@dada103988: بڵی کامیان هەڵبژێرم خۆپەرستییت یان سوتانت من بە کامیان باوڕ بکەم پی کەنینیت یا گریانت!? ♥️

slma

Open In TikTok:

Region: IR

Wednesday 19 August 2026 04:05:20 GMT

169741

7314

77

650

Music

Download

No Watermark .mp4 (6.09MB) No Watermark(HD) .mp4 (6.09MB) Watermark .mp4 (6.43MB) Music .mp3

Comments

A 👑 L :

Awa danga hazar mashala

2026-08-31 18:54:21

39

♾️ :

بەخوا ماڵ بێ پیرێژن و کەسی بەتەمەن بەس ماڵ نی یە پیر و ئاوەدانی

2026-10-16 21:28:18

2

سارا :

ۆۆقوربانت بم خۆزگە کوڕەکەم وەک تۆ دەبو لە داهاتوودا 🙌❤️

2026-10-06 07:06:12

4

dindar5 :

قوربانی ئەو دڵە جوانەی پلکێ بم 🥰 تەندروست باش و تەندروست باش بیت🤲🤲🤲

2026-09-05 17:23:12

4

SURCHI :

Bsase😘❤️‍🩹👩‍❤️‍💋‍👨🫂🫀💔💋🤲😭🥀♥️

2026-10-05 12:16:04

1

Soma gull :

2026-10-10 09:49:02

1

nazanin lhony :

2026-10-11 07:26:31

1

shayan :

دەنگت زۆر خۆشە ماشاڵڵە هیوادارم بە رهە می زیاترت هبی

2026-10-16 16:56:57

1

D :

والله پيره ژن خيروبركه تن زور خوشه ويستن💙💙

2026-09-14 19:12:46

7

دایك شاژنی هە موومالێکە❤😢 :

❤️

2026-10-11 17:33:42

1

شجن الليل :

2026-10-10 23:07:13

1

🩵 :

ناوي كوراني جيه

2026-09-01 21:29:54

2

Soma gull :

2026-10-10 09:50:16

1

Soma gull :

2026-10-10 09:49:50

1

Soma gull :

2026-10-10 09:49:17

1

Soma gull :

2026-10-10 09:49:10

1

Soma gull :

2026-10-10 09:48:38

1

Soma gull :

2026-10-10 09:48:22

1

kaka mala :

مـاشااللە لەو دەنگو گـۆرانیانە🖤😍

2026-09-09 06:44:58

3

Rezu Rezan Baker :

ماشاءالله

2026-09-02 03:38:38

3

23 :

Dang xosh 👌👌👌

2026-09-05 23:37:01

3

nariin :

کێ شار بەدەر ئەرێ🤭

2026-09-03 12:59:08

3

Bahar :

2026-09-02 01:47:29

2

BaGzaDa 🖤 :

2026-08-31 23:31:48

2

chilan2704 :

تەمەنی تۆ و ئەوانیش درئژ بئیت .

2026-09-05 20:55:00

2

To see more videos from user @dada103988, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

