@tweetybyrd_: Come Get Shifty With Me 🏀😈 #basketball #ballislife #NBA #viral #explorepage✨

TweetyByrdHoops
TweetyByrdHoops
Open In TikTok:
Region: CA
Monday 10 August 2026 23:41:53 GMT
799
47
0
1

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @tweetybyrd_, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Sore iku, kitha Malang dipunpayungi mendhung ingkang kandel. Swanten klakson kendaraan pating jlerit ing sakiwa tengening Stasiun Kota Baru, sajak pasulayan kaliyan swantun thothok-thothokipun udan ingkang nembe kembarat. Aku lungguh ijen ing bangku dowo, nyawang rontoging banyu saking langit. Ing njeron batin, wewayanganmu ora nate ilang, Nok. **Denok**, kenya ingkang gadhah esem manis kaya madu, prasaja ing rupa nanging luhur ing budi.  Wis meh setaun aku luru katu ing kitha iki, adoh saka desa, mung amarga kepingin ngrumat masa depan sing luwih padhang. Saben aku ngrasa kesel amarga kerjo dadi buruh kasar, mung esemmu sing dadi jimat kekuatanku. ...  Jarak Malang lan desa pancen mung winates kilometer, nanging rasa kangen iki nggawe jarak kasebat krasa kaya nyabrang samudra. Saben wengi, aku tansah ngrasa was-was. Jaman wis owah, teknologi wis canggih. Apa kowe isih gelem nunggu aku sing mung dadi
Sore iku, kitha Malang dipunpayungi mendhung ingkang kandel. Swanten klakson kendaraan pating jlerit ing sakiwa tengening Stasiun Kota Baru, sajak pasulayan kaliyan swantun thothok-thothokipun udan ingkang nembe kembarat. Aku lungguh ijen ing bangku dowo, nyawang rontoging banyu saking langit. Ing njeron batin, wewayanganmu ora nate ilang, Nok. **Denok**, kenya ingkang gadhah esem manis kaya madu, prasaja ing rupa nanging luhur ing budi. Wis meh setaun aku luru katu ing kitha iki, adoh saka desa, mung amarga kepingin ngrumat masa depan sing luwih padhang. Saben aku ngrasa kesel amarga kerjo dadi buruh kasar, mung esemmu sing dadi jimat kekuatanku. ... Jarak Malang lan desa pancen mung winates kilometer, nanging rasa kangen iki nggawe jarak kasebat krasa kaya nyabrang samudra. Saben wengi, aku tansah ngrasa was-was. Jaman wis owah, teknologi wis canggih. Apa kowe isih gelem nunggu aku sing mung dadi "wong cilik" iki? “Apa kowe ora bosen nunggu aku sing mung bisa kirim kabar lewat angin?” batinku. Kadhangkala rasa minder kuwi teka. Ing kitha iki, akeh priya sing luwih gagah lan sugih bandha. Nanging, aku eling marang janjiku dhisik. Tresna kuwi dudu perkara pira cacahe bandha sing diduweni, nanging pira gedhene setya sing bisa dijaga. Kaya lirik lagu sing asring tak rungu, tresna iku dudu amarga drajat, nanging amarga niyat. ... Sawijining wengi, telponku muni. Swarane ibumu keprungu kewatir ing sebrang kana. "Le, Denok lagi gerah panas banget, wis telung dina ora gelem mangan. Saben nglindur, jenengmu sing disebut..." Dhadhaku krasa sesek, kaya katuweg keris. Tanpa mikir dawa, sisa tabunganku sing arep tak gunakake kanggo tuku klambi anyar, tak jupuk kabeh. Aku mlayu nuju terminal. Sanadyan wedi yen kahananmu wis beda, sanadyan wedi yen tekaku wis telat, aku kudu bali. Aku wedi yen sejatine kowe wis kesel nunggu janji sing tak gawa. ... Esu-esu mruput, aku wis tekan ngarep omahmu. Hawane desa sing atis nggugah kenangan lawas. Nalika lawang mburi omahmu menga, aku weruh sosok kenya nggunakake daster bathik prasaja, lungguh ing lincak karo nyawang latar. Senajan katon kuru lan pucet, mripatmu isih padha kaya biyen. "Mas... Panjenengan kondur?" swaramu lirih, nanging nancep ing ati. Aku nyedhak, banjur lungguh ing sandhingmu. "Iya, Nok. Aku bali. Sepurane yen aku suwe ninggalake kowe ijenan." Sampeyan mung mesem, esem sing tetep manis sanadyan lagi nandhang gerah. "Mboten napa-napa, Mas. Janji kulo taksih sami. Kulo badhe tetep nunggu, amargi tresna niku mboten saged dipun-ijolaken kaliyan napa-napa." Ing kono, aku sadar. Janji ing kitha Malang wingi dudu mung kembang lambe. Kita kekalih padha-padha ngugemi janji, njaga kapercayan sanadyan raga adoh parane. Tamat.

About