. :
Özümü xoşbəxt edə bilmirəm. Bəzən bunun səbəbini özüm də bilmirəm. Hər şeyim var kimi görünür, amma içimdə yenə də nəsə çatmır. İnsanların yanında gülürəm, danışıram, zarafat edirəm, elə bil heç bir problemim yoxdur. Amma tək qalanda bütün fikirlər yenidən başıma doluşur.
Bəzən özümə sual verirəm, görəsən mən nə istəyirəm? Pul? Uğur? Rahat həyat? Sevilmək? Özümü kiməsə sübut etmək? Ailəmin mənimlə fəxr etməsi? Yoxsa sadəcə bir gün səhər yuxudan içimdə heç bir ağırlıq hiss etməmək? Bəlkə də mən çox şeyi eyni anda istəyirəm.
Gələcəyimi qurmaq istəyirəm, yaxşı bir işim olsun istəyirəm, öz ayaqlarımın üstündə dayanmaq istəyirəm. Bir gün çəkdiyim əziyyətlərin qarşılığını almaq istəyirəm. Amma bütün bunlara çatana qədər yaşadığım günləri də itirmək istəmirəm.
Ən qəribəsi də budur ki, insan bəzən xoşbəxt olmaq üçün hər şeyin düzəlməsini gözləyir. Deyir ki, filan şey olsun, sonra rahatlayacam. Filan işi qazanım, sonra xoşbəxt olacam. Pulum olsun, sonra hər şey yaxşı olacaq. Ailəmlə hər şey düzəlsin, sonra rahat nəfəs alacam. Arzuladığım həyata çatım, sonra yaşamağın dadını çıxaracam. Amma o “sonra” heç cür gəlmir.
Bir şey düzəlir, başqa bir problem çıxır. Bir məqsədə çatırsan, yenisini qoyursan. Bir insan səni sevindirir, başqa biri səni məyus edir. Bir gün yaxşı keçir, sabah yenə hər şey ağır gəlir. Və hər mövzuda sonra yoruluram. Mən də yoruluram.
Amma bunu çox vaxt heç kimə göstərmirəm. Çünki hamı məni gülən görməyə öyrəşib. Hami məndən güclü olmağımı gözləyir. Mən də elə göstərirəm ki, guya hər şey yaxşıdır. Bəlkə də mənim ən böyük problemim budur. Özümü hamının yanında yaxşı göstərməyə çalışarkən özümün necə olduğumu unutmuşam.
2026-08-31 15:15:00