tuffest edit yet (song:Сладкие ириски)#aviation #usaf #edit #fighterjet #su35

tuffest edit yet (song:Сладкие ириски)#aviation #usaf #edit #fighterjet #su35

Пусть тут будет

Пусть тут будет

İnsanın kendi varlığını sürekli bir şantiyeye çevirmesinden doğan o derin, sessiz çöküş, aslında yalnızca fiziksel bir takatsizlik değil; ruhun taammüden kenara çekilme çığlığıdır. Hayat, çoğu zaman örtük bir kural gibi önümüze daima bedel ödeme zorunluluğunu koyar. Hak etmek için kan ter içinde kalmalı, sevilmek için bir şeyleri feda etmeli, huzurlu bir gün geçirebilmek için bile görünmez faturalar ödemeliyiz gibi hissettirir. Zamanla bu mekanik döngü, insanın kendi varoluşuna yabancılaşmasına yol açar. Bir binanın ayakta kalmasını sağlayan yegane kolon gibi sürekli ağır bir yükü sırtlanmak, en sonunda o yapının çöküşünü umursamayacak kadar hissizleştiren bir tükeniş doğurur. Buradaki yorgunluk, birkaç saatlik deliksiz bir uykuyla geçebilecek türden sıradan bir yorgunluk asla değildir. Hayatla aramızdaki bağın tamamen tek taraflı bir fedakarlık sözleşmesine dönüşmüş olmasına duyulan derin, kırıcı bir sitemdir. İnsan bazen sadece arkasına yaslanmak ister; hiçbir şey feda etmeden, hiçbir strateji kurmadan, sırtını hiçbir duvara dayamak zorunda kalmadan, yalnızca var olduğu için bir şeylerin kendiliğinden yoluna girdiğini görmeyi arzular. Çünkü sürekli çaba sarf etmek zorunda kalmak, temelde dünyanın seni koşulsuz kabul etmediğine dair acı verici, soğuk bir inanç yaratır. Karşılığını almak için daima canını ortaya koymak, bir noktadan sonra insanı kendi hikayesinin ana karakteri olmaktan çıkarıp sadece krizleri toparlayan, dağılanı toplayan, eksileni tamamlayan bir hamala dönüştürür. Emek vermeden gelen güzelliklere duyulan bu arzu, bir tembellik, bir kaytarma ya da kolaycılık arayışı değildir. Bilakis, hayatın merhametine duyulan derin ve ertelenmiş bir açlıktır. İnsan, taşımaktan ellerinin nasır tuttuğu ömrü, biraz da hayatın kendi kollarında taşımasını bekler. Sürekli veren, yaraları saran, anlayış gösteren, alttan alan taraf olmak; içteki o diri kaynağı yavaş yavaş kurutur. Geriye yalnızca başkalarının ya da şartların beklentilerini karşılamak üzere programlanmış, kendi sesini çoktan unutmuş mekanik bir gölge kalır. En vurucu çatışma ise insanın kendi merkezini, o en mahrem çekirdeğini kaybetmesidir. İnsan; başkalarını hoşnut etmek, bağları koparmamak, sorumlulukların altında ezilmemek veya sadece ayakta kalabilmek adına parçalara bölünür. Her parçası başka bir kapıya, başka bir beklentiye, başka bir yaraya rehin kalır. Günün sonunda aynaya baktığında karşılaştığı suret, o kadar çok dağıtılmıştır ki kendine ait hiçbir iz taşımaz hale gelir. Kendi kendini başkalarına harcamaktan, kendi payına koca bir hiç düşmüştür. Yeniden bir şeylere inanabilmek için o büyük, şatafatlı umutlara ya da mucizevi dönüşümlere gerek yoktur. İnsanın önce kendi nefesine, durup hiçbir şey yapmama hakkına ve tek bir çivi bile çakmadığı günlerde dahi yalnızca nefes aldığı için kıymetli olduğuna inanmaya ihtiyacı vardır. Kendini geri almak; kaybettiğin yerleri telaşla, panikle aramak demek değildir. Artık başkalarının, şartların ve geleceğin ağırlığını sırtından usulca yere indirmek; o boşalan yorgun kollarla sadece kendi yalnızlığını, incinmişliğini ve tükenmişliğini sarıp sarmalamaktır. Bir şeyleri düzeltme telaşını bütünüyle terk edip sadece durabilmek, insanın kendine yapabileceği en sessiz ama en köklü devrimdir. #yoruldum #yalnızlık #hüzün #alıntı #fyp

