បរមត្ថធម្ម ៤ ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា គឺជាធម្មជាតិដែលមានពិតប្រាកដ ប្រាកដដោយលក្ខណៈផ្ទាល់ខ្លួន មិនប្រែប្រួលតាមការសម្តែង ឬការឧបកិច្ចរបស់មនុស្សឡើយ រួមមាន៖ ចិត្ត (៨៩ ឬ ១២១ ដួង)៖ ធម្មជាតិដែលដឹងអារម្មណ៍ ឬជាអ្នកដឹងនូវអារម្មណ៍ផ្សេងៗ។ ចេតសិក (៥២ ប្រភេទ)៖ ធម្មជាតិដែលកើតជាមួយចិត្ត រលត់ជាមួយចិត្ត មានអារម្មណ៍និងទីអាស្រ័យជាមួយចិត្ត ជាអ្នកប្រកបអាកប្បកិរិយានិងលក្ខណៈផ្សេងៗដល់ចិត្ត (ដូចជា កុសល អកុសល ឬមជ្ឈត្តិ)។ រូប (២៨ ប្រភេទ)៖ ធម្មជាតិដែលមានការប្រែប្រួល ទ្រុឌទ្រោម និងវិនាសទៅដោយអំណាចនៃកម្ដៅ និងត្រជាក់ជាដើម (ជាភាគរូបរាងកាយ និងរូបធាតុ)។ និព្វាន (១)៖ ធម្មជាតិដែលផុតចាកតណ្ហា ជាទីរលត់ទុក្ខទាំងពួង និងជាធម៌ដ៏ស្ងប់ស្ងាត់បំផុត (ជាអសង្ខតធម៌ មិនកើត មិនរលត់)។ សម្គាល់៖ ធម៌ ៣ ខាងដើម (ចិត្ត ចេតសិក រូប) រាប់ចូលជា សង្ខតធម៌ (ធម៌ដែលមានបច្ច័យតាក់តែង) ឯ និព្វាន ជា អសង្ខតធម៌ (ធម៌ដែលគ្មានបច្ច័យតាក់តែង)។ - @famulan630