Beautiful hopes :
Mən balaca olanda məktəbdə qızlar yığışardı. Kimin ad günü olardısa, hamımız onun evinə gedərdik. Mən isə heç vaxt öz ad günümü keçirmədim. Çünki evimiz çox kasıb idi, şəraitimiz yox idi. İstəmirdim ailəmi incidim, ya da qızlar gəlib evimizə baxıb nəsə desin, gülsünlər. Ona görə ad günüm olduğunu heç kimə demirdim, heç onların ad günlərinə də getmirdim.
Çox zülmlər çəkmişəm. Qız uşağı olmağıma baxmayaraq, atam kasıb və gücsüz idi. Mən ona kömək edirdim. Ot daşıyırdım, bağlara gedirdim, su gətirirdim, atı mən sürürdüm. Atamı qoymurdum ağır yük daşısın. Odun gətirəndə onu doğrayıb yığırdım ki, atam bir az rahat olsun, zülm çəkməsin.
Çox çətinliklərdən keçmişəm. İndi böyümüşəm, köçüb öz həyatımı qurmuşam, amma ürəyim hələ də onlardadır. İndi də atamın zülm çəkdiyini görəndə içim ağrıyır. Hər gün onları düşünürəm. İnsan bəzən yaşadığı yerlərdən uzaqlaşır, amma ürəyi ailəsinin yanında qalır…😔
2026-08-24 09:32:58