Amal :
Bir həyət vardı, bir də uşaqlıq,
Ayaqyalın qaçardıq axşamacan.
Dünyamız balaca, sevincimiz böyük,
Heç nə istəməzdik həyatdan o zaman.
Divarda kölgələr, küçədə səslər,
Topumuz, oyunumuz, şirin gülüşlər…
Bir ana çağırışı düşərdi gecə,
Evlərə dönərdik yorğun, sevinclə.
Taxta qapı, köhnə həyət, bir ağac,
Altında qurardıq öz dünyamızı.
İndi o yerlərə baxanda səssiz,
Axtarıram orda uşaqlığımızı.
Nə tez böyüdük biz, nə tez dəyişdi,
Dünən sandığımız illər uzaqdır.
Bir vaxtlar əlimiz çatan xoşbəxtlik,
İndi xatirələr içində yatır.
Kaş bircə günəlik dönəydim geri,
Nə pul istəyərdim, nə də şöhrət, ad.
Bir uşağın saf gülüşü yetərdi,
Bir axşam, bir həyət, bir ana — və həyat…
İndi gözlərimi yumanda gecə,
Köhnə küçələrdən səs gəlir mənə.
Uşaqlığım qaçır əlimdən yenə,
Mən böyümüşəm, o qalıb dünəndə…
Uşaqlıq, sən mənim ən saf dünyamsan,
Qəlbimin heç vaxt qocalmayan çağı.
İllər keçsə belə, unutmaram səni —
Sən mənim ömrümün ən gözəl çağısan.😔
2026-08-29 18:20:20