1. Home
  2. Detail

@shy5on: الحمدلله دائما وأبدا 🧿🤍

محمد شيخون
محمد شيخون
Open In TikTok:
Region: EG
Tuesday 25 August 2026 04:00:34 GMT
2308
182
10
0

Music

Download

No Watermark .mp4 (2.86MB) Watermark .mp4 (5.15MB) Music .mp3

Comments

amrziiza17
عمرو الحلواني🤴🏽 :
الله يصلح حالك ياعم الدنيا❤️❤️
2026-08-25 17:03:36
0
fareselfanane
Fares El Fanane :
سلطان مصر اخويا 🤍🤍💪
2026-08-27 12:31:31
0
youssef.shaban76
Youssef Shaban :
ربنا يوفقك يا نور عيني ♥️🥰💪
2026-08-25 13:31:39
0
tefa9990
ابوريشه استور 🪶 :
ربنا يوفقك يا روح قلبي
2026-08-25 15:38:55
0
amirabdallah32
amirabdallah32 :
ربنا يوسع عليك ياروح قلبي ❤️❤️❤️
2026-08-26 19:17:21
0
fareselfanane
Fares El Fanane :
سلطان مصر اخويا قلبي🤍🤍💪
2026-08-27 12:32:06
0
rby3altony
ربيع التوني :
❤️❤️❤️
2026-08-26 13:23:04
0
korolosel5awaga
كيرلس عاطف :
❤️❤️❤️
2026-08-25 14:54:31
0
dybqgtyw8h9m
سيفووو :
❤️❤️❤️
2026-08-25 04:53:47
0
tossfsibre
دبشه :
🥰🥰🥰
2026-08-28 12:10:36
0
To see more videos from user @shy5on, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

