@qalam.kz2: 13-бөлім. Тіл білмеу — ұят па? Мәскеуге келгеніне көп болмаған Айгүл жаңа қалаға біртіндеп үйреніп келе жатты. Ауылдағы өмір мен Мәскеудің тіршілігі екі бөлек дүние еді. Мұнда адам көп, көлік көп, әркім өз шаруасымен асығып жүр. Айналадағы дүкендер мен базарлардың өзі Айгүлге үлкен көрінетін. Пернеш әже жаңа үйіне орналасып, үйдің тіршілігіне кірісіп кеткен. Сұңқар күн сайын жұмысына барып жүрді. Ал Айгүл бос отырғанды ұнатпайтын. Бір күні Сұңқардан Мәскеудегі базарлардың біріне барып көруге болатынын сұрап, жолға шықты. Базарға кіргеннен-ақ Айгүлдің баяғы қызығушылығы оянды. Тауарларды қарап, бағаларын салыстырды. Қайсысы арзан, қайсысы қымбат екенін іштей есептеп жүрді. Бірнеше затты қолына алып, сапасын байқап көрді. Базар — оның өзіне таныс әлем еді. Бірақ бұл базардағы адамдардың сөйлеген тілі оған бейтаныс болатын. Бір кезде сатушылардың бірі Айгүлден бір нәрсе сұрады. Айгүл түсінбей қалды. — Не? — дегендей қарап тұрды. Сатушы сөзін қайта айтты. Айгүл тағы да түсінбеді. Сол сәтте айналасындағылардың бәрі еркін сөйлесіп тұрғанын байқап қалды. Біреу бір заттың бағасын сұрайды, екіншісі жауап береді, үшіншісі саудаласып жатыр. Ал Айгүл үнсіз тұрды. Оның беті ду ете түсті. Бұрын ауылда саудаға келгенде ешкімнен именбейтін. Бағасын білмеген адамға өзі түсіндіретін. Саудаласқан адаммен де сөз таластырмай, өз дегеніне жеткізетін. Ал бүгін алғаш рет қолынан келген ісін жасай алмай тұрғандай сезінді. Сегіз сынып қана оқыған Айгүл сол күні қатты ұялды. Бірақ ол өзіне жылап, мұңайып отыруды лайық көрмеді. Базардан қайтар жолда көп нәрсені ойлады. Мәскеуге келгеніне көп болмаған. Бұл жерде Сұңқар жұмыс істеп, отбасын асырап жүр. Пернеш әже де жасы келген адам. Ал өзі осы шаңыраққа келін болып түсті. Енді тек өз жағдайын ойлап отыруға болмайтын еді. Айгүл ішінен: «Мен де бір нәрсеге жарауым керек. Сұңқардың арқасына жүк болып отырғым келмейді. Сауда жасаймын десем, адамдармен сөйлесе білуім қажет», — деп шешті. Оның намысына тигені — тіл білмегені ғана емес. Өз ісіне келгенде дәрменсіз болып қалғаны еді. Үйге келген соң Пернеш әжеге бүгінгі болған жағдайды тіс жарып айтпады. Кешкі асқа көмектесіп, үйдің шаруасын реттеп жүрді. Бірақ ойы бір жерде тұрмады. Кешке Сұңқардың жұмыстан келуін күтті. ⸻ Сұңқар үйге кешкісін келді. Айгүл оның келгенін көргенде бірден бүгінгі жағдайды айтып берді. Сұңқар асықпай тыңдады. Айгүл біраз үнсіз отырып: — Маған орыс тілін үйретші, — деді. Сұңқар әйеліне қарап жымиып қойды. — Үйретемін, — деді ол. Айгүлдің көңілі орнына түскендей болды. Сол кештен бастап олардың үйінде жаңа әдет пайда болды. Сұңқар жұмыстан келген соң Айгүлге күнделікті қолданылатын сөздерді үйрететін. Айгүл болса кішкентай дәптерін алдына қойып, әр сөзді жазып отыратын. Бір сөзді түсінбесе қайта сұрайтын. Айтылуын дұрыс шығара алмаса, бірнеше рет қайталайтын. Кейде қателесіп кетсе, өзі де күліп жіберетін. Бірақ тоқтамайтын. Өйткені Айгүл бала кезінен бір нәрсені жақсы білетін. Білмегенің — ұят емес. Білуге тырыспағаның — ұят. Ол сегіз сыныппен ғана шектеліп қалған білімін енді өмірдің өзінде толықтыруға кірісті. Мектеп оған бермеген білімді енді базар, қала және өмір үйретіп жатты. Ал Айгүл үшін бұл тек тіл үйренудің бастауы емес еді. Бұл — өзінің жаңа отбасында өз орнын қалыптастырудың алғашқы қадамы болатын. Бірақ Мәскеу Айгүлге тілден басқа да талай сынақ дайындап қойған еді…

qalam.kz

Open In TikTok:

Region: KZ

Thursday 13 August 2026 18:50:55 GMT