@005_aii: #трендспарнем♥️

𝒜
𝒜
Open In TikTok:
Region: KZ
Tuesday 18 August 2026 20:42:27 GMT
15687
517
10
88

Music

Download

Comments

zhanelya_1108
zhanelya :
так милоо журегімм🥹🥹🥹🥹❤️
2026-08-19 11:08:53
2
erlanovnaa1a
أمينة :
😍😍😍
2026-08-18 21:57:45
1
lesovskayav1
. :
😍😍😍😍
2026-08-19 04:04:59
1
kanatbekovvvvvvv
Kanatbekovvv :
❤️🥹
2026-08-18 20:44:18
1
madinatokenn
madinatokenn :
😍😍😍
2026-08-19 15:22:02
1
azharaa_nur
💜𝓐𝔃𝓱𝓪𝓻𝓪𝓪♏️__ :
😍
2026-08-20 18:12:10
2
To see more videos from user @005_aii, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

TAJNE AKTA — MĄKA Z NASION POKRZYWY. DZIKI SUROWIEC NA CZAS WOJNY I KRYZYSU Napisałam „chwast”, ponieważ właśnie tak pokrzywa nadal jest postrzegana przez wiele osób. Wyrywana, koszona i lekceważona — choć w rzeczywistości jest jednym z najcenniejszych dzikich ziół oraz wszechstronnym surowcem spożywczym, zielarskim i włókienniczym. To, co dla jednych jest chwastem, dla ludzi posiadających odpowiednią wiedzę może stać się pożywieniem. #Pokrzywa zwyczajna, znana pod łacińską nazwą Urtica dioica, najczęściej kojarzona jest z młodymi wiosennymi liśćmi, naparami zielarskimi oraz włóknem pozyskiwanym z łodyg. Tymczasem późnym latem i jesienią dostarcza również kolejnego wartościowego surowca — drobnych owoców, potocznie nazywanych nasionami. Odpowiednio zebrane, oczyszczone, wysuszone i zmielone mogą stać się składnikiem mieszanek mącznych wykorzystywanych w kuchni terenowej. Właśnie taką mąkę przygotowałam z nasion pokrzywy. Nie należy jednak traktować jej jako samodzielnego zamiennika mąki pszennej czy żytniej. Ze względu na zawartość oleju i brak glutenu zmielone nasiona pokrzywy nie tworzą ciasta o właściwościach charakterystycznych dla mąk zbożowych. Są natomiast wartościowym dodatkiem do mieszanek przygotowywanych z mąki zbożowej oraz innych odpowiednio przetworzonych surowców roślinnych. Takie połączenia można wykorzystywać do przygotowywania podpłomyków, placków i różnego rodzaju pieczywa. Rozdrobnione nasiona pokrzywy sprawdzają się również jako dodatek do zup, gulaszów, kasz oraz innych potraw przygotowywanych w terenie. Umiejętność pozyskiwania i przygotowywania różnych rodzajów dzikich mąk od dawna stanowi część mojej praktyki terenowej. Nie chodzi wyłącznie o rozpoznanie jadalnej rośliny, lecz o znajomość całego procesu: wyboru odpowiedniego surowca, właściwego terminu zbioru, oczyszczania, suszenia, mielenia, przechowywania oraz późniejszego wykorzystania. Wiedza ta nabiera szczególnego znaczenia w połączeniu z innymi umiejętnościami, takimi jak budowa kopułowego pieca z gliny. Sam piec daje możliwość wypiekania pieczywa, ale nie wystarczy, jeżeli nie wiemy, z czego przygotować ciasto. Trzeba umieć rozpoznać rośliny dostarczające odpowiedniego surowca, wiedzieć, kiedy je zbierać, jak je przetwarzać oraz które mąki można ze sobą łączyć. Dopiero wtedy powstaje pełny proces: od odnalezienia surowca w terenie, przez przygotowanie mieszanki mącznej, aż po wypiek gotowego pożywienia. Nasiona pokrzywy nie są przy tym współczesnym odkryciem. Grecki lekarz Dioskurydes, działający w pierwszym wieku naszej ery, porównywał je do nasion lnu, zaznaczając, że są od nich drobniejsze. Już wtedy traktowano je jako osobny surowiec, odmienny od liści i korzeni. Pliniusz Starszy opisywał wykorzystanie prażonych nasion pokrzywy, które łączono między innymi z zagęszczonym moszczem winnym, nazywanym sapa. W dawnych źródłach przypisywano takim mieszaninom zastosowania związane z dolegliwościami przewodu pokarmowego. Interesującym preparatem była również gęsta mieszanina nasion pokrzywy i miodu, określana po grecku jako ekleigma, a po łacinie jako ecligma. Dawni autorzy wiązali ją między innymi z kaszlem i dolegliwościami oddechowymi. W innych recepturach nasiona pokrzywy łączono z miodem, hyzopem oraz niewielką ilością pieprzu. Pokazuje to, że surowiec ten nie tylko zbierano, ale również rozcierano, mieszano z dodatkami i wykorzystywano w różnych postaciach. Pokrzywa była również związana z prostą kuchnią i pożywieniem ludności ubogiej. W warunkach niedoboru szczególnego znaczenia nabierały rośliny łatwo dostępne, możliwe do zebrania i przetworzenia bez rozbudowanego zaplecza. Współcześnie fińska organizacja Martat wskazuje, że nasiona pokrzywy można suszyć, rozcierać oraz dodawać do mąki chlebowej. Potwierdza to możliwość wykorzystania ich jako składnika mieszanek przeznaczonych do wypieku, ale nie jako samodzielnej mąki chlebowej. Akta zamknięte. Sylwia Rusnarczyk – twórczyni Zielsko Szeptuchy, założycielka projektu szkolen
