กว่าจะเข้าใจชีวิต... ผมต้องเสียอะไรไปมากกว่าที่คนอื่นเห็น กว่าจะมาถึงวันนี้ ผมผ่านอะไรมาเยอะครับ ทั้งสมหวัง ผิดหวัง ถูกทำร้าย มีเรื่องชกต่อย และยังมีบางเรื่องที่หนักกว่านั้น ซึ่งผมไม่สามารถเล่าไว้ตรงนี้ได้ทั้งหมด ผมเคยหนีออกจากบ้าน เคยคิดสั้น เคยต้องพักรักษาตัวอยู่นานเกือบปี เคยไม่มีเงิน เคยกินข้าวเปล่า ๆ เพื่อประทังชีวิต แต่เรื่องที่หนักไม่แพ้ความลำบากเหล่านั้น คือ... นิสัยของตัวผมเอง ผมหยิ่ง โอหัง ทะนงตัว ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร ไม่ยอมขอความช่วยเหลือจากใคร แม้แต่... พ่อ แม่ หรือพี่น้องของตัวเอง ตอนนั้นผมคิดว่า คนที่แข็งแรงต้องยืนด้วยขาของตัวเอง คนที่เก่งต้องจัดการทุกอย่างได้ และการขอให้ใครช่วย เหมือนเป็นการยอมรับว่าเราแพ้ วันนี้ย้อนกลับไปมอง... ผมถึงรู้ว่าตัวเองเข้าใจผิดมาตลอด หลายเรื่องที่ผมเขียนในเพจนี้ จึงไม่ได้เกิดจากการนั่งคิดว่า... “วันนี้จะเขียนอะไรดี?” บางเรื่องผมเคยเจอเอง บางเรื่องผมเห็นกับตา บางเหตุการณ์ผมอยู่ตรงนั้นจริง ๆ และบางบทเรียน... ผมต้องใช้เวลาหลายสิบปี กว่าจะเข้าใจมัน คงเป็นเพราะเหตุนี้ครับ เวลามีคนเชิญผมไปพูด ไปสอน ไปบรรยาย หรือเวลามีใครมาสัมภาษณ์ ผมแทบไม่ต้องเตรียมสคริปต์ ไม่ได้หมายความว่าผมเก่งกว่าคนอื่น เพียงแต่... ผมไม่ได้กำลังท่องสิ่งที่เคยอ่านมา ผมกำลังเล่าเรื่องที่ชีวิตเคยสอนผม คนถามเรื่องความผิดหวัง ผมเคยผิดหวัง ถามเรื่องไม่มีเงิน ผมเคยไม่มี ถามเรื่องการเริ่มต้นใหม่ ผมก็เคยต้องเริ่มใหม่ ถามเรื่องคน ผมทั้งเคยรัก เคยเกลียด เคยถูกทำร้าย และเคยทำผิดกับคนอื่น ชีวิตเลยทิ้งเรื่องไว้ให้ผมเล่ามากกว่าที่คิด แต่บทเรียนหนึ่งที่ผมเพิ่งเข้าใจชัดที่สุด เมื่ออายุมากขึ้นคือ... ในวันที่เราคิดว่าตัวเองเก่ง เรามักมองหาคนที่ชื่นชมเรา ในวันที่ประสบความสำเร็จ ก็มีคนมากมายเดินเข้ามา แต่ในวันที่เราพังจริง ๆ... คนที่ยังยืนอยู่ตรงนั้น มักไม่ใช่คนที่เราเคยพยายามทำให้ประทับใจเลยครับ สำหรับผม... ท้ายที่สุดจึงได้รู้ว่า คนที่รักและห่วงผมมากที่สุด โดยไม่ตั้งเงื่อนไข ไม่ถามว่าจะได้อะไรตอบแทน ก็คือ... พ่อ แม่ และพี่สาวของผม น่าเสียดายอย่างหนึ่งครับ บางเรื่องในชีวิต เราต้องใช้เวลานานมากกว่าจะรู้ว่าอะไรมีค่า และบางครั้ง... กว่าจะรู้ เราก็ไม่มีโอกาสกลับไปใช้ชีวิตกับมัน เหมือนเดิมอีกแล้ว ถ้าวันนี้คุณยังมีคนในครอบครัว ที่โทรมาถามว่าอยู่ไหน กินข้าวหรือยัง เหนื่อยไหม หรือกลับบ้านเมื่อไร... อย่าเพิ่งรำคาญเขานะครับ เพราะโลกข้างนอกอาจรักเรา ตอนที่เรามีบางอย่างให้เขารัก แต่มีคนไม่กี่คน... ที่รักเราได้แม้ในวันที่ เราแทบไม่เหลืออะไรให้น่ารักเลย ผมรอดมาได้จนถึงวันนี้ ไม่ได้แปลว่าผมชนะชีวิตครับ มันเพียงทำให้ผมมีเวลามากพอ... ที่จะเข้าใจมันเสียที ชาติ #ชาติเตมียเชิด #ลุงชาติ #เรื่องเล่าจากลุงชาติ #บทเรียนชีวิต #ครอบครัว - @chartunfolds