Sadece sevilmek uğruna ne kadar çok saygısızlığa katlandığını fark ettiğin an, aslında eksik olanın sevgi değil, kendine gösterdiğin değer olduğunu da fark etmeye başlarsın. Çünkü sağlıklı bir ilişkide sevgi, saygının yerine geçmez. Bir insan seni seviyorsa bunu küçümseyerek, yok sayarak, sınırlarını ihlal ederek ya da seni sürekli inciterek göstermemelidir. Sevgi adı altında tekrar eden saygısızlıklar zamanla normalleşebilir ve kişi bunu ilişkinin doğal bir parçası sanabilir. Oysa bu durum, sevginin değil, kaybetme korkusunun ve kabul görme ihtiyacının ilişkiyi yönetmeye başladığını gösterir. İnsan bazen sevilmeye o kadar odaklanır ki, nasıl hissettiğini, neye katlandığını ve nelerden vazgeçtiğini fark edemez. Kendi ihtiyaçlarını geri plana iter, kırgınlıklarını görmezden gelir, sınırlarını esnetir. Çünkü zihninde tek bir düşünce vardır. Yeter ki sevilsin. Fakat sevgi, kişinin kendisinden sürekli ödün vermesini gerektiriyorsa, geriye kalan şey çoğu zaman sevgi değil, yıpranmadır. Gerçek sevgi, insanın kendini küçültmesini istemez. Sürekli açıklama yapmak zorunda bırakmaz. Değerini ispat etmeye zorlamaz. Saygıyı kaybettiğin yerde sevgi de zamanla güvenli bir bağ olmaktan çıkar. Bu yüzden bazen kutlanması gereken şey, birinin seni sevmesi değil, senin kendine artık saygısızlık edilen hiçbir yerde kalmamayı seçmendir. #psikoloji #kesfet #istanbul #motivation #ilişkiler - @psikolojinin_merkezi