@dat96review: sạc nhanh các dòng điện thoại #dogiadung #sacnhanh #tiktokshop99

Đạt 96 Review
Đạt 96 Review
Open In TikTok:
Region: VN
Tuesday 11 August 2026 13:25:47 GMT
3028
16
0
4

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @dat96review, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

شاید عشق اینگونه آدم را اسیر خود می کند؛ هم خنده هستی هم گریه... هم نور هم تاریکی... هم زنده  هم در گورِ خویش دفن شده... فقط می‌دانی که هستی و هم هیچ نیستی. 🖤 اینستاگرام  @schooloflovers madreseyeshgh ساده منم، باده منم، خویش ز کف داده منم... چه کسی گفته انسان فقط یک چهره دارد؟ ما گاهی همزمان گریه‌ایم و خنده، شوریم و سکوت، تشنه‌ایم و آب، خود آب و خود ساقی، خود سازیم و ترانه و راز این دنیا شاید در دل ما نهفته باشد ... گاهی چیزی در درونمان بیدار می‌شود که نمی‌توان برایش نامی پیدا کرد؛ نه می‌توان از آن گریخت، نه می‌توان انکارش کرد. و شاید تمام این شعر، روایت همان لحظه‌ای باشد که انسان دیگر خودش را با یک واژه تعریف نمی‌کند؛ بلکه تمامِ خودش را صدا می‌زند: «نور منم، شور منم...» «ساز منم، راز منم...» «قوت منم، آب منم، تشنه منم، گشنه منم...» این موسیقی، روایتی است از همین چندگانگیِ عجیبِ انسان؛ از آدمی که می‌تواند در یک لحظه، هم باده باشد و هم مستی، هم زخم باشد و هم مرهم، و این هنوز تمام شعر نیست... ادامه‌اش را باید شنید. 🎶 🎼 موسیقی و اجرا: پدرام خدابخش 🎙 با صدای آرام مشابه این شعر که برگرفته از جهان مولاناست رو به صورت های دیگه و با مضمونی متفاوت در صفحات دیگه هم پیدا می کنید اما این نسخه با اصلاحاتی برگرفته از اندیشه خودم، منتشر شده، امیدوارم که این شعر رو بپسندید و از اون لذت ببرید.  اگر این کلمات چیزی را درونت بیدار کرد، کدام «من» بیشتر شبیه تو
شاید عشق اینگونه آدم را اسیر خود می کند؛ هم خنده هستی هم گریه... هم نور هم تاریکی... هم زنده هم در گورِ خویش دفن شده... فقط می‌دانی که هستی و هم هیچ نیستی. 🖤 اینستاگرام @schooloflovers madreseyeshgh ساده منم، باده منم، خویش ز کف داده منم... چه کسی گفته انسان فقط یک چهره دارد؟ ما گاهی همزمان گریه‌ایم و خنده، شوریم و سکوت، تشنه‌ایم و آب، خود آب و خود ساقی، خود سازیم و ترانه و راز این دنیا شاید در دل ما نهفته باشد ... گاهی چیزی در درونمان بیدار می‌شود که نمی‌توان برایش نامی پیدا کرد؛ نه می‌توان از آن گریخت، نه می‌توان انکارش کرد. و شاید تمام این شعر، روایت همان لحظه‌ای باشد که انسان دیگر خودش را با یک واژه تعریف نمی‌کند؛ بلکه تمامِ خودش را صدا می‌زند: «نور منم، شور منم...» «ساز منم، راز منم...» «قوت منم، آب منم، تشنه منم، گشنه منم...» این موسیقی، روایتی است از همین چندگانگیِ عجیبِ انسان؛ از آدمی که می‌تواند در یک لحظه، هم باده باشد و هم مستی، هم زخم باشد و هم مرهم، و این هنوز تمام شعر نیست... ادامه‌اش را باید شنید. 🎶 🎼 موسیقی و اجرا: پدرام خدابخش 🎙 با صدای آرام مشابه این شعر که برگرفته از جهان مولاناست رو به صورت های دیگه و با مضمونی متفاوت در صفحات دیگه هم پیدا می کنید اما این نسخه با اصلاحاتی برگرفته از اندیشه خودم، منتشر شده، امیدوارم که این شعر رو بپسندید و از اون لذت ببرید. اگر این کلمات چیزی را درونت بیدار کرد، کدام «من» بیشتر شبیه تو

About