@tomiokak1: ⏾𝗧𝗼𝘅𝗶𝗰 𝗿𝗲𝗹𝗮𝘁𝗶𝗼𝗻𝘀𝗵𝗶𝗽_💍 𝜗ৎ ភាគ១១ “ហ្ហឹស”លូជាគេសើចនៅបំពង់ករហើយក៏នាំឡាលីឡើងទៅលើបាត់។ អ៊ីរ៉ាន់ពេលនេះនាងខូចចិត្ត ក៏ចេញមកយំនៅសួរម្នាក់ឯងដោយសារតែថ្ងៃនេះជីអឺនាងត្រឡប់ទៅស្រុកប៉ុន្មានថ្ងៃ។អ៊ីរ៉ាន់អង្គុយនៅក្នុងសួនម្នាក់រៀបរ៉ាប់រឿងក្នុងចិត្ត ម្នាក់ឯងឆ្អែតហើយក៏ដើរមកបើកទ្វារចូលផ្ទះវិញ ព្រោះថាមេឃចាប់ផ្តើមរលឹមមកបណ្តើរៗហើយ តុ!!តុ “មាននរណានៅក្នុងទេ បើកទ្វាឪ្យខ្ញុំបន្ទិតមក បងលូជាបងនៅទេ??” អ៊ីរ៉ាន់ដើរមកបើកទ្វាផ្ទះប៉ុន្តែ ទ្វារផ្ទះបានជាប់គន្លឹះបាត់ហើយ ហើយអ្នកដែលចាក់គន្លឹះនោះគ្មាននរណាក្រៅពីឡាលីនោះទេ ក្តាំង!!ក្តាំង មេឃក៏បាច់ផ្តើមផ្គរ ភ្លៀងក៏បានបង្អុលចុះមក តុ!!តុ “ហ្ហឹក..ហ្ហឺ បងលូជាបងនៅទេ” អ៊ីរ៉ាន់ព្យាយាស្រែកហៅអ្នកដែលនៅខាងក្នុងឪ្យបើទ្វាឪ្យនាងប៉ុន្តែគ្មានចម្លើយឆ្លើយមកវិញសោះ។អ៊ីរ៉ាន់សម្រួតខ្លួនអង្គុយនៅមុខទ្វារ “ហ្ហឹក..ស្អប់ខ្ញុំដល់ថ្នាក់បិទទ្វារមកឪ្យចូលផ្ទះបែបនេះមែនទេ??” **បកមកមើលលូជាវិញ គេបានឮសំឡេងល្ហៀងៗឪ្យស្រែកហៅគេដែលប៉ុន្តែគេមិនបានចាប់អារម្មណ៍ លុះដល់គេស្តាប់យូៗមានងារម្មណ៍ថាដូចជាអ៊ីរ៉ាន់ លូជារកងើបទភមើលហើយប៉ុន្តែត្រូវបានឡាលីទាញមកវិញ “នេះបងគិតចងទៅណាហ្នឹង?” នាងឪបចង្គេះលូជាជាប់ “បងទៅនោះមួយភ្លេត” “ហ្ហឹក... បងកុំចោលអូនណា៎នេះបងប្រុងទុកអូនចោលឪ្យនៅម្នាក់ឯងមែនទេ?ហ្ហឹកៗអូនក្លាចផ្គរណាស់បងកុំទៅចោលអូនណា៎” ឡាលីសម្តែងជាក្លាចផ្គរអញ្ចឹងព្រោះគោលបំណងនាងគ្មានចងបានក្រៅពីឃើញអ៊ីរ៉ាន់គេងក្រៅផ្ទះនោះទេ។លូជាដោយសំឡេងនោះបាត់ទៅបន្តិចៗគេក៏មិនបានចាប់អារម្មណ៍ក៏គិតថាខ្លួនឯងស្តាប់ច្រឡំ។ **ព្រឹកឡើង លូជាចុះមកក្រោយដូចសព្វដង តែឡាលីនាងនៅមិនទាន់ភ្ញាក់នោះទេ។ថ្ងៃនេះគេរាងចម្លែងចិត្តដែល ដែលមិនបានឃើញអ៊ីរ៉ាន់ចុះមកធ្វើអីពេលព្រឹកញ៉ាំដូចរាល់ដងសោះ។គេដើរទៅរកមើលអ៊ីរ៉ាន់នៅក្នុងបន្ទប់នាងក៏ប៉ុន្តែនៅតែមិនឃើញ “នេះនាងចងរត់គេចពីយើងមែនទេ?” គេដើរទៅបើកទ្វារខោអាវនាងក៏ឃើញដែលថាខោអាវនាងនៅពេញទូរ ទូរសព្ទនាងក៏នៅលើតុដែល។ គេចុះមកក្រោមវិញក៏ឃើញថាទ្វារមិនទាន់បានបើក។ដល់គេដើរទៅបើកទ្វារទៅក៏ឃើញអ៊ីរ៉ាន់នៅគេងនៅត្រងមាត់ទ្វារនោះ។ “មិចក៏មកដេកនៅទីនេះវិញ” គេជ្រួញចញ្ចើមនៅក្នុងផ្ទះមានគ្រែមានពូកមានម៉ាស៊ីនត្រជាក់មិនគិតគេងតែបែរមកគេងនៅមាត់ទ្វារអញ្ចឹង។អ៊ីរ៉ាន់គ្រាន់តែ ឮសំឡេងលូជាភ្លាមនាងក៏ភ្ញាក់ដឹងខ្លួន។រាងតូចព្យាយាមតោងទ្វារងើបទាំងត្រដាប់ត្រដួសដោយមិនខ្វល់ពីរាងក្រាស់ដែលកំពុងតែឈរនៅជិតនោះទេ “ខ្វះកន្លែងដេកមែន?