⚛️ដើមពោធិ៍អានន្ទ គឺជាដើមពោធិ៍ដែលព្រះ អានន្ទ បានស្នើសុំយកគ្រាប់ពូជពីដើមពោធិ៍ត្រាស់ដឹងនៅពុទ្ធគយា មកដាំនៅមុខវត្តជេតពន ក្នុងក្រុងសាវត្ថី ដើម្បីឱ្យពុទ្ធបរិស័ទបានគោរពបូជាក្នុងពេលដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់យាងទៅចារិកទីឆ្ងាយ។ 💮ប្រវត្តិដើមពោធិ៍អានន្ទមូលហេតុនៃការដាំ៖ ពុទ្ធបរិស័ទមានសេចក្តីស្រឡាញ់ និងចង់បានទីតាំងតំណាងឱ្យព្រះអង្គដើម្បីថ្វាយផ្កាភ្ញីពេលព្រះអង្គអវត្តមាន ទើបព្រះអានន្ទស្នើសុំព្រះពុទ្ធ និងទទួលបានគ្រាប់ពូជតាមរយៈព្រះមោគ្គលាន។ 💮ពិធីដាំដុះ៖ ឧបាសក អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី បានចាត់ចែងយកមាសមកធ្វើជាភាជន៍ដាក់ដាំ និងធ្វើពិធីបូជាយ៉ាងអធិកអធ័ម ហើយព្រះពុទ្ធទ្រង់បានគង់ស្ងាបរិស័ទនិងសមាធិក្រោមដើមនេះអស់១យប់ ដើម្បីជាការអភិសេក។ 💮ឈ្មោះហៅ៖ ដោយសារដាំសម្រេចតាមកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ព្រះអានន្ទ ទើបគេហៅថា ដើមពោធិ៍អានន្ទ ឬ អាណន្ដពោធិ៍។ 💮ស្ថានភាពដល់សព្វថ្ងៃវត្តជេតពន និងដើមពោធិ៍អានន្ទបានធ្លាក់ក្នុងភាពបោះបង់ចោលជាច្រើនសតវត្សរ៍ក្នុងអំឡុងពេលដែលព្រះពុទ្ធសាសនាថយចុះខ្សោយនៅឥណ្ឌា។ដើមពោធិ៍ដើមបង្អស់មិនមានអាយុកាលស្ថិតស្ថេររស់រានដល់សព្វថ្ងៃផ្ទាល់ទេ (ព្រោះដើមពោធិ៍ធម្មតាមិនមានអាយុដល់ជាង ២៥០០ឆ្នាំ)។ 💮យ៉ាងណាមិញ ទីកន្លែងដើមពោធិ៍អានន្ទនៅទីវាទកម្មវត្តជេតពន ក្នុងខេត្ត Shravasti រដ្ឋ Uttar Pradesh ប្រទេសឥណ្ឌា សព្វថ្ងៃមានដើមពោធិ៍ដុះដំណែល និងការថែទាំ ដែលជាគោលដៅដ៏សំខាន់សម្រាប់ធម្មយាត្រារបស់អ្នកកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនាទូទាំងពិភពលោក។Sāsanārakkha Buddhist Sanctuary - @preahpout00099