@bachhoanobi: Muốn có thắt eo thì vào giỏ hàng ngay

Bách Hoá NoBi
Bách Hoá NoBi
Open In TikTok:
Region: VN
Friday 14 August 2026 01:10:00 GMT
61
4
0
1

Music

Download

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @bachhoanobi, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Een jaar geleden vanuit de woning van @Niels Hoekman maakte ik op 12-05-2025 deze video het is vandaag: 20-08-2026 is het moment aangebroken om de balans op te maken. De feitelijke geschiedenis van deze uitsluiting begon al in januari, toen de signalen zich ophoopten. In maart werd de dreiging rondom de woning acuut, waarna men in mei de stap zette om de inspectie in te lichten met het verzoek om mij buiten het lopende onderzoek te houden. Twee weken na dat verzoek viel de beslissende brief op de mat: de aftelsom was begonnen, met de eis dat de woning op 12 juni verlaten moest zijn. Niet lang daarna volgde de formele aanzegging van woningbouwcorporatie Nijestee. In een poging de druk verder op te voeren, trachtte men mij te dwingen tot een contract via mijn eigen toezichthouder – een poging tot afpersing die werd kracht bijgezet toen deze toezichthouder mij vervolgens negatief terugstuurde. De juridische molen draaide onverbiddelijk door tot de zitting op 27 augustus, om op 3 oktober zijn dieptepunt te bereiken. Toen mijn advocaat de handdoek in de ring gooide – na gebleken telefonisch overleg achter de schermen met uw vertegenwoordiging – stond ik in de verdediging volledig alleen. Op stellig advies van de politie werden de sloten vervangen. De deur viel in het slot, en daarmee schoof de grendel op mijn vrijheid dicht. Van 4 oktober tot 28 november zat ik vast. Vierenvijftig dagen in een cel, gefundeerd op zes afzonderlijke aangiftes. Het voltallige team had de gelederen gesloten, gewapend met een minutieus bijgehouden logboek dat zes maanden aan observaties besloeg. Maar wat bleef er over toen Vrouwe Justitia daadwerkelijk de weegschaal hanteerde? Slechts één schamele aanklacht wegens belaging hield stand voor de rechter, gebaseerd op een enkele klacht van een MT-lid. De officier van justitie vond hierin niettemin voldoende grond voor een onverklaarbare strafeis van vier maanden. De sancties beperkten zich niet tot het vonnis. Twee negatieve reclasseringsadviezen en een afgewezen schorsing vormden de muren rondom mijn isolement, terwijl aan de zijlijn mijn persoonlijke inboedel, door mijzelf bekostigd en gewaardeerd op 7.000 euro, verdampte. In een tijdsbestek van twaalf maanden is er rondom deze ontruiming maar liefst twaalf keer vergaderd door een alliantie van acht verschillende organisaties. Het collectieve resultaat liet zich raden: een hermetische afsluiting. Men zette een streep door mijn inkomsten, blokkeerde de bijstand, dicteerde onverbiddelijke grenzen en drong mij vakkundig de maatschappelijke noodopvang in. Met een jaarlijkse inkomstenstroom die in 2024 de twintig miljoen euro overschreed, gesteund door zo'n tweehonderdvijftig professionals en meer dan duizend vrijwilligers, wekt Stichting Exodus landelijk de schijn van een robuuste pijler in de forensische zorg. De kapitaalstromen vloeien rijkelijk via subsidies, donaties en legaten. Een dergelijk miljoenenbudget rechtvaardigt de verwachting van een integer en effectief resocialisatietraject. Wie echter voorbij de gepolijste jaarverslagen kijkt, stuit op een stelselmatig patroon van institutioneel falen en een flagrante verzaking van de zorgplicht. De harde realiteit van deze sector laat zien dat bijna de helft, liefst 47 procent van de bewoners, binnen twee jaar vervalt in recidive. Gekoppeld aan een gemiddeld traject van tienduizenden euro's aan maatschappelijk kapitaal per persoon, betekent dit dat een substantiële geldstroom in een zwart gat verdwijnt. Aan de ene kant staat een miljoenenorganisatie met een overvloed aan menskracht; aan de andere kant staat een georkestreerd machineriekwartet dat de middelen inzet voor de marginalisering van individueel menselijk kapitaal. Wat resteert wanneer de balans wordt opgemaakt van deze gecalculeerde uitsluiting, het verloren zorggeld en de vernietigde persoonlijke eigendommen? Niets.
