីមីន)និងគិតគូគ្នារកប្ដីថ្មីឱ្យគេ ជីមីនទាំងស្អាតឆ្លាត សុភាពរាបសារ សាច់ទន់ៗភ្លឺរលោង រាងតូចៗអញ្ចឹងមិនខ្វះទេមនុស្សប្រុសល្អៗដែលចង់បានមកថ្នាក់ថ្នម មិនអញ្ចឹងអីកូនប្រុស!"លោកស្រីគីមអង្គុយរូសក្រចកធម្មតាដោយមិនខ្វល់ពីទឹកមុខរបស់យ៉ុនហ្គីសោះ "អ្នកម៉ាក់! ខ្ញុំឲ្យម៉ាក់ជួយរកដំណោះស្រាយមិនមែនឲ្យចាក់សាំងលើភ្លើងទេ"យ៉ុនហ្គីដូចជាខឹងនឹងម៉ាក់របស់គេដែរ គេនិយាយនេះចង់ឱ្យគាត់ជួយដោះស្រាយតែបែរជាជួយជំរុញបន្ថែមទៅវិញ។ "ខ្ញុំមិនព្រមលេងលះដាច់ខាត! គ្មាននរណាអាចជំនួសតំណែងខ្ញុំបានទេ!"យ៉ុនហ្គី "ហួងហែងខ្លាំងម្ល៉េះកូនប្រុស? ឯងមានសិទ្ធិយកប្រពន្ធថ្មីបាន ហេតុអីគេគ្មានសិទ្ធិ?"លោកស្រីគីម "បើមានអាប្រុសណាហ៊ានខ្ញុំនឹងសម្លាប់វាចោលមិនខាន"យ៉ុនហ្គី "បន្ទាប់ពីលែងលះហើយ ម៉ាក់នឹងរកប្ដីឱ្យគេពីរនាក់តែម្ដងកុំឱ្យចាញ់ឯង ឲ្យតែជីមីនព្រមម៉ាក់ធ្វើមែន!"លោកស្រីគីម(ម៉ាក់គេនេះប៉ិនដែលហ្នឹងហា៎🤌) "អ្នកម៉ាក់!!"យ៉ុនហ្គី "ហ៊ឹម!ម៉ាក់និយាយអ្វីខុសមែន?"គាត់ដឹងថានិយាយហើយយ៉ុនហ្គីខឹងតែគាត់នៅតែនិយាយ។ចំណែកយ៉ុនហ្គីក៏ដើរចេញមកខាងក្រៅយកបារីមកជក់ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពតានតឹងខ្លះ តែមានឯណាវាធ្វើឱ្យគេស្ត្រេសលើសដើមឯខួរក្បាលកំពុងតែគិតពីពាក្យសម្ដីរបស់ជីមីន។របស់គេផុសកាត់ខួរក្បាលរបស់យើងប្រៀបដូចជាកាំបិតដល់មិត្តស្រួចអញ្ចឹង។ "បងសុំទោស"យ៉ុនហ្គី ✨ Skip ✨ ជីមីនអូសវ៉ាលីរបស់ខ្លួនចុះមកខាងក្រោមឲ្យមានអ្នកបម្រើប្រុសម្នាក់ជួយកាន់ខ្លះដែរ។ទឹកមុខរបស់គេស្រពាប់ស្រពោន ភ្នែកហើមព្រោះយំអស់ជាច្រើនម៉ោងមកហើយ។ "ជីមីនកូនគិតច្បាស់ហើយឬ?"លោកស្រីគីម "បាទ ខ្ញុំបានគិតវាទុកមកជាយូរហើយ"ជីមីន "ហ៊ឹម...បើកូនគិតបែបនេះទៅហើយម៉ាក់ក៏មិនហ៊ានជំទាស់ដែរព្រោះវាជាការគិតរបស់កូន បើគិតថាត្រូវកូនធ្វើចុះ"លោកស្រីគីម "ខ្ញុំអរគុណច្រើនអ្នកម៉ាក់ កូនលាអ្នកម៉ាក់សិនហើយ"ជីមីនឱបគាត់បន្តិច "អ៊ំលីខ្ញុំទៅសិនហើយ"ជីមីន "ចា៎...តើខ្ញុំនឹងអាចជួបអ្នកប្រុសម្ដងទៀតទេ"អ៊ំលី "ប្រហែលជាអត់ទេអ៊ំ តែបើសិនជាអ៊ំនឹកខ្ញុំអាចទៅលេងដល់ផ្ទះខ្ញុំបាន ខ្ញុំទទួលអ៊ំ 24 ម៉ោង"ជីមីន ឮបែបនេះគាត់ក៏រាងទម្លាក់ទឹកមុខចុះ។ព្រោះគាត់មិនចង់ឲ្យជីមីនចាកចេញទេ សូម្បីតែលោកស្រីគីមក៏មានទឹកមុខមិនស្រស់ដែរ។ជីមីនលាពួកគាត់ជាលើកចុងក្រោយហើយក៏អូសវ៉ាលីចេញពីភូមិគ្រឹះមួយនេះ។គេដើរជិតដល់ខ្លោងទ្វារហើយស្រាប់ហើយ... "ជីមីន!!"យ៉ុនហ្គីរត់ពីចម្ងាយមករកគេទាងទ្រហេបទ្រហប។ជីមីនក៏ឈប់មួយកន្លែង។ "លោកសម្រេចចិត្តរួចហើយឬ?"ជីមីន "ត្រូវហើយ"យ៉ុនហ្គី "និយាយមក"ជីមីន "បងព្រមលែងលះ..."យ៉ុនហ្គី "ល្អ! ស្អែកទៅតុលាការជាមួយខ្ញុំ"ជីមីនញញឹមដាក់គេបន្តិចរួចអូសវ៉ាលីទៅមុខទៀតតែយ៉ុនហ្គីស្រាប់តែស្ទុះមកឱបគេពីក្រោយជាប់មិនលេង។ "អូនប្រញាប់អាកាត់ម្ល៉េះ បងមិនទាន់និយាយចប់ផង បងចង់ប្រាប់ថា បងព្រមលេងលះជាមួយអូន លុះត្រាតែបងស្លាប់សិនទើបបងព្រម"យ៉ុនហ្គីនិយាយតិចៗក្បែរត្រចៀកគេ ជីមីនគាត់ចាប់ផ្ដើមព្រលឹងរលោងទឹកភ្នែកម្ដងទៀត។ "មីននីកុំចាកចេញពីបងអី បងសុំទោស សុំទោសគ្រប់យ៉ាងរាល់ទង្វើថោកទាបរបស់បង ផ្ដល់ឱកាសហើយបងម្ដងទៅណា បងសន្យាថាធ្វើឱ្យអូនយំម្ដងទៀតទេ សុំត្រឹមតែកុំចាកចោលបងទៅបានហើយ បងពិតជាសុំទោសពិតមែនមីននី"យ៉ុនហ្គីនិយាយដោយសំឡេងងុលៗដូចជាចង់យំហើយកាន់តែអោបរិតខ្លួនជីមីនខ្លាំងលើសដើមព្រោះពេលនេះគេពិតជាខ្លាចបាត់បង់រាងតូចខ្លាំងពិតមែន។ #YOONMIN

About

Robot
API

Legal

Privacy Policy