@x.454t: #اكسبلور #ترند #مشاهدات#مليون_مشاهدة❤ #رجال_الحجر

عـبـدالـلـه آل شـفـلـوت  𓅓.
عـبـدالـلـه آل شـفـلـوت 𓅓.
Open In TikTok:
Region: SA
Saturday 29 August 2026 23:28:14 GMT
44343
815
35
66

Music

Download

Comments

fff1815
FHAD ttm :
بحكم اني اكبر منك سناً وكنت في زمان راح ازيف في حفلات قبائلنا ولي خبره طويله في هذا المجال واستطيع اميز الفنان من المشارك او اللي يضيف اي حركه للعرضه دخيله عليها فبالنسبه لك لم اللاحظ اي غلطه بل كان زياف رجال الحجر الاصيل بمعنى الكلمة اسال الله لك السلامة والتوفيق وكثر الله من أمثالك المطاليق
2026-09-18 00:05:14
4
user81726454
user817264 :
بسم الله تبارك الله تزيييف يجمل الله لا يظرك انا مزيف وشفت في التزييف كثير لكن كذا لا والله ، اهم شيء تحصن والله عدت المقطع اكثر من مره متعه في متابعة والحركات والركادة
2026-10-04 23:28:59
1
fayez00077
user4155893120401 :
بسم الله عليك وكفى🫡 تزييفك يدرس ماشاء الله عليك
2026-10-05 04:26:30
1
hamoudalsaab
hamoudalsaab :
هذا تميز عرضة رجال الحجر فيها تنظيم و رزانه جميعهم بنفس الوقت ينقلون الحركه 👍 جيش مدرب صغيرهم وكبيرهم ويتعاملون مع السلاح بكل احترافيه 👌
2026-08-30 05:21:02
16
aza.al.asmari
🍃عازفة الأمل🍃🎶 :
اللهم صلي على محمد ❣️
2026-09-24 11:23:29
0
zxr76
اقدار :
ونعم مليون يابو خالد 💛🫡
2026-09-24 23:28:56
0
h.26io
• :
ونعم يبن خالد ونعم
2026-08-30 05:25:03
1
ii_7om
سعد :
عطه خيررررر ماشاءالله
2026-08-30 20:10:07
1
aaa1492
user5361441753005 :
بدون شيله تكفى عطنى صوت الزير والزلفة احلى
2026-09-23 16:51:48
0
crfos
فهد آل مفلح :
سوا سوا
2026-09-24 02:57:24
0
saad.almadawi
S.A.(الملكي) :
كفوووووو كفوووووو ياااااا بن الزوال 🌹
2026-08-30 04:28:27
1
salehalwadei1
Saleh alwadei :
بسم الله عليك حصن نفسك قبل اي مناسبه
2026-09-05 01:13:19
1
hsoon784
ح ـالشهـرـي ⁵⁰⁷ 🍁 :
ماشاءالله تبارك الله الله يمتعك بالصحة والعافية كفو ي الشيخ ❤️🫡
2026-08-30 22:53:37
1
ba.1719
عــــبــــداللّــــــــهـ✨⚔️ :
كفو
2026-09-09 19:02:34
1
abwnawaf6
الكايد الكايد ✔️ :
كفو ومتميز وماشاءالله تبارك الرحمن
2026-08-30 09:07:39
1
mohammed.3233
أبو غيث :
ماشاء الله
2026-09-15 04:45:25
0
٩٠٩َ
SATTAM AWADH. :
يسلاام يسلاام❤️.
2026-08-30 09:31:21
1
cq.kr
𝙈𝙤𝙝. :
اييييوه يابني .
2026-08-30 03:39:18
0
alisbgan
علي سبقان :
بسم الله عليك ماشاء الله تبارك الرحمن 👍🏻
2026-10-06 21:39:13
0
awad303
عوض العُمري :
عشت
2026-10-05 06:42:27
0
5tvg
77. :
ونعم
2026-10-01 01:32:53
0
mp4_hz
ツ ˢiᶫᵉᶰᵗ :
فنااااان 👍🏻😻
2026-09-14 23:59:16
0
ababdalmalek
Abu Abdul Malik :
جميل ورايع
2026-09-12 11:14:22
0
aboward38
سبحان الله وبحمده 🤲 :
ما شاء الله يعطيك الصحة والعافية
2026-09-11 21:06:42
0
n5_w9
A🫀 :
2026-08-31 12:04:29
0
To see more videos from user @x.454t, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