#manifestation #Motivation
#manifestation #Motivation
КС2 В РЕАЛЬНОЙ ЖИЗНИ #cs2 #fyp #topskin #csgo #reallife
КС2 В РЕАЛЬНОЙ ЖИЗНИ #cs2 #fyp #topskin #csgo #reallife
#kesfetttttttttttt #fyp #kesfetttttttt #kesfettt
#kesfetttttttttttt #fyp #kesfetttttttt #kesfettt
#fyp #foryoupage #florida
#fyp #foryoupage #florida
money day 😌 #fyp #fypシ #foryoupage #fedexground #professional
money day 😌 #fyp #fypシ #foryoupage #fedexground #professional
⁨ ⁨ مسیر مهاجرت من اصلاً از قبل مشخص و راحت نبود. پر از اما و اگر و سؤال بی‌جواب بود. وقتی هنوز درسم تموم نشده بود، مثل خیلیای دیگه به فکر مهاجرت به آلمان افتادم. دانشگاه‌هاش رایگان بود، تمکن زیادی هم نمی‌خواست، ولی همونشم برای من واقعاً زیاد بود و خیلی دور از دسترس به نظر می‌رسید. درسم که تموم شد، یک سال تو صف طرح بودم. دوست داشتم برم جایی که شیفتاش خیلی سنگین نباشه و بتونم همزمان زبان هم بخونم و بعدش مهاجرت کنم. اوایل شروع طرح، خیلی خوشحال بودم. فکر می‌کردم بالاخره کار دارم و میتونم پس‌انداز کنم. طلا خریدم، وام گرفتم که پولمو نگه دارم برای تمکن. کلاس زبان آلمانی هم می‌رفتم و حس می‌کردم دارم پیشرفت می‌کنم. ولی اون باغ سبزی که اول نشونم دادن خیلی زود پژمرد. آدمایی که باهاشون کار می‌کردم خیلی سریع ذات واقعیشونو نشون دادن. تو هر مریضی‌ای مجبور بودم برم سر کار. نیروهای رسمی همه شیفت‌های خوب رو برمی‌داشتن و ته‌مونده‌های سنگین می‌موند برای من که تنها طرحی اون‌جا بودم. کار خیلی سنگین بود و محیط خیلی سمی‌تر… انقدر که هرچی انرژی و انگیزه داشتم ازم می‌گرفت. شب که می‌رسیدم خونه فقط می‌رفتم تو اتاق، نه حوصله داشتم، انگیزه، نه امید. قیمت دلار و یورو هم هر روز بالاتر می‌رفت و ارزش پس‌اندازم هر روز کمتر. نمی‌دونستم چیکار کنم. توی اوج ناامیدی، درباره یه بورسیه شنیدم که فول‌فاند بود و همه هزینه‌ها رو کاور می‌کرد و زبانش هم انگلیسی بود. زیادی خوب به نظر می‌رسید. یه صدایی تو سرم می‌گفت «محاله تو بتونی بگیری.» محیط کارم هم که فهمیده بود دارم به مهاجرت فکر می‌کنم، هربار تهدیدم می‌کردن که «اگه این شیفتو نیای پایان طرحتو می‌زنیم تا دوباره بری تو صف!» اون محیط منو شکست… خورد کرد… از خودم بیزارم کرد. ولی من بازم ادامه دادم. توی همون تاریکی اپلیکیشنمو فرستادم و همه‌چی رو سپردم به کائنات. چهار ماه بعد وقتی جواب قبولی مرحله اول اومد، یه جرقه تو دلم روشن شد: شد! میشه! من می‌تونم! از همون روز مثل دیوونه‌ها دویدم. اماده کردن مدارک، خوندن زبان، IELTS، مصاحبه، اپلای… فرصت فکر کردن نبود. فقط در حال دویدن بودم تا روزی که جواب نهایی اومد: قبول شدم. . ⁩⁩ وقتی هواپیما بلند شد هنوز باورم نمی‌شد که دیگه هیچ‌وقت قرار نیست اون آدم‌ها رو ببینم. که آزاد شدم. که دیگه لازم نیست برای خوشامد کسی خودمو تغییر بدم. من از اون‌جا پریدم، ولی اثر اون محیط تا مدت‌ها بعدش از من نپرید. امروز سه‌سال و نیمه که از اون روزا می‌گذره و من دیگه برای هیچ احدوالناسی خودمو تغییر نمی‌دم
⁨ ⁨ مسیر مهاجرت من اصلاً از قبل مشخص و راحت نبود. پر از اما و اگر و سؤال بی‌جواب بود. وقتی هنوز درسم تموم نشده بود، مثل خیلیای دیگه به فکر مهاجرت به آلمان افتادم. دانشگاه‌هاش رایگان بود، تمکن زیادی هم نمی‌خواست، ولی همونشم برای من واقعاً زیاد بود و خیلی دور از دسترس به نظر می‌رسید. درسم که تموم شد، یک سال تو صف طرح بودم. دوست داشتم برم جایی که شیفتاش خیلی سنگین نباشه و بتونم همزمان زبان هم بخونم و بعدش مهاجرت کنم. اوایل شروع طرح، خیلی خوشحال بودم. فکر می‌کردم بالاخره کار دارم و میتونم پس‌انداز کنم. طلا خریدم، وام گرفتم که پولمو نگه دارم برای تمکن. کلاس زبان آلمانی هم می‌رفتم و حس می‌کردم دارم پیشرفت می‌کنم. ولی اون باغ سبزی که اول نشونم دادن خیلی زود پژمرد. آدمایی که باهاشون کار می‌کردم خیلی سریع ذات واقعیشونو نشون دادن. تو هر مریضی‌ای مجبور بودم برم سر کار. نیروهای رسمی همه شیفت‌های خوب رو برمی‌داشتن و ته‌مونده‌های سنگین می‌موند برای من که تنها طرحی اون‌جا بودم. کار خیلی سنگین بود و محیط خیلی سمی‌تر… انقدر که هرچی انرژی و انگیزه داشتم ازم می‌گرفت. شب که می‌رسیدم خونه فقط می‌رفتم تو اتاق، نه حوصله داشتم، انگیزه، نه امید. قیمت دلار و یورو هم هر روز بالاتر می‌رفت و ارزش پس‌اندازم هر روز کمتر. نمی‌دونستم چیکار کنم. توی اوج ناامیدی، درباره یه بورسیه شنیدم که فول‌فاند بود و همه هزینه‌ها رو کاور می‌کرد و زبانش هم انگلیسی بود. زیادی خوب به نظر می‌رسید. یه صدایی تو سرم می‌گفت «محاله تو بتونی بگیری.» محیط کارم هم که فهمیده بود دارم به مهاجرت فکر می‌کنم، هربار تهدیدم می‌کردن که «اگه این شیفتو نیای پایان طرحتو می‌زنیم تا دوباره بری تو صف!» اون محیط منو شکست… خورد کرد… از خودم بیزارم کرد. ولی من بازم ادامه دادم. توی همون تاریکی اپلیکیشنمو فرستادم و همه‌چی رو سپردم به کائنات. چهار ماه بعد وقتی جواب قبولی مرحله اول اومد، یه جرقه تو دلم روشن شد: شد! میشه! من می‌تونم! از همون روز مثل دیوونه‌ها دویدم. اماده کردن مدارک، خوندن زبان، IELTS، مصاحبه، اپلای… فرصت فکر کردن نبود. فقط در حال دویدن بودم تا روزی که جواب نهایی اومد: قبول شدم. . ⁩⁩ وقتی هواپیما بلند شد هنوز باورم نمی‌شد که دیگه هیچ‌وقت قرار نیست اون آدم‌ها رو ببینم. که آزاد شدم. که دیگه لازم نیست برای خوشامد کسی خودمو تغییر بدم. من از اون‌جا پریدم، ولی اثر اون محیط تا مدت‌ها بعدش از من نپرید. امروز سه‌سال و نیمه که از اون روزا می‌گذره و من دیگه برای هیچ احدوالناسی خودمو تغییر نمی‌دم

About

Legal