İnsanın kendi varlığını sürekli bir şantiyeye çevirmesinden doğan o derin, sessiz çöküş, aslında yalnızca fiziksel bir takatsizlik değil; ruhun taammüden kenara çekilme çığlığıdır. Hayat, çoğu zaman örtük bir kural gibi önümüze daima bedel ödeme zorunluluğunu koyar. Hak etmek için kan ter içinde kalmalı, sevilmek için bir şeyleri feda etmeli, huzurlu bir gün geçirebilmek için bile görünmez faturalar ödemeliyiz gibi hissettirir. Zamanla bu mekanik döngü, insanın kendi varoluşuna yabancılaşmasına yol açar. Bir binanın ayakta kalmasını sağlayan yegane kolon gibi sürekli ağır bir yükü sırtlanmak, en sonunda o yapının çöküşünü umursamayacak kadar hissizleştiren bir tükeniş doğurur. Buradaki yorgunluk, birkaç saatlik deliksiz bir uykuyla geçebilecek türden sıradan bir yorgunluk asla değildir. Hayatla aramızdaki bağın tamamen tek taraflı bir fedakarlık sözleşmesine dönüşmüş olmasına duyulan derin, kırıcı bir sitemdir. İnsan bazen sadece arkasına yaslanmak ister; hiçbir şey feda etmeden, hiçbir strateji kurmadan, sırtını hiçbir duvara dayamak zorunda kalmadan, yalnızca var olduğu için bir şeylerin kendiliğinden yoluna girdiğini görmeyi arzular. Çünkü sürekli çaba sarf etmek zorunda kalmak, temelde dünyanın seni koşulsuz kabul etmediğine dair acı verici, soğuk bir inanç yaratır. Karşılığını almak için daima canını ortaya koymak, bir noktadan sonra insanı kendi hikayesinin ana karakteri olmaktan çıkarıp sadece krizleri toparlayan, dağılanı toplayan, eksileni tamamlayan bir hamala dönüştürür. Emek vermeden gelen güzelliklere duyulan bu arzu, bir tembellik, bir kaytarma ya da kolaycılık arayışı değildir. Bilakis, hayatın merhametine duyulan derin ve ertelenmiş bir açlıktır. İnsan, taşımaktan ellerinin nasır tuttuğu ömrü, biraz da hayatın kendi kollarında taşımasını bekler. Sürekli veren, yaraları saran, anlayış gösteren, alttan alan taraf olmak; içteki o diri kaynağı yavaş yavaş kurutur. Geriye yalnızca başkalarının ya da şartların beklentilerini karşılamak üzere programlanmış, kendi sesini çoktan unutmuş mekanik bir gölge kalır. En vurucu çatışma ise insanın kendi merkezini, o en mahrem çekirdeğini kaybetmesidir. İnsan; başkalarını hoşnut etmek, bağları koparmamak, sorumlulukların altında ezilmemek veya sadece ayakta kalabilmek adına parçalara bölünür. Her parçası başka bir kapıya, başka bir beklentiye, başka bir yaraya rehin kalır. Günün sonunda aynaya baktığında karşılaştığı suret, o kadar çok dağıtılmıştır ki kendine ait hiçbir iz taşımaz hale gelir. Kendi kendini başkalarına harcamaktan, kendi payına koca bir hiç düşmüştür. Yeniden bir şeylere inanabilmek için o büyük, şatafatlı umutlara ya da mucizevi dönüşümlere gerek yoktur. İnsanın önce kendi nefesine, durup hiçbir şey yapmama hakkına ve tek bir çivi bile çakmadığı günlerde dahi yalnızca nefes aldığı için kıymetli olduğuna inanmaya ihtiyacı vardır. Kendini geri almak; kaybettiğin yerleri telaşla, panikle aramak demek değildir. Artık başkalarının, şartların ve geleceğin ağırlığını sırtından usulca yere indirmek; o boşalan yorgun kollarla sadece kendi yalnızlığını, incinmişliğini ve tükenmişliğini sarıp sarmalamaktır. Bir şeyleri düzeltme telaşını bütünüyle terk edip sadece durabilmek, insanın kendine yapabileceği en sessiz ama en köklü devrimdir. #yoruldum #yalnızlık #hüzün #alıntı #fyp

20 de octubre se 1992, ayer se cumplían 34 años del lanzamiento del primer single del primer álbum de Rage Against the Machine, el álbum lanzado el 2 de noviembre de ese mismo año llegó y arrasó con esa mezcla de protesta-rap-metal-rock, un sonido inconfundible. Os dejo 1 minuto de

20 de octubre se 1992, ayer se cumplían 34 años del lanzamiento del primer single del primer álbum de Rage Against the Machine, el álbum lanzado el 2 de noviembre de ese mismo año llegó y arrasó con esa mezcla de protesta-rap-metal-rock, un sonido inconfundible. Os dejo 1 minuto de "Killing in the name". #ratm #rageagainstthemachine #videoviralitiktok #musictiktok #parati

@Mk🇪🇹 #fyp #mekonnenknife #ifonly #disneyworldscollideconcerttour

@Mk🇪🇹 #fyp #mekonnenknife #ifonly #disneyworldscollideconcerttour

About

Robot
API

Legal

Privacy Policy