Kung sakaling dumating yung araw na hindi na kita hinahanap, huwag mong isipin na hindi na kita minahal. Sa totoo lang, baka sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, natutunan ko na rin kung kailan ako dapat tumigil. Ang dami kong gustong sabihin sa’yo noon. Gusto kong itanong kung bakit bigla kang nagbago, kung saan ako nagkulang, at kung bakit parang ang dali para sa’yo na mawala habang ako, gabi-gabi, pilit inaayos ang sarili ko. Pero habang tumatagal, napagod na rin akong maghanap ng sagot sa taong ayaw nang magpaliwanag. Siguro hindi naman talaga ako kulang. Siguro hindi lang talaga ako yung taong gusto mong piliin hanggang dulo. At masakit man tanggapin, kailangan kong respetuhin ‘yon. Kaya kung dumating ang panahon na makita mong masaya na ako, sana huwag mong isipin na nakalimutan na kita. May mga taong hindi mo talaga nakakalimutan. Natututo ka lang mabuhay nang wala sila. Ikaw yung taong minsan kong ipinagdasal na sana makasama ko habang buhay. Ikaw yung taong pinangarap kong makasama sa mga araw na mahirap at sa mga araw na masaya. Kaya hindi ko pagsisisihan na minahal kita. Ang pagsisisihan ko lang ay yung mga panahong habang pinipili kita, nakakalimutan ko nang piliin ang sarili ko. Ngayon, hindi na ako galit. Hindi na rin ako naghihintay. At kahit may parte sa puso ko na umaasang sana iba ang naging ending natin, tatanggapin ko na hindi lahat ng taong mahal natin ay para makasama natin habambuhay. Baka kaya tayo pinagtagpo para malaman ko kung gaano kasarap magmahal… at kung gaano kasakit ang mawalan ng taong ayaw nang manatili. Kaya kung sakaling maalala mo ako balang araw, huwag mo nang isipin kung mahal pa rin kita. Ang tanong na lang siguro ay: Kung minahal mo rin ako noon… bakit hinayaan mong mawala ako?” #pobrenguyamot #fyp - @missgemini266