@mirpanhwar23: ڀروسي جي غداري: امن جي سفير جو آخري سفر ڪڏهن دشمن سامهون بيٺو هجي ته انسان پاڻ کي بچائڻ جي ڪوشش ڪري سگهي ٿو، پر جڏهن دشمن دوست بڻجي ڀرسان ويهي، ساڻس گڏ سفر ڪري، سندس اوطاق تائين وڃي ۽ پوءِ سندس ئي حرڪتن جون خبرون دشمن تائين پهچائي، ته اها رڳو دشمني نه رهندي آهي—اها ڀروسي سان غداري بڻجي ويندي آهي. سردار مير عالمگير خان کوش ڪچي جي ڏوهارين خلاف بندوق کڻڻ بدران انهن کي هٿيار ڇڏرائي امن ڏانهن آڻڻ جي ڪوشش ڪئي. سرينڊر پاليسي تحت ڪيترن ئي ڏوهارين کي پوليس آڏو پيش ڪرائڻ لاءِ ڪردار ادا ڪيو. شايد اها ئي ڪوشش ڪجهه ماڻهن لاءِ سندس سڀ کان وڏو ڏوهه بڻجي وئي. سندس ئي هڪ ويجهو ساٿي، جنهن تي عالمگير ڀروسو ڪندو هو، سندس آخري ڏينهن ۾ به ساڻس گڏ گهمندو رهيو. گاڏي ۾ گڏ سفر ڪيائين، ساڻس ويٺو، ڳالهيون ڪيائين، پر الزام آهي ته اندر ئي اندر سندس قتل جو منصوبو تيار ٿي رهيو هو. هو شخص رات تائين عالمگير سان گڏ رهيو. پوءِ هٿياربندن کي اطلاع ڏنو ويو ته مير عالمگير ڪٿي موجود آهي، ڪير ساڻس گڏ آهي ۽ ڪير ٻاهر آهي. رات جي اونداهي ۾ جڏهن اوطاق تي حملو ٿيو ته عالمگير کي سنڀلڻ جو موقعو به نه مليو. امن جو سفير گولين جو نشانو بڻجي شهيد ٿي ويو. سندس گارڊ معشوق کوش ۽ اوطاق جو مالڪ به جان وڃائي ويٺا. دردناڪ ڳالهه اها ناهي ته دشمنن حملو ڪيو؛ دردناڪ ڳالهه اها آهي ته جنهن تي دوستي ۽ ڀروسو ڪيو ويو، ان ئي مبينا طور دشمن کي رستو ڏيکاريو. مير عالمگير دوستي نڀائيندو رهيو، پر غدار پنهنجي وفا جو چهرو پائي سندس آخري سفر جو حصو بڻجي ويو. اڄ سوال صرف قاتلن جو ناهي؛ سوال انهن هٿن جو به آهي، جيڪي قاتلن تائين پهچڻ لاءِ رستو، خبر ۽ ڀروسو فراهم ڪن ٿا. دشمن سان مقابلو ٿي سگهي ٿو، پر غداري جو زخم نسلن تائين رهندو آهي.

〽️💸میر پنھوار🖇️

Open In TikTok:

Region: PK

Thursday 13 August 2026 17:03:22 GMT