1. Home
  2. Detail

@jessaveoley: #fypppシ゚ Dia di beri tauh oleh malaikat Mikael kalau sebentar akan terjadi bencana. VIRAL DI NTT.

jessave💢
jessave💢
Open In TikTok:
Region: ID
Wednesday 19 August 2026 02:58:55 GMT
1189
40
2
3

Music

Download

No Watermark .mp4 (0.44MB) No Watermark(HD) .mp4 (0.45MB) Watermark .mp4 (1.02MB) Music .mp3

Comments

iq.nya.lo
Laresss_ :
yang pertama itu prank dari sosmed india jadi itu bukan kegagalan tapi kesuksesan
2026-08-19 09:32:32
0
anjelolunemo
bota kangker :
terjadi kempa
2026-08-19 03:29:11
0
To see more videos from user @jessaveoley, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

#creatorsearchinsights #highlyrecommended #3inonecleaningfootpatch#clickonmyyellowbaket🥰🛒🛍️🛒🛍️
#creatorsearchinsights #highlyrecommended #3inonecleaningfootpatch#clickonmyyellowbaket🥰🛒🛍️🛒🛍️
Таңертең төсекте жалғыз ояндым. Әжем мен анам әлдеқашан кетіп қалыпты. Әкем де анама көмектесіп, базарға шығып кеткен. Гүлнар сабаққа кеткен. Мектебіміз үйден әжептәуір қашық еді. Таңертең ерте шықпасақ, үлгермейміз. Қазір ойласам, сол маңайдың өзінде мектеп бар екен ғой. Жарты сағаттық жерде ғана. Бірақ ол кезде бізді міндетті түрде орталықтағы мектепке жазу керек екен да неге өйтті екен деймін де.. Содан күнде таңертең ерте шығып, сабақтан кейін үйге жеткенше күн батып, шаршап-шалдығып, құлауға шақ қалып қайтатынбыз. Мен түскі ауысымда оқимын. Түсте күн төбені тесіп тұрғандай ысып тұрса да, орталық базарды кесіп өтіп, мектепке жаяу жетемін. Барсам, кейде бірінші сабақ басталып кетеді, кейде бітіп жатады. Үшінші-төртінші сабаққа келгенде-ақ жалығып, көзім ілініп, үйге қайтқым келіп отырады. Мектебіміз үш қабатты. Біздің сынып — ең жоғарғы, үшінші қабатта. Сабақ біткенде терезеден сөмкемді жерге лақтырып жіберемін. Өзім жайлап сыртқа шығып, терезенің жанынан сөмкемді көтеріп аламын да,  үйге тартамын. Үйге жеткенше күн ұясына қонып, айналаны қараңғылық басады. Ал көше болса — у-шу. Су таситын кезек. Біреу шелегін сүйреп жүр, біреу кезегін күтіп тұр. Мен үйге кіріп, киімімді асығыс ауыстырамын да, Гүлнарға қарай қайта шабамын. Ол үйдегі бакты алып, судың кезегінде тұр екен. Бірақ кезек күтіп тұрып, екеуміз ойынның қызығына беріліп кетеміз. Кезегіміз жақындай бергенде, колонкасы бар үйдің әкесі сыртқа шығады. — Болды! Қақпаны жап та бар! Балаларыңа айт, шуламасын! Мазаны алды! — деп балаларына айқайлайды. Менің көзім мөлтілдеп кетті. Не істерімді білмей, үндемей тұрып қалдым. Сол үйдің үлкен баласы жаныма келді. — Ал, ал қой, — деді де, колонканың жанына менің багымды тақап қойды. Өзі қасымда үнсіз қарап тұрды. Бак толғанша күтіп тұрды да, аузын бұрап жауып, арбама салып берді. — Жүріңдер, — деді. Өзі арбаны сүйреп алдымызға түсіп жүрді. Көшеге шыққан соң: — Сенің атың кім? — деді маған. —Әйгерім мен Гүлнармын, — деді Гүлнар менен бұрын ыржиып. Мен оған қарап: — Жетістің... — дедім ішімнен. Жігіт арбаны сүйрей жүріп: — Үйдегі үлкен қыздың аты ше? — деді. — Маржан, — деді Гүлнар тағы да менен бұрын. Сосын: — Аға, сағыз бар ма? — деп сұрап қойды. «Мынау шынымен аңқау ма, әлде ауыш па өзі?» — деп ішімнен зығырданым қайнады. Арбаны жігіттің қолынан жұлып алдым. — Әкел, өзіміз-ақ апарамыз. Бірақ ол арбаны қайтадан қолына алды. Қалтасына қолын салып, бір уыс шемішке шығарып, Гүлнардың қолына ұстатты. — Маржанды далаға шақырып келші, — деді. Жаңа ғана әзілдеп тұрған адамның түрі бірден өзгеріп кеткендей болды. Көзі біртүрлі алаңдап тұр. — Ол жоқ үйде, — дедім. Жігіт маған жалт қарады. — Бағана би кешіне кеткен қыздармен, — дедім. Осы сөзді естігенде, жаңа ғана арбадан айырылмай сүйреп келе жатқан жігіт оны сол жерде тастай сала, кері бұрылып кете барды. — Ал, — дедім Гүлнарға, — ақымақ... Гүлнар болса бір қолына шемішкесін қысып ұстап, екінші қолымен арбаны сүйрей жөнелді. Жігіт біраз жер жүрді де, қайта бұрылып келді. Менің алақаныма бір уыс шемішке салып: — Ертең тағы келіңдер, я, — деді. Сосын артына бұрылып, жүгіре жөнелді. Оның қайда асыққанын мен түсіндім. Қалада би кеші бір-ақ жерде өтетін. Ол сонда кетті...