TAJNE AKTA — MĄKA Z NASION POKRZYWY. DZIKI SUROWIEC NA CZAS WOJNY I KRYZYSU Napisałam „chwast”, ponieważ właśnie tak pokrzywa nadal jest postrzegana przez wiele osób. Wyrywana, koszona i lekceważona — choć w rzeczywistości jest jednym z najcenniejszych dzikich ziół oraz wszechstronnym surowcem spożywczym, zielarskim i włókienniczym. To, co dla jednych jest chwastem, dla ludzi posiadających odpowiednią wiedzę może stać się pożywieniem. #Pokrzywa zwyczajna, znana pod łacińską nazwą Urtica dioica, najczęściej kojarzona jest z młodymi wiosennymi liśćmi, naparami zielarskimi oraz włóknem pozyskiwanym z łodyg. Tymczasem późnym latem i jesienią dostarcza również kolejnego wartościowego surowca — drobnych owoców, potocznie nazywanych nasionami. Odpowiednio zebrane, oczyszczone, wysuszone i zmielone mogą stać się składnikiem mieszanek mącznych wykorzystywanych w kuchni terenowej. Właśnie taką mąkę przygotowałam z nasion pokrzywy. Nie należy jednak traktować jej jako samodzielnego zamiennika mąki pszennej czy żytniej. Ze względu na zawartość oleju i brak glutenu zmielone nasiona pokrzywy nie tworzą ciasta o właściwościach charakterystycznych dla mąk zbożowych. Są natomiast wartościowym dodatkiem do mieszanek przygotowywanych z mąki zbożowej oraz innych odpowiednio przetworzonych surowców roślinnych. Takie połączenia można wykorzystywać do przygotowywania podpłomyków, placków i różnego rodzaju pieczywa. Rozdrobnione nasiona pokrzywy sprawdzają się również jako dodatek do zup, gulaszów, kasz oraz innych potraw przygotowywanych w terenie. Umiejętność pozyskiwania i przygotowywania różnych rodzajów dzikich mąk od dawna stanowi część mojej praktyki terenowej. Nie chodzi wyłącznie o rozpoznanie jadalnej rośliny, lecz o znajomość całego procesu: wyboru odpowiedniego surowca, właściwego terminu zbioru, oczyszczania, suszenia, mielenia, przechowywania oraz późniejszego wykorzystania. Wiedza ta nabiera szczególnego znaczenia w połączeniu z innymi umiejętnościami, takimi jak budowa kopułowego pieca z gliny. Sam piec daje możliwość wypiekania pieczywa, ale nie wystarczy, jeżeli nie wiemy, z czego przygotować ciasto. Trzeba umieć rozpoznać rośliny dostarczające odpowiedniego surowca, wiedzieć, kiedy je zbierać, jak je przetwarzać oraz które mąki można ze sobą łączyć. Dopiero wtedy powstaje pełny proces: od odnalezienia surowca w terenie, przez przygotowanie mieszanki mącznej, aż po wypiek gotowego pożywienia. Nasiona pokrzywy nie są przy tym współczesnym odkryciem. Grecki lekarz Dioskurydes, działający w pierwszym wieku naszej ery, porównywał je do nasion lnu, zaznaczając, że są od nich drobniejsze. Już wtedy traktowano je jako osobny surowiec, odmienny od liści i korzeni. Pliniusz Starszy opisywał wykorzystanie prażonych nasion pokrzywy, które łączono między innymi z zagęszczonym moszczem winnym, nazywanym sapa. W dawnych źródłach przypisywano takim mieszaninom zastosowania związane z dolegliwościami przewodu pokarmowego. Interesującym preparatem była również gęsta mieszanina nasion pokrzywy i miodu, określana po grecku jako ekleigma, a po łacinie jako ecligma. Dawni autorzy wiązali ją między innymi z kaszlem i dolegliwościami oddechowymi. W innych recepturach nasiona pokrzywy łączono z miodem, hyzopem oraz niewielką ilością pieprzu. Pokazuje to, że surowiec ten nie tylko zbierano, ale również rozcierano, mieszano z dodatkami i wykorzystywano w różnych postaciach. Pokrzywa była również związana z prostą kuchnią i pożywieniem ludności ubogiej. W warunkach niedoboru szczególnego znaczenia nabierały rośliny łatwo dostępne, możliwe do zebrania i przetworzenia bez rozbudowanego zaplecza. Współcześnie fińska organizacja Martat wskazuje, że nasiona pokrzywy można suszyć, rozcierać oraz dodawać do mąki chlebowej. Potwierdza to możliwość wykorzystania ich jako składnika mieszanek przeznaczonych do wypieku, ale nie jako samodzielnej mąki chlebowej. Akta zamknięte. Sylwia Rusnarczyk – twórczyni Zielsko Szeptuchy, założycielka projektu szkolen

About