ეს ისტორია აგვისტოს ომის დასრულებიდან, მალევე წავიკითხე რომელიღაც რუსულ საიტზე, შინდისის ბრძოლის მონაწილე რუსი ოფიცერი ჰყვებოდა - ზუსტი ტექსტი აღარც მახსოვს, შინაარსი კი, კარგად დამამახსოვრდა: 11 აგვისტოს დილით, ჩვენმა ბატალიონმა გორის მისადგომებიდან, ქართული ტერიტორიის სიღრმისკენ გადაადილების ბრძანება მიიღო! სამზადისში ვიყავით, როცა ჩეჩენი საველე მეთაური მოვიდა და მითხრა: - ფრთხილად, ქართველებთან, ნუ გეგონებათ, რომ ომი უკვე წააგეს... - აბა, არ წააგეს? მან ხშირ წვერში ჩაიცინა და ასეთი უცნაური რაღაც თქვა: - ძალიან ცუდად იცნობთ ქართველებს... მაგალითად, ჩეჩენი ომობს იმიტომ, რომ გაიმარჯვოს! აი, ქართველი კი ომობს იმიტომ, რომ ლამაზად მოკვდეს და მარადისობაში შევიდეს... მაშინ, ამ უცნაურ სიტყვებზე დაფიქრების დროც არ მქონდა, ეს მხოლოდ გვიან გამახსენდა, როცა შინდისში ქართული ქვედანაყოფის ჩასაფრებაში მოვყევით და რამდენიმესაათიანი ბრძოლა მოგვიწია! გვეგონა, რომ ჩვენ ბატალიონს, რამდენიმე ერთეული ჯავშანტექნიკით, მინიმუმ, ქართული ბატალიონი უპირისპირდებოდა - ისეთი ინტენსიური ცეცხლი გაგვიხსნეს! ის კი არა, შტაბს ტანკების და ჯავშანმანქანების დახმარებაც კი ვთხოვეთ... ლამის, ნახევარი დღის მძიმე ბრძოლის შემდეგ, როცა ყველაფერი დასრულდა და წინააღმდეგიბა შეწყვიტეს, აღმოვაჩინეთ, რომ სულ ერთი ოცეული გვებრძოდა! სულ ერთი ოცეული! ბოლო ტყვიამდე იბძოლეს... ყველა დაიღუპა! რამდენიმემ თავიც კი აიფეთქა, ტყვედ რომ არ ჩაგბარებოდა და ჩვენი ჯარისკაცებიც შეიწირეს! მახსოვს, ჩვენმა ჩეჩნეთის ომის ვეტერანმა ოფიცერმა, როცა მათ ცხედრებთან იდგა, თქვა: - ეჰ, ასეთი მებრძოლები რომ მყოლოდა ჩეჩნეთში... აი, მაშინ გამახსენდა ჩეჩენის დილანდელი უცნაური, იდუმალი ნათქვამი: - ქართველი იბრძვის იმიტომ, რომ ლამაზად მოკვდეს და მარადისობაში გადავიდეს... გიორგი გიგაური, 11 აგვისტო, 2026 წ. - @gigauri9999