Таңертең төсекте жалғыз ояндым. Әжем мен анам әлдеқашан кетіп қалыпты. Әкем де анама көмектесіп, базарға шығып кеткен. Гүлнар сабаққа кеткен. Мектебіміз үйден әжептәуір қашық еді. Таңертең ерте шықпасақ, үлгермейміз. Қазір ойласам, сол маңайдың өзінде мектеп бар екен ғой. Жарты сағаттық жерде ғана. Бірақ ол кезде бізді міндетті түрде орталықтағы мектепке жазу керек екен да неге өйтті екен деймін де.. Содан күнде таңертең ерте шығып, сабақтан кейін үйге жеткенше күн батып, шаршап-шалдығып, құлауға шақ қалып қайтатынбыз. Мен түскі ауысымда оқимын. Түсте күн төбені тесіп тұрғандай ысып тұрса да, орталық базарды кесіп өтіп, мектепке жаяу жетемін. Барсам, кейде бірінші сабақ басталып кетеді, кейде бітіп жатады. Үшінші-төртінші сабаққа келгенде-ақ жалығып, көзім ілініп, үйге қайтқым келіп отырады. Мектебіміз үш қабатты. Біздің сынып — ең жоғарғы, үшінші қабатта. Сабақ біткенде терезеден сөмкемді жерге лақтырып жіберемін. Өзім жайлап сыртқа шығып, терезенің жанынан сөмкемді көтеріп аламын да,  үйге тартамын. Үйге жеткенше күн ұясына қонып, айналаны қараңғылық басады. Ал көше болса — у-шу. Су таситын кезек. Біреу шелегін сүйреп жүр, біреу кезегін күтіп тұр. Мен үйге кіріп, киімімді асығыс ауыстырамын да, Гүлнарға қарай қайта шабамын. Ол үйдегі бакты алып, судың кезегінде тұр екен. Бірақ кезек күтіп тұрып, екеуміз ойынның қызығына беріліп кетеміз. Кезегіміз жақындай бергенде, колонкасы бар үйдің әкесі сыртқа шығады. — Болды! Қақпаны жап та бар! Балаларыңа айт, шуламасын! Мазаны алды! — деп балаларына айқайлайды. Менің көзім мөлтілдеп кетті. Не істерімді білмей, үндемей тұрып қалдым. Сол үйдің үлкен баласы жаныма келді. — Ал, ал қой, — деді де, колонканың жанына менің багымды тақап қойды. Өзі қасымда үнсіз қарап тұрды. Бак толғанша күтіп тұрды да, аузын бұрап жауып, арбама салып берді. — Жүріңдер, — деді. Өзі арбаны сүйреп алдымызға түсіп жүрді. Көшеге шыққан соң: — Сенің атың кім? — деді маған. —Әйгерім мен Гүлнармын, — деді Гүлнар менен бұрын ыржиып. Мен оған қарап: — Жетістің... — дедім ішімнен. Жігіт арбаны сүйрей жүріп: — Үйдегі үлкен қыздың аты ше? — деді. — Маржан, — деді Гүлнар тағы да менен бұрын. Сосын: — Аға, сағыз бар ма? — деп сұрап қойды. «Мынау шынымен аңқау ма, әлде ауыш па өзі?» — деп ішімнен зығырданым қайнады. Арбаны жігіттің қолынан жұлып алдым. — Әкел, өзіміз-ақ апарамыз. Бірақ ол арбаны қайтадан қолына алды. Қалтасына қолын салып, бір уыс шемішке шығарып, Гүлнардың қолына ұстатты. — Маржанды далаға шақырып келші, — деді. Жаңа ғана әзілдеп тұрған адамның түрі бірден өзгеріп кеткендей болды. Көзі біртүрлі алаңдап тұр. — Ол жоқ үйде, — дедім. Жігіт маған жалт қарады. — Бағана би кешіне кеткен қыздармен, — дедім. Осы сөзді естігенде, жаңа ғана арбадан айырылмай сүйреп келе жатқан жігіт оны сол жерде тастай сала, кері бұрылып кете барды. — Ал, — дедім Гүлнарға, — ақымақ... Гүлнар болса бір қолына шемішкесін қысып ұстап, екінші қолымен арбаны сүйрей жөнелді. Жігіт біраз жер жүрді де, қайта бұрылып келді. Менің алақаныма бір уыс шемішке салып: — Ертең тағы келіңдер, я, — деді. Сосын артына бұрылып, жүгіре жөнелді. Оның қайда асыққанын мен түсіндім. Қалада би кеші бір-ақ жерде өтетін. Ол сонда кетті...




#fyp #lipsync
#fyp #lipsync
:: #pondnaravit #pondphuwin #blue #clairo #foryou ::
:: #pondnaravit #pondphuwin #blue #clairo #foryou ::

About

Legal