အဖေဆုံးတာ 2year ပြည့်တော့မယ် နင့်အဖေ ဆုံးသွားပြီဆိုတဲ့ အသံမျိုးကို အဖေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရဖူးသူတိုင်း ကြားခဲ့ရတဲ့ စကားလည်းဖြစ်သလို မကြားချင်ဆုံး စကားတစ်ခွန်းလည်းဖြစ်မှာပါ ။ အဲဒီအချိန်အခိုက်တန့်လေးမှာ ခံစားရတဲ့ခံစားချက်က ငိုချင်ပေမယ့် မျက်ရည်မထွက်ခဲ့ဘူး အသံထွက်ချင်ပေမယ့် ဆွံ့အသွားခဲ့တယ်။ အဲဒါက ဘဝမှာလုံးဝမျှော်လင့်မထားသော တွေ့ကြုံလိုက်ရတဲ့ အံ့သြခြင်းကြောင့်ပဲ ။ ခဏအကြာမှ ကမ္ဘာကြီးမီးလောင်သွားသလို ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အပူတွေတက်လာတယ် ။ ဝမ်းခေါင်းထဲကနေ အသံနက်ကြီးနဲ့ အသံတစ်သံထွက်ကျလာခဲ့တယ်လေ အဲဒါက " အဖေ " ဆိုတဲ့စကားတစ်ခွန်းပေါ့ ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ အကြောက်တရားတွေလည်းကင်းနေပြီ ။ အဖေ့ကို ဖက်ဖက်ပြီး ငိုကြွေးခြင်းတွေနဲ့အတူ ရင်ထဲမှာ တကယ်အသိတစ်ခုရှိနေတာက နောက်နေ့တွေကစတင်ပြီး လက်ကျန်ဘဝရဲ့ အချိန်တိုင်း အချိန်တိုင်းမှာ ငါဟာ အဖေလို့ခေါ်ခွင့်မရှိတော့တဲ့ သူလို့ . . . ။ အရွယ်ရောက်လာပြန်တော့ အားအင်တွေအပြည့်နဲ့ ထမင်းတစ်လုတ်လောက်တော့ အဖေ့ကိုကျွေးချင်မွေးချင်ခဲ့တယ် . . . ဒါပေမယ့် အဖေက ဘေးနားမှာရှိမနေတော့ဘူးလေ။ သူများသားသမီးတွေ အဖေ အဖေလို့ခေါ်တဲ့အသံကို ကြားရတိုင်း အခုဆိုရင် အဖေဘယ်ဘဝများ ရောက်နေသလဲ ၊ အဖေ့ရဲ့အကြောင်းတွေ ပြန်တွေးတောရင်းနဲ့ပဲ တိတ်တဆိတ်နဲ့ ဘယ်သူမှမကြားအောင် နှုတ်ခမ်းဝမှာတင် အဖေ လို့တမ်းခဲ့တယ်။ " ရှာရင်လည်းတွေ့ . . . ကြာရင်လည်းမေ့ဆိုတဲ့ " ဒီစကားထဲမှာ အဖေတွေတော့ မပါလောက်ဘူး ထင်ပါရဲ့နော် ။ ဘာဖြစ်လို့တုန်းဆိုတော့ အရွယ်တွေသာရတယ် ငယ်ကတည်းကတိုင် ယနေ့အရွယ်ထိ မေ့မရသေးလို့လေ မမေ့ပါရစေနဲ့ ။ လက်တွေ့မှာ အဖေ မရှိပေမယ့် ရင်ထဲမှာတော့ အဖေ့ကိုဖက်တွယ်ထားပါရစေ။ အဖေလို့လည်းခေါ်ခွင့်မရှိတော့ပေမယ့် စိတ်ထဲကအလိုရှိတဲ့အခါ တမ်းတပါရစေ။ အဖေကိုဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့ သားသမီးတိုင်း အဖေ့ကိုလေ ရူးမိုက်စွာနဲ့ပဲ မျှော်နေတတ်ကြတယ်ဆိုတာပါဘဲ... - @kittylitter150