06Hilal Noir🖤 :
25 yıldır mücadele ediyorum, her gün resmen azrail'le buluşuyorum, İlk çıktığında ilk başladığında hastane bahçelerinde sabahladığımı bilirim, antidepresanlarla ayaktayım, bazen yeri geliyor antidepresanlarda fayda etmiyor, kalbimin sesi dışarıdan duruyor, nefes alıyorum fakat nefes yetersiz geliyor sanki alamıyormuşum gibi, nefesimi kontrol edemiyorum, kalbim duracak gibi atıyor, ve deliriyorum aklımı kaçıracağım zannediyorum bir ara, sonra bir böğürme geliyor midem boş ama mide bulantısı, yemek yemeye korkuyorum yemek yedikten sonra bazen istiğfar etme isteği oluyor, beynim uyuşuyor, her an yakınlarıma bir şey olacak korkusu, bazen o kadar neşeli eğlenceli oluyorum ki hiç ummadığım bir zamanda beni yakalıyor, tabii bu arada çevrem aman bir şey yok Kendi kendine düşünüyorsun şimdi geçer Sen kendin yapıyorsun dedikleri zaman daha çok sinir krizine giriyorum bu sefer, Çünkü bu bizim elimizde olan bir şey değil, ya nasıl epilepsi hastalar oluyor düşüp bayılıyor, sanki onların elinde mi düşüp bayılmak, Bu da aynı şekilde elimizde değil kontrol edemiyoruz, ama geldi anlat yaşamayan bilemez, gitmedim doktor gitmedim psikiyatri kalmadı, evime girmiyordum ya hastanenin bahçeleri de sabahlıyordum artık Doktorlar beni görünce şaşırıyordu, en son yatış verdiler yatmadım, 25 yıldır bu böyle her gün devam ediyor ama öldürmüyor süründürüyor her gün bunu yaşıyorum ve sanki ilk defa yaşamış gibi oluyor, bu durumda olanların Allah yardımcısı olsun çok zor gerçekten hiç kimse seni anlamıyor Ne çektiğini
2026-08-26 01:02:22