Mohamed AlHakim🇹🇷 :
İçten Yananların Sessizliği
İnsanın en büyük yangını, alevi dışarıdan görünen yangın değildir. Asıl yangın, kimsenin fark etmediği yerde; ruhun en derin köşesinde başlar.
Bazıları hayatı sessizce taşır. Her gün biraz daha yanar ama kül olmaz. Acısını içine gömer, yüzüne huzuru giydirir. Gülümserken canı yanar, konuşurken yüreği kanar, yürürken ruhu binlerce kez tökezler. Yine de kimseye yük olmamayı seçer.
Çünkü bilir ki gerçek güç, bağırmakta değil; kırılmış bir ruhu dimdik ayakta tutabilmektedir.
İnsan bazen kendi kalbinin ateşinde pişer. Her hayal kırıklığı onu biraz daha olgunlaştırır, her ihanet biraz daha sessizleştirir, her kayıp ise ruhuna görünmeyen bir iz bırakır. Dışarıdan sakin görünen nice insan, aslında içinde söndürmeye ömrünün yetmediği yangınlar taşır.
En ağır bedeller cüzdandan değil, yürekten ödenir. Ve bazı insanlar, başkaları huzur bulsun diye kendi içlerinde cehennemi yaşamayı göze alırlar.
Unutma... Her sessizlik huzur değildir. Bazen sessizlik, çığlık atacak gücü bile kalmamış bir ruhun son direnişidir. Ve en büyük zafer, kimse alkışlamasa bile, içinde yanan onca ateşe rağmen insan kalabilmektir.😳
2026-08-19 09:52:27