SirYannis :
Η απάντηση στις οικονομικές ανακρίβειες που ακούγονται:
Πρώτον, το επιχείρημα ότι «δεν συμφέρει η πρόωρη αποπληρωμή επειδή το αρχικό επιτόκιο ήταν 1,7% και τώρα θα δανειστούμε ξανά με 3,7% ή 3,9% για να βρούμε τα λεφτά» στερείται βασικής οικονομικής λογικής. Τα δάνεια του πρώτου μνημονίου (GLF) που εξοφλούνται πρόωρα έχουν κυμαινόμενο επιτόκιο (Euribor + 0,5%). Αυτό σημαίνει ότι το 1,7% του παρελθόντος δεν υπάρχει πια. Λόγω της ανόδου των επιτοκίων από την ΕΚΤ, το επιτόκιο αυτών των δανείων έχει ήδη ανέβει στο 3,7% – 3,9%.
Επιπλέον, ο ισχυρισμός ότι η χώρα «θα ξαναδανειστεί» για να καλύψει το κενό είναι εντελώς ψευδής. Τα περίπου 13 δισεκατομμύρια ευρώ για την αποπληρωμή του 2026 προέρχονται από τα ήδη υπάρχοντα ταμειακά διαθέσιμα (το «μαξιλάρι») και τα πρωτογενή πλεονάσματα της χώρας. Το κράτος δεν βγαίνει στις αγορές να ζητήσει νέα δάνεια με 3,9% για να σβήσει τα παλιά. Αντίθετα, χρησιμοποιεί τα δικά του μετρητά για να ξεπληρώσει ένα δάνειο με υψηλό κυμαινόμενο επιτόκιο, γλιτώνοντας οριστικά από τον κίνδυνο μελλοντικής ανόδου των επιτοκίων (π.χ. στο 5% στην επόμενη 13ετία), εξοικονομώντας περίπου 2 δισεκατομμύρια ευρώ σε τόκους.
Δεύτερον, όσον αφορά τη συζήτηση για το δημόσιο χρέος και τη χρήση του ΑΕΠ, υπάρχει μια σκόπιμη προσπάθεια απόκρυψης της οικονομικής πραγματικότητας. Όταν η κουβέντα αφορά τη βιωσιμότητα του χρέους μιας χώρας, όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, οι οίκοι αξιολόγησης και οι αγορές χρησιμοποιούν αποκλειστικά το Ονομαστικό ΑΕΠ (Nominal GDP), το οποίο για την Ελλάδα ανέρχεται στα 248 δισεκατομμύρια ευρώ.
Το χρέος είναι ένα απόλυτο νούμερο εκφρασμένο σε τρέχοντα ευρώ και το κράτος εισπράττει φόρους (όπως ο ΦΠΑ) πάνω στις τρέχουσες, ονομαστικές τιμές της αγοράς. Το να χρησιμοποιεί κανείς το Πραγματικό ΑΕΠ (των 204 δις) στην κουβέντα για το χρέος είναι μαθηματικό και οικονομικό λάθος, το οποίο επιστρατεύεται τεχνητά για να παρουσιαστεί μια πλασματικά αρνητική εικόνα, αποφεύγοντας εσκεμμένα να κατονομαστεί ο δείκτης που πραγματικά μετράει στις διεθνείς αγορές.
2026-08-20 12:58:10