Een jaar geleden vanuit de woning van @Niels Hoekman maakte ik op 12-05-2025 deze video het is vandaag: 20-08-2026 is het moment aangebroken om de balans op te maken. De feitelijke geschiedenis van deze uitsluiting begon al in januari, toen de signalen zich ophoopten. In maart werd de dreiging rondom de woning acuut, waarna men in mei de stap zette om de inspectie in te lichten met het verzoek om mij buiten het lopende onderzoek te houden. Twee weken na dat verzoek viel de beslissende brief op de mat: de aftelsom was begonnen, met de eis dat de woning op 12 juni verlaten moest zijn. Niet lang daarna volgde de formele aanzegging van woningbouwcorporatie Nijestee. In een poging de druk verder op te voeren, trachtte men mij te dwingen tot een contract via mijn eigen toezichthouder – een poging tot afpersing die werd kracht bijgezet toen deze toezichthouder mij vervolgens negatief terugstuurde. De juridische molen draaide onverbiddelijk door tot de zitting op 27 augustus, om op 3 oktober zijn dieptepunt te bereiken. Toen mijn advocaat de handdoek in de ring gooide – na gebleken telefonisch overleg achter de schermen met uw vertegenwoordiging – stond ik in de verdediging volledig alleen. Op stellig advies van de politie werden de sloten vervangen. De deur viel in het slot, en daarmee schoof de grendel op mijn vrijheid dicht. Van 4 oktober tot 28 november zat ik vast. Vierenvijftig dagen in een cel, gefundeerd op zes afzonderlijke aangiftes. Het voltallige team had de gelederen gesloten, gewapend met een minutieus bijgehouden logboek dat zes maanden aan observaties besloeg. Maar wat bleef er over toen Vrouwe Justitia daadwerkelijk de weegschaal hanteerde? Slechts één schamele aanklacht wegens belaging hield stand voor de rechter, gebaseerd op een enkele klacht van een MT-lid. De officier van justitie vond hierin niettemin voldoende grond voor een onverklaarbare strafeis van vier maanden. De sancties beperkten zich niet tot het vonnis. Twee negatieve reclasseringsadviezen en een afgewezen schorsing vormden de muren rondom mijn isolement, terwijl aan de zijlijn mijn persoonlijke inboedel, door mijzelf bekostigd en gewaardeerd op 7.000 euro, verdampte. In een tijdsbestek van twaalf maanden is er rondom deze ontruiming maar liefst twaalf keer vergaderd door een alliantie van acht verschillende organisaties. Het collectieve resultaat liet zich raden: een hermetische afsluiting. Men zette een streep door mijn inkomsten, blokkeerde de bijstand, dicteerde onverbiddelijke grenzen en drong mij vakkundig de maatschappelijke noodopvang in. Met een jaarlijkse inkomstenstroom die in 2024 de twintig miljoen euro overschreed, gesteund door zo'n tweehonderdvijftig professionals en meer dan duizend vrijwilligers, wekt Stichting Exodus landelijk de schijn van een robuuste pijler in de forensische zorg. De kapitaalstromen vloeien rijkelijk via subsidies, donaties en legaten. Een dergelijk miljoenenbudget rechtvaardigt de verwachting van een integer en effectief resocialisatietraject. Wie echter voorbij de gepolijste jaarverslagen kijkt, stuit op een stelselmatig patroon van institutioneel falen en een flagrante verzaking van de zorgplicht. De harde realiteit van deze sector laat zien dat bijna de helft, liefst 47 procent van de bewoners, binnen twee jaar vervalt in recidive. Gekoppeld aan een gemiddeld traject van tienduizenden euro's aan maatschappelijk kapitaal per persoon, betekent dit dat een substantiële geldstroom in een zwart gat verdwijnt. Aan de ene kant staat een miljoenenorganisatie met een overvloed aan menskracht; aan de andere kant staat een georkestreerd machineriekwartet dat de middelen inzet voor de marginalisering van individueel menselijk kapitaal. Wat resteert wanneer de balans wordt opgemaakt van deze gecalculeerde uitsluiting, het verloren zorggeld en de vernietigde persoonlijke eigendommen? Niets.

About