@tajik.enlightenment: n ۲۸ اسد ۱۹۱۹ آغاز روز سیاه تاریخ افغانستان نه روز استقلال. سالی که رسماً قلب آسیا خاک مولانا و خانه فردوسی تحت استعمار انگلیس به نمایندگی امانالله قرار گرفت. ۲۸ اسد ۱۹۱۹؛ آغاز یک روایت متفاوت از تاریخ افغانستان ۲۸ اسد ۱۹۱۹ در تاریخ افغانستان بهعنوان روز استقلال شناخته میشود؛ اما در این روایت، این تاریخ سرآغاز دورهای تازه از رقابت قدرتهای خارجی و مداخلات منطقهای در افغانستان دانسته میشود. افغانستان، بهعنوان قلب آسیا و سرزمین تاریخی خراسان، طی یک قرن گذشته شاهد جنگها، مداخلات خارجی و ترور شماری از چهرههای سیاسی و نظامی بوده است. حبیبالله کلکانی (خادم دین رسولالله): در روایتهای سیاسی، سقوط و کشتهشدن او با نقش قدرتهای خارجی و منطقهای مرتبط دانسته شده است. عبدالرحمن سیدخیلی: ترور او در چارچوب رقابتهای داخلی و خارجی افغانستان بررسی میشود و درباره نقش برخی قدرتهای منطقهای و غربی ادعاهایی مطرح شده است. احمدشاه مسعود (قهرمان ملی): ترور او در ۹ سپتامبر ۲۰۰۱ به شبکههای وابسته به القاعده نسبت داده شده است. درباره نقش و حمایت برخی کشورهای منطقه و جهان نیز روایتهای مختلفی وجود دارد. طاهر بدخشی: مرگ او در دورهای رخ داد که افغانستان تحت تأثیر شدید رقابتهای داخلی و نفوذ اتحاد شوروی قرار داشت. جنرال داوود داوود: او در سال ۲۰۱۱ در تالقان در یک حمله انتحاری کشته شد. درباره عوامل و حمایتهای پشت این ترور نیز دیدگاههای متفاوتی وجود دارد. استاد برهانالدین ربانی (شهید صلح): او در سال ۲۰۱۱ در کابل ترور شد. این رویداد در شرایطی رخ داد که افغانستان درگیر جنگ طالبان و رقابت شدید قدرتهای منطقهای و بینالمللی بود. سخن پایانی تاریخ افغانستان تنها تاریخ جنگهای داخلی نیست؛ بلکه تاریخ مداخلات قدرتهای خارجی و منطقهای نیز هست. بررسی سرنوشت رهبران افغانستان نشان میدهد که بسیاری از رویدادهای مهم کشور در تقاطع رقابتهای داخلی و خارجی شکل گرفتهاند. «بیش از یک قرن است که افغانستان صحنه رقابت قدرتهای منطقهای و جهانی بوده و رهبران آن بارها قربانی این رقابتها شدهاند.» بازخوانی این تاریخ، نیازمند بررسی اسناد و شواهد تاریخی و عبور از روایتهای یکجانبه است. #creatorsearchinsights #افغانستان #تاجیک #AfghanistanHistory #یاور_صاحب