@huseynlyrics: Bəzi insanlar həyatından gedir, amma səndən tamamilə çıxıb gedə bilmir. Zaman keçir, günlər bir-birini əvəz edir, sən əvvəlki kimi gülürsən, danışırsan, həyatına davam edirsən… amma içində heç kimin görmədiyi bir boşluq qalır. Ən ağır tərəfi isə odur ki, sən hələ də dünən kimi xatırlayarkən, bəlkə də qarşı tərəf çoxdan səni yaddaşından silib. Bəzən bir küçə, bir qoxu, bir mahnı, hətta adi bir söz belə insanı illər əvvələ qaytara bilir. Sanki heç nə dəyişməyib, sanki o insan hələ də yanındadır. Sonra reallıq geri qayıdır və anlayırsan ki, artıq əvvəlki kimi deyil. Sən xatırlayırsan, o isə bəlkə heç xatırlamır… İnsanı ən çox incidən ayrılığın özü deyil. Bir vaxtlar sənin üçün hər şey olan birinin sonradan yadlaşmasıdır. Sənin içində minlərlə xatirə daşımağın, onun isə bəlkə də heç birini düşünməməsidir. Bəzən insan birini itirmir, onunla bağlı qurduğu bütün gələcəyi itirir. Gecələr hamı yatanda insanın öz düşüncələri ilə tək qalması var bir də… O vaxt heç kimdən gizlədə bilmirsən içində nə baş verdiyini. Gün ərzində unutduğunu düşündüyün hər şey gecə yenidən qarşına çıxır. Keçmiş söhbətlər, birlikdə gülüşlər, kiçik anlar, heç kimin əhəmiyyət vermədiyi, amma sənin üçün çox böyük olan xatirələr… Bəzən telefona baxıb heç gəlməyəcək bir mesajı gözləyirsən. Sanki bir gün hər şey dəyişəcək, bir xəbər gələcək və bütün məsafələr yox olacaq. Amma zaman keçdikcə gözləməyin özü də yorur insanı. Yenə də ürəyin əl çəkmir. Çünki ağıl hər şeyi qəbul etsə də, ürək bəzi həqiqətləri qəbul etməkdə çox gecikir. Ən qəribəsi də budur ki, insan bir müddət sonra artıq geri qayıtmasını yox, sadəcə bir dəfə də olsa xatırlanmağı istəyir. “Görəsən, heç məni düşündümü?” sualı içində qalır. Çünki sən onun həyatında yaşadığın qədər, onun da sənin həyatında iz buraxmasını istəyirsən. Amma bəzi izlər yalnız bir tərəfdə qalır. Bəlkə də ən böyük dərd budur: bir insanı unutmağa çalışarkən, əslində onunla bağlı özündən bir parçanı da itirirsən. Çünki onun yanında olduğun insan artıq yoxdur. O günlər geridə qalıb, o hisslər dəyişib, o yaxınlıq yox olub. İndi isə geridə sadəcə xatirələr və heç kimə danışmadığın bir darıxmaq qalıb. Bəzən düşünürsən ki, kaş heç tanımasaydım… Sonra anlayırsan ki, o qədər gözəl anı da yaşamaq istəməzsənmi? İnsan həm minnətdar olur, həm də inciyir. Həm xatırlamaq istəyir, həm unutmaq. Həm geri dönməsini arzulayır, həm də qayıtsa əvvəlki kimi olmayacağını bilir. Və bəlkə də bəzi hekayələrin sonu belə olur. Nə böyük bir vida, nə son dəfə deyilən sözlər, nə də hər şeyi izah edən bir səbəb… Sadəcə iki insanın yolları ayrılır və biri həyatına davam edir, digəri isə uzun müddət keçmişin içində qalır. Sən isə heç kimə demədən öyrəşirsən yoxluğuna. Əvvəl hər gün ağrıyan yerin bir müddət sonra sadəcə sızlamağa başlayır. Sonra o sızı da azalır. Amma tam yox olmur. Çünki bəzi insanlar unudulmur, sadəcə onlarla yaşamağı öyrənirsən. Bir gün bəlkə də onun adını eşidəndə əvvəlki kimi ürəyin ağrımayacaq. Amma içində çox sakit bir hiss yaranacaq. O hiss sənə xatırladacaq ki, bir vaxtlar həqiqətən çox sevdiyin, çox inandığın və həyatında xüsusi yer verdiyin biri olub. Və sən bütün bunlara baxmayaraq yenə də yoluna davam edəcəksən. Çünki həyat dayanıb gözləmir. Sadəcə bəzi gecələr, heç kim bilmədən, bir insanın xatirəsi yenidən qapını döyəcək… sən də susub onu içəri buraxacaqsan. 🖤 #huseynlyrics #kesfetteyiz #qemli #mahnilar #ifrat

Huseyn 🎧

Open In TikTok:

Region: AZ

Friday 28 August 2026 15:26:52 GMT