បានមកដេកនៅកន្លែងនេះ?” អ៊ីរ៉ាន់មិនឆ្លើយនាងរកដើរទៅមុខទៀតប៉ុន្តែនាងដើរទៅមុខមិិនរួចមានអារម្មណ៍ថាអ្វីៗដែលនៅជុំវិញនាងគឺវិលទាំងអស់នាងចាបើផ្តើមងងឹកមុខហើយក៏ដួរតែចេហសំណាងលូជាដែល នៅជិតនោះមកត្រកងច្រកេះមួយក្តាប់របស់អ៊ីរ៉ាន់បាន។នាយជ្រួញចញ្ចើម ពេញឃើញបបូរមាត់ដែលធ្លាបើតែផ្កាឈូកប្រែមកស្លេកគ្មានពណ៍បែបនេះ។ “ហ្ហឺម....” នាងលើកបីរាងតូចអ៊ីរ៉ាន់់ចូលទៅក្នុងផ្ទះ។ “អ្នកនាងកើតអីហ្នឹងចៅហ្វាយ” “ទៅតាមពេទ្យមក” “បាទចៅហ្វាយ” លូជាបីអ៊ីរ៉ាន់មកដល់ក្នុងបន្ទប់ក៏ស្ទាប់ខ្លួននាង ថាគឺក្តៅប៉ះចងរលាក គេដើរទៅយកកន្សែងនិងទឹកមកជ្រលក់ ជូតខ្លួនឪ្យអ៊ីរ៉ាន់។ “អាវសើមទៀត!” យប់មិញដេកហា៎ទឹកភ្លៀងមួយយប់ហើយបើអាវមិនទទឹកទៀតទើបវាចម្លែក។នាយដើរទៅយកអាវមួយឈុតមកផ្លាស់ប្តូរឪ្យអ៊ីរ៉ាន់។ *** “ចៅហ្វាយពេទ្យមកដល់ហើយ” “ហៅឪ្យគេចូលមក” ពេទ្យក៏ចូលមក អ្នកគ្រូពេទ្យក៏ចាប់ផ្តើមពិនិត្យអាការឪ្យអ៊ីរ៉ាន់ “អ្នកជំងឺ គឺគ្រុនប្រហែលជាត្រូវទឹកភ្លៀងខ្លាំងនិងប្រហែលមកពីមូសខាំដែល តែលោកកុំបារម្ភអីគ្រាន់តែឪ្យអ្នកជំងឺញ៉ាំថ្នាំទៅតាមវិជ្ជវិទ្យាពេទ្យនិងញ៉ាំអាហារឪ្យបានគ្រប់គ្រាន់ទៅបានហើយ” លូជាគេស្តាប់ហើយសញ្ជឹងគិតមួយសន្ទុះ “បាទអគុណច្រើនអ្នកគ្រូពេទ្យ” “អញ្ចឹងប្រសិនបើអ្នកជំងឺមានអាការអីភ្លែកអីអាចរាយការណ៍មកពេទ្យបានណា ចាំអស់សារ៉ូមចាំតេមកប្រាប់ពេទ្យផងពេទ្យនិងមកផ្លាស់ប្តូរឪ្យ” “បាទ..យ័នជួយជូនអ្នកគ្រូពេទ្យទៅវិញផង” “បាទចៅហ្វាយ” យ័ននាំអ្នកគ្រូពេត្យចេញទៅ លូជាក៏អង្គុយនិយាយខ្សឹបៗម្នាក់ឯង “អញ្ចឹងតើ បានយប់មិញយើងឮសំឡេងហៅឪ្យបើកទ្វារ ហើយចុះយប់មិញយើងមិនមែនជាអ្នកចាក់គន្លឹះទ្វារឯរណា៎ចុះអ្នកណាជាអ្នកចាក់??” #toxicrelationship_💍 #luran #zhangyiran #wanglujie #novel

۶ৎ𝕃𝕦𝕣𝕒𝕟_张怡天

Open In TikTok:

Region: KH

Friday 28 August 2026 08:56:06 GMT