. "မိုးရွာတဲ့ညတွေမှာ လူတိုင်းက မိုးရေကိုပဲ မြင်ကြတယ်… "ဒါပေမယ့်...ငါ့မျက်ဝန်းထဲမှာတိတ်တိတ်လေး စီးကျနေတဲ့ မျက်ရည်တွေကိုတော့ မင်းမသိခဲ့ဘူး... "လူတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုံးကိုမြင်ပြီး သူ့ရင်ထဲက အခြေအနေကို သိနိုင်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူး... "ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ...လူတွေရှေ့မှာတော့ အရင်လိုပဲ ရယ်ခဲ့တယ်...စကားပြောခဲ့တယ်... အဆင်ပြေတယ်လို့လည်း ပြောခဲ့တယ်... "ဒါပေမယ့်...အခန်းတံခါးပိတ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာတော့... "မင်းမသိခဲ့တဲ့ မျက်ရည်တွေက တိတ်တိတ်လေး ကျလာတတ်တယ်... "တစ်ချိန်က မင်းနဲ့ စကားပြောဖို့အတွက် အချိန်တွေ ရှာခဲ့ဖူးတယ်... "အခုတော့...မင်းကို ပြောချင်တဲ့စကားတွေကို ကိုယ့်ရင်ထဲမှာပဲ ပြန်သိမ်းထားတတ်လာပြီ... "နေဝင်သွားတိုင်း ကောင်းကင်က အလင်းကို ပြန်သိမ်းသွား သလို... " မင်းထွက်သွားတဲ့နောက် ငါ့ရင်ထဲက ပျော်ရွှင်မှုတွေလည်း တဖြည်းဖြည်း မှောင်သွားခဲ့တယ်... "တကယ်တော့...မိုးကဘယ်သူ့အတွက် ရွာတယ်ဆိုတာ မမေးဘူး...မြစ်ရေကလည်း ဘယ်သူ့မျက်ရည်နဲ့ ရောသွားတယ်ဆိုတာ မခွဲဘူး... "အချစ်ဆိုတာလည်း အဲဒီလိုပဲ...ဘယ်သူက ပိုနာကျင်နေတယ်ဆိုတာ မတွက်ဘဲ... "ချစ်ခဲ့တဲ့သူနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ကိုတော့ အမှတ်တရတွေနဲ့ တိတ်တိတ်လေး ကျန်ခဲ့စေတတ်တယ်... "မင်းမသိတဲ့ မျက်ရည်တွေထဲမှာ မင်းကို အပြစ်တင်တာ မရှိဘူး...ရှိတာက...“ငါတို့ ဒီလိုနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်သွားရတာလား”ဆိုတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုပဲ... "တစ်ခါတလေ...မင်းကို လွမ်းလို့ ငိုတာ မဟုတ်ဘူး...မင်းနဲ့အတူ ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်မတွေ့နိုင်တော့လို့ ငိုမိတာ... "လူတစ်ယောက် ထွက်သွားတာထက် သူထွက်သွားပြီးနောက် ကိုယ့်အတွင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ အရာတွေက ပိုနာကျင်တတ်တယ်... "တစ်ခါတလေ မျက်ရည်မကျအောင် ခေါင်းမော့ထားရင်း မိုးကောင်းကင်ကိုပဲ ကြည့်နေမိတယ်... "ဘာလို့လဲဆိုတော့…'မင်းမသိတဲ့မျက်ရည်'တွေကို ငါ့အစား မိုးကောင်းကင်ကပဲ တိတ်တိတ်လေး သယ်ပေးနေသလို ခံစားရလို့ပါ... "မင်းမသိတဲ့ မျက်ရည်'' ဆိုတာ မင်းပြန်လာစေချင်လို့ ကျတဲ့ မျက်ရည် မဟုတ်ဘူး... "မင်းမရှိတော့တဲ့ဘဝကို အဆင်ပြေသလို နေတတ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ညတိုင်း တိတ်တိတ်လေး ကျလာတဲ့ မျက်ရည်တွေပဲ... "တစ်နေ့နေ့မှာ..မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံးကို အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ကြည့်နိုင်မယ်ထင်တယ်... "ဒါပေမယ့်...အဲဒီနေ့ မရောက်သေးခင်အထိ မင်းမမြင်ခဲ့တဲ့...မင်းမသိခဲ့တဲ့... "မျက်ရည်တချို့ကတော့...ငါ့ရင်ထဲမှာ မင်းနာမည်နဲ့အတူ တိတ်တိတ်လေး ကျနေဦးမှာပါ... 📖 𝑲𝒐 𝑺𝒂𝒊 🖋️ - @ko.sai536