Боламнинг отаси, собиқ турмуш ўртоғим ҳақида шу ерда қолдиргим келди. Ҳеч ким йўқ жойда ўқинг... 2021 йил май ойида Instagram орқали танишдик. Июн ойида биринчи марта кўришдик. Мен ўшанда 20 ёшли, ҳеч нарсадан бехабар, севги нима эканини ҳам тўлиқ тушунмайдиган содда қиз эдим. Сизни биринчи кўрганимда юрагим «жиз» этган. Савлатингиздан ҳатто гапира олмай қолгандим. Уйдагиларим «бермаймиз» деганига қарамай, сизга ишондим. «Менга бойлик керак эмас, яхши инсон бўлса бўлди», дедим. Сиз отасиз ўсгансиз, қийинчилик кўргансиз, шунинг учун мени ва болаларимизни ташлаб кетмайсиз, деб ишондим. Сиз ҳаётимга кирганингиздан кейин мен ҳам ўзгариб кетдим. Эркаликларим, кўп гапиришларим қолди. Сизга мослашишга ҳаракат қилдим. Овқат қилишни яхши кўрардим дастурхонни мехмон келгандек қилиб ёйиб қўярдим. Кийим тахлашни, дазмоллашни, уйни йиғиштиришни — билмаганларимнинг ҳаммасини ўргандим. Сиз «узун ки», «рўмол ўра», «рухсатсиз чиқма» десангиз, хўп дедим. Ҳатто кўчага чиқишга қўрқардим «кўриб қолса нима дейман?» деб ўйлардим. Оилангизга сингиб кетишни жуда хоҳладим. Ойингизнинг рўмолларини сотиб юрдим мечитта, эскича билим олдим, уйда товуқ тухумласа ҳам хурсанд бўлиб олиб бордим. Хўрозни тозалашни билмардим ўргатса шуни килганимга хурсанд бўлардим чунки уйимизда ундай нарсалар йўқ эди. Хоналарни охакладим биринчи марта билмасам хам бир хонани озон кеч охаклаганим хали эсимда. Мен идеал келин ёки идеал хотин бўлмаганман. Хатоларим бўлган. Лекин атайлаб сизга ёмонлик қилмаганман. Сизни кутиб овқат тайёрлаганман, ишга оч юбормасликка ҳаракат қилганман, кийимларингизни тайёрлаб қўйганман. Сизга ёқиш учун эмас, сиз билан бир оила бўлиб яшаш учун ўрганганман. Боламиз туғилганда эса ҳаммасини зўр эди. Бироқ болани бир ўзим қарап ўстиряпганим учун депрессияга тушиб ўлим хақида хам ўйлаганим бўлди. Эсингизда бўлса мени тушинишингизни хохлардим . Сиздан кейин жуда оғир кунларим бўлди. Ёлғизлик, стресс, кўз ёшлар... Ўша пайтда менга фақат «эрим ёнимда бўлса эди» деган эҳтиёж бор эди. Болам корь бўлиб қолганда Больницада бир узим турганим каттик огрип кийналганимда ёнимда бўлишингизни хохлардим. Мен эса сиз қайтиб келасиз, оиламиз яна тикланади, деб узоқ вақт кутдим. Ким сўраса ҳам «эрим бор, узоқда ишлаяпти» дедим. Сиз билан орамизда нима бўлган бўлса ҳам, болам отасиз қолмасин деб ҳаракат қилдим. Ойингиздан, акангиздан ҳам яраштиришларини сўрадим. Аллоҳдан нола қилиб, дуо қилдим. Сизни кайтишингизни оп кетишингизни сўрардим Аллохга боламдан хам айттирардим. Аммо сиз кетишни танладингиз. Оила сақлангиз келмади. Мен қанча ортингиздан борсам, сиз шунча узоқлашдингиз. Мен сақлаб қолишга уринган оилани сиз тугатишга қарор қилдингиз. Мен эса болам билан қолдим. Бир куни сизни иккинчи хотинингизга менга олиб берган пальто бутигида олиб бераётганингизни кўрдим. Ўша пайтда фақат бир нарсани ўйладим: «Мен сиз учун шунча йил ўзимни ўзгартирдим, тўғдим, кутим, болангизга бир кийим олиб бермай, сиз эса бошқа бир инсон учун бошқача одам бўляпсиз». Шунда тушундим: баъзи инсонларни қанча яхши кўрманг, қанча кечирманг, улар барибир қолишни истамаса, ушлаб қололмас экансиз. Мен сизни ёмонламайман. Сизни кечирдим. Бирок сизга бахт тиламайман) Чунки бир нарса оғритади: сиз мени ярим йўлда қолдирдингиз. Шартлар қўйиб оилани буздингиз хозир олапган қизингиз шу шартларга умуман тўғри келмейди шунда хам олаяпсиз.Ажрашган деган макомим бор. Боламни эса отаси бор бўла туриб, отасини соғиниб ўсадиган болага айлантирдингиз. Унинг кўзи олдида «адам қани?» деган савол қолди. Мен эса энди қўйиб юбораман. Билинг, сизни мендан кўп яхши кўрган одам бўлмаса керак. Борингизда ҳам, йўғингизда ҳам, характерингиз оғир бўлганда ҳам, хато қилганингизда ҳам кечирган мен эдим. Сиз учун елиб-югурган ҳам мен эдим. Энди эса мен ҳам кетаман. Сизни безовта қилмайман. Қайтмайман. Фақат ўтган яхши кунларимиз учун рози бўлинг. Аллоҳ ҳар биримизга қилган танловларимизнинг хайрлисини берсин. Менга Аллохим мард инсонни учратсин ўғлимни ўз боласидек кўрадиган хакикий эркак берсин. Мен сизни қўйиб юбордим. - @moonnur00