@day_war_moe: _________________ ည ၂:၁၇ မှာ မြို့ကြီးတစ်မြို့ဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မမှတ်မိတော့ဘူး။ မီးပွိုင့်က အနီ တိမ်တွေက အနက် ငါ့ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကတော့ မင်းမလာတဲ့ notification တစ်ခုကို အဖြူရောင်နဲ့ စောင့်နေတယ်။ ထူးဆန်းတာက မင်းကိုမစောင့်တော့ဘူးလို့ ငါပြောပြီးတဲ့နောက်မှာပဲ စောင့်နေခြင်းဟာ ပိုပြီးအသက်ရှင်လာတယ်။ ပြတင်းပေါက်တစ်ချပ်မှာ မိုးရေစက်တွေဟာ အောက်ကိုကျနေကြတယ်။ တစ်စက်က မင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ တစ်စက်က ငါဖြစ်နိုင်တယ်။ နှစ်စက်စလုံးကတော့ တစ်ခါတုန်းက တစ်နေရာတည်းမှာ မိုးအဖြစ်ရှိခဲ့ကြတာပဲ။ မင်းထွက်သွားတဲ့နေ့က တံခါးပိတ်သံတစ်ချက်ပဲ ကြားခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီတံခါးဟာ ငါ့အတွင်းမှာ အခုထိ မပိတ်နိုင်သေးဘူး။ တချို့ညတွေမှာ အိပ်မက်ထဲက မင်းဟာ ငါ့ကိုမကြည့်ဘူး။ ငါလည်း မင်းကိုမခေါ်ဘူး။ အဲဒီလိုနဲ့ နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မတွေ့ချင်သလိုနဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ရှာနေကြတယ်။ အချစ်ဟာ နာမည်တစ်ခုမဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ မင်းနာမည်ကိုကြားတိုင်း ငါ့ရင်ဘတ်ကတံခါးတစ်ချပ်လို အသံထွက်ရတာလဲ။ အလွမ်းဟာ အဝေးမှာရှိတဲ့လူကို လွမ်းတာမဟုတ်ဘူးဆိုရင် မင်းနဲ့အတူရှိခဲ့တဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါ ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ မတွေ့ရတော့တာလဲ။ ဒီည လမင်းက လမ်းမပေါ်မှာ အလင်းတွေဖြန့်ထားတယ်။ ငါကတော့ အဲဒီအလင်းအောက်မှာ အမှောင်တစ်ခုလို မင်းမရှိတဲ့ဘက်ကို မျက်နှာမူပြီးထိုင်နေတယ်။ မင်းပြန်လာရင်လည်း ငါဘာပြောရမလဲ မသိဘူး။ မင်းမလာရင်လည်း ဘာလို့စောင့်နေမိလဲ မသိဘူး။ အဲဒါကြောင့် မင်းဟာ ငါ့ဘဝထဲက ထွက်သွားတဲ့လူလား ငါ့ဘဝထဲမှာ မဝင်လာခဲ့ဖူးတဲ့လူလား ဒါမှမဟုတ် ငါ့ဘဝတစ်ခုလုံးကို မင်းလို့ထင်နေမိတာလား မသိဘူး။ သိတာတစ်ခုပဲရှိတယ်။ မင်းမရှိတဲ့နောက်ပိုင်း ညတွေဟာ ညမဟုတ်တော့ဘူး။ နာရီတွေဟာ အချိန်မဟုတ်တော့ဘူး။ ပြီးတော့ ငါဟာလည်း ငါမဟုတ်တော့ဘူး။ မင်းမဟုတ်တဲ့ မင်းတစ်ယောက်ကို နေ့တိုင်း တိတ်တိတ်လေးချစ်နေမိတယ် ။ ။ • ခါလေး #foryou #poem #fyppage #ခါလေး #ကဗျာ

Khar Lay ( ခါလေး )

Open In TikTok:

Region: MM

Friday 21 August 2026 02:10:00 GMT