Sandra :
Ludzie, którzy oceniają ją i oburzają się, że dobrze wygląda, składnie się wypowiada, uśmiecha się, funkcjonuje i sprawia wrażenie szczęśliwej, muszą mieć w życiu naprawdę ogromne szczęście. Bo najwyraźniej nie tylko sami nigdy nie doświadczyliście poważnej traumy, ale nawet nie mieliście wystarczająco blisko siebie kogoś, kto przez nią przeszedł. Gdyby było inaczej, wiedzielibyście, że trauma nie ma jednego „prawidłowego” wyglądu. Człowiek po czymś potwornym nie ma obowiązku do końca życia demonstrować cierpienia przy każdej okazji, żeby inni uznali jego doświadczenia za prawdziwe. Ludzie reagują różnie. Jedni się rozsypują, inni funkcjonują. Jeżeli czyjś uśmiech i dobre życie po traumie są dla was argumentem przeciwko tej osobie, to problemem nie jest jej reakcja. Problemem jest wasze przekonanie, że ofiara musi wyglądać i zachowywać się zgodnie z napisanym przez was scenariuszem. Można wam właściwie tylko pozazdrościć życia, w którym macie tak niewielkie pojęcie o traumie, że wydaje wam się, że wiecie, jak „powinna” wyglądać osoba, która ją przeżyła.
2026-08-21 16:22:59