Son yıllarda ilişkilerde yaşadığımız pek çok davranışı tanımlamak için psikolojik kavramlar kullanıyoruz. Bu kavramlar farkındalık açısından değerli olsa da, her davranışı hızlıca bir etikete dönüştürmek ilişkilerimizi düşündüğümüzden daha fazla etkileyebilir. Çünkü bir davranışı etiketlediğimizde, bazen onu anlamaya çalışmak yerine tanımlayıp geçmeye başlarız. “Bana geç cevap verdi, ghosting yapıyor.” “Bana çok ilgi gösteriyor, love bombing yapıyor.” “Beni fikrimden vazgeçirmeye çalıştı, gaslighting yapıyor.” Böyle düşünmek, ilişkideki bağlamı ve karşılıklı iletişimi gözden kaçırmamıza neden olabilir. Etiketlerin fazla kullanılması; • Karşımızdaki kişiyi tek bir davranış üzerinden değerlendirmemize, • İlişkileri “sağlıklı/sağlıksız” gibi keskin kategorilere ayırmamıza, • Normal çatışmaları veya iletişim sorunlarını patolojik davranışlar gibi algılamamıza, • Karşı tarafın niyetini anlamadan kesin sonuçlara ulaşmamıza, • Sürekli “Acaba bu da bir manipülasyon mu?” diye ilişkileri analiz etmemize, • Güven duygusunun yerini şüphe ve tetikte olma halinin almasına neden olabilir. Bir başka sorun da şu: Sosyal medyada popülerleşen bu kavramlar bazen klinik veya psikolojik anlamlarından koparak gündelik ilişkilerde kullanılan etiketlere dönüşebiliyor. Oysa bir kişinin bir kez yaptığı davranıştan çok, davranışın tekrarlanması, bağlamı, kişinin sınırlarına yaklaşımı ve geri bildirim karşısındaki tutumu önemlidir. Elbette manipülasyonu, duygusal istismarı veya sağlıksız ilişki örüntülerini görmezden gelmemeliyiz. Ancak psikolojik farkındalık, her davranışa bir isim koymak değil; neyin gerçekten sorun olduğunu ayırt edebilmektir. - @psikolog.saglikca