ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းတွေ ကားစီးပြီး ဝင့်ကြွား နေချိန်.. ကိုယ့်မှာ တပ်မတော်ကား ကိုမြတ်နိုးစွာဖက်တွယ်ထားရတယ်... သူတို့ရဲ့ တစ်လ ဝင်ငွေ ငါးသိန်း ဆယ်သိန်းအထက်ရှိတဲ့အကြောင်း ဂုဏ်ယူစွာ ဖွင့်ဟလာတဲ့အခါ ကိုယ့်အိပ်ကပ်ထဲက ခက်နွမ်းနွမ်း.တစ်ထောင်တန်.ပိုက်ဆံလေးတွေကို..အားနာနေမိပြန်ရော... ဘယ်သူက သူမိဘ ကို ဘယ်လိုထောက်ပံ့တာ ဘယ်သူက သူမိဘ ကို ဘယ်လို့ တင့်တင့်တည်တည် ထားနိုင်တယ်ဆိုတာ ကြွားလုံးထုတ်လာရင်လဲ.. .တစ်လကို ငါးသောင်းခွဲနဲ့ အိမ်ငှားပြီး..လစာရဲ့ အစွန်းထွက်လေးတွေသာ မိဘကို ပေးနိုင်တဲ့ ကိုယ့်ဘဝ ကိုယ်တွေးရင်း....အဝေးက အမေ့ကို သနားနေမိပြန်တယ်... တစ်ချို့ သူမိသားစုနဲ့သူ အလည်ပက်ခရိးတွေထွက်.. နှစ်ကူး လကူး နေ့ထူးရက်မြတ်များကို ပျော်ရွင်စွာအတူ ဖြတ်သန်းနေကြချိန်.. ငါးနှစ်မှာ ဆယ်ရက်တောင် ခွင့်မပြန်ရတဲ့.ကိုယ့်အခြေအနေ..ကို.. ပြန်ပြန်တွေးကြည့်မိတဲ့..အခါ.. ကိုယ်ကိုကိုယ်ပဲ အပြစ်တင်ဖြစ်ပါတယ်.... ကိုယ်ရွေးချယ်တဲ့လမ်းရဲ့ ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်းဒဏ်ကို ကိုယ်တိုင်ကပဲ ခံရတာမို့... အဆင်မပြေမူ့တွေ ဘယ်လောက်ကြုံကြုံ အခက်ခဲတွေ ဘယ်လောက်ရှိရှိ..မိမိမှာသာ အပြစ်ရှိကြောင်း ဝန်ခံတက်လာတယ်... ကျန်တော်က သူတို့တွေလို ကားတွေ မစိးနိုင်ဘူး.. ကျန်တော်က သူတို့တွေလို ဝင်ငွေမကောင်းဘူး ကျန်တော်က သူတို့တွေလို မိသားစုနဲ့ မနေနိုင်ဘူး ကျန်တော်က သူတို့တွေလို.မိဘကို တိုက်ကြိးတာကြိးနဲ့ မထားနိုင်တဲ့ ကျန်တော်ကို.. စစ်သား(စစ်သည်)တစ်ယောက်ရဲ့ မိဘဖြစ်တဲ့ အမေကလဲ ...နားလည်ရှာတယ် ဆိုပေမဲ့.. အဆင့်အတန်းဆိုတာ ငွေနဲ့ တိုင်းတာကြတဲ့ခေတ်မှာ တစ်လ လုံး ချွေး သွေး ဘဝတွေရင်းမှ ရတဲ့ နှစ်သိန်းမပြည့်တဲ့ လစာလေးသာ ကျန်တော်ပေးနိုင်တာမို့ အားနာမိတယ် အမေ ငါ့ သားက ဘာကောင်ကြိး ညာကောင်ကြိးလို့ ဂုဏ်တွေကို ကြွားတဲ့ စကားဝိုင်းမှာ.. ငါ့သား ဟာ တပ်မတော်သားပါပဲဆိုတဲ့ စကားလေးသာ ပြောခွင့်ရှိတဲ့အမေ့ကို အားနာမိတယ်... အားနာမိတယ်အမေ... သူများတွေလို.ဘယ်လောက်ထိအောင်မြင်နေကြောင်း စာလုံးတွေတွေပေါင်းပြီး မပို့နိုင်ဘူး.. ””တိုင်းပြည်က သင့်အတွက်ဂုဏ်ယူပါသည်„„ဆိုတဲ့ သေတမ်းစာလေးတော့ အမေ ဖတ်ခွင့်ရမှာပေါ့လေ... လွမ်းရင် ပြေးကြည့်စရာ ရွေရောင်းအနားကွပ်နဲ့ ဘွဲ့ဓာတ်ပုံတော့ မချိတ်ဆွဲပေးနိုင်ပေမဲ့.. ကျန်တော်မရှိတော့ရင်...အုပ်ဂူဖြူဖြူလေး တစ်လုံးတော့ တိုင်းပြည်က စီစဥ်ပေးမှာပေါ့..အမေ.. သူများတွေလို စပရိုက်တွေ ဘာတွေ ညာတွေ မပေးနိုင်ဘူး ”ငါ့သားလေး ရှေ့တန်းမှာ အဆင်ပြေပါ့မလားဆိုတဲ့„ စိုးရိမ်စိတ်လေး တစ်ခုသာ အမေရင်ထဲ ထည့်ပေးထားနိုင်တဲ့ခဲ့တယ် မဟုတ်လား.. လူဆိုတာ က ကိုယ်ဘဝပေး ကုသိုလ်ကံတွေနဲ့ ဖြစ်တည်လာခဲ့ရတာမို့ အခြေနေ အနိပ့်အမြင့်အတက်ကြမတူတဲ့ အလွှာပါးပါးကို နားလည်လာတဲ့အခါ.. အားမငယ်တော့ပါဘူး...အမေ.. ဒီဘဝမှာတော့ ဖြစ်တည်ရာ စစ်သားဘဝကိုမြတ်နိုးရင်း.. သူများတွေ ပေးသလို မပေးနိုင်တဲ့ ကိုယ်ဘဝ ကို ဂုဏ်ယူရရင်းပေါ့..အမေ. ဖတ်ကောင်းအောင်ရေးတဲ့ စာမဟုတ်သည်အတွက် အမှားပါတဲ့အခါ နားလည်ပေးပါဗျာ.. phyo wai ko ko(စစ်သည်) #စာတို #10000millionviewsviralvideo - @phyo.wai.ko.ko2