Ruken Şahin :
Yoldaşlık Ruhunun Özlemi
Ah, keşke o günler yeniden gelse… Birlikte yürüdüğümüz yolların, aynı sofrayı paylaştığımız akşamların, bir bakışla birbirimizi anladığımız o yoldaşlık ruhunun yeniden canlandığı günler olsa. Çünkü yoldaşlık yalnızca aynı yolda yürümek değildi; birbirinin yükünü taşımak, zor anında yanında olmak, hiçbir karşılık beklemeden birbirine güç vermekti.
Özgür Kürdistan hayali, yalnızca bir toprak parçasının özgürlüğü değildi. O hayal; insanın kendi kimliğiyle, diliyle, kültürüyle ve onuruyla yaşayabileceği bir yaşamın özlemiydi. Bu yüzden yoldaşlık da bu hayalin en güzel değerlerinden biriydi. İnsanlar birbirine sadece isimleriyle değil, yürekleriyle bağlıydı.
Zorluklar vardı, yokluklar vardı, uykusuz geceler ve uzun yollar vardı. Ama bütün bunların içinde insanı ayakta tutan bir şey vardı: birlikte olmanın, aynı inanca ve aynı özgürlük özlemine yürümenin verdiği güç.
Belki zaman çok şeyi değiştirdi. İnsanlar farklı yerlere savruldu, yollar ayrıldı, hayatlar değişti. Fakat gerçek yoldaşlığın bıraktığı iz hiçbir zaman silinmez. Çünkü bazı insanlar hayatımızdan geçip gitmez; onların yürüyüşü, sözleri, fedakârlıkları ve birlikte yaşanan günler insanın yüreğinde yaşamaya devam eder.
Ah keşke o günler, o saf yoldaşlık ruhu bir kez daha yaşansa… Özgür bir Kürdistan'da, birbirine güvenen, birbirinin acısını ve sevincini paylaşan insanların arasında, başımız dik ve yüreğimiz özgür yaşayabilsek. Belki de en büyük özlemimiz budur: özgürlüğün yalnızca bir düşünce değil, birlikte kurduğumuz gerçek bir yaşam haline gelmesi.
2026-08-17 18:44:01