“El duelo también es aprender a vivir con todos esos ‘si hubiera sabido que era la última vez…’.” Hay una de las preguntas más dolorosas que aparecen después de una pérdida: ¿Qué habría hecho diferente si hubiera sabido que era la última vez? Si hubiera sabido que ese abrazo sería el último, quizá lo habría abrazado más fuerte. Si hubiera sabido que esa conversación sería la última, quizá habría dicho muchas más cosas. Si hubiera sabido que esa sonrisa sería la última que vería, quizá habría intentado memorizar cada detalle. Si hubiera sabido que esa despedida era definitiva, quizá no habría querido soltarlo. Y entonces llega el duelo… Y con él llegan los “hubiera”, los “si tan solo…”, los recuerdos que se repiten una y otra vez y esa necesidad de regresar mentalmente a un momento que ya pasó. Pero hay algo que necesitamos comprender: No podías saber que era la última vez. No tenías cómo saberlo. Por eso no es justo mirar con los ojos de hoy las decisiones que tomaste con la información que tenías ayer. A veces creemos que debimos haber hecho más, llamado más, abrazado más, hablado más, preguntado más, acompañado más. Y quizá sí existieron cosas que quedaron pendientes. Pero una relación humana no se resume en su último día. El amor no desaparece porque haya quedado una conversación pendiente. El vínculo no queda reducido a aquella última llamada. Y una vida compartida no puede medirse solamente por lo que alcanzamos o no alcanzamos a hacer antes de una despedida. También existieron todos los días anteriores. Los abrazos que sí diste. Las conversaciones que sí tuvieron. Las veces que estuvieron juntos. Las risas. Las preocupaciones. Los silencios. Los pequeños detalles. Las palabras que quizá en ese momento parecían normales, pero hoy tienen un significado enorme. El duelo muchas veces nos hace mirar únicamente aquello que faltó. Y necesitamos aprender, poco a poco, a mirar también todo aquello que sí existió. Tal vez nunca puedas responder completamente a ese “si hubiera sabido…”. Pero sí puedes comenzar a transformar esa pregunta. En lugar de castigarte preguntando: “¿Por qué no hice más?” puedes comenzar a preguntarte: “¿Qué puedo hacer hoy con todo el amor que todavía llevo dentro?” Porque el amor que sentimos por quien murió no desaparece cuando termina su vida. Cambia de lugar. Ya no podemos entregarlo de la misma manera, pero podemos llevarlo en nuestros recuerdos, en nuestras palabras, en nuestras decisiones, en aquello que aprendimos juntos y en la manera en que seguimos viviendo. Y quizá una de las formas más hermosas de honrar a quien amamos sea permitirnos vivir sin convertir la culpa en una condena. No necesitas olvidar. No necesitas dejar de extrañar. No necesitas dejar de llorar para demostrar que estás avanzando. Sanar no significa dejar de amar. Significa aprender a vivir con ese amor de una manera diferente. Y cuando aparezca nuevamente ese pensamiento: “Si hubiera sabido que era la última vez…” respira. Permítete sentir. Y recuerda: Tú no sabías que era la última vez. Eras simplemente una persona viviendo un día más, creyendo —como todos creemos— que habría otro abrazo, otra llamada, otra conversación, otra oportunidad. No te castigues por no haber conocido el futuro. Hoy, si tienes a alguien que amas, quizá puedas abrazarlo un poco más. Decir “te quiero”. Llamar. Perdonar. Agradecer. Estar presente. Porque no podemos cambiar las últimas veces que ya pasaron… pero sí podemos aprender a estar más presentes en las que todavía tenemos. ❤️‍🩹 Y quizá eso también sea parte del proceso de sanar: dejar de vivir atrapados en el “ créditos al autor ✍🏻
“El duelo también es aprender a vivir con todos esos ‘si hubiera sabido que era la última vez…’.” Hay una de las preguntas más dolorosas que aparecen después de una pérdida: ¿Qué habría hecho diferente si hubiera sabido que era la última vez? Si hubiera sabido que ese abrazo sería el último, quizá lo habría abrazado más fuerte. Si hubiera sabido que esa conversación sería la última, quizá habría dicho muchas más cosas. Si hubiera sabido que esa sonrisa sería la última que vería, quizá habría intentado memorizar cada detalle. Si hubiera sabido que esa despedida era definitiva, quizá no habría querido soltarlo. Y entonces llega el duelo… Y con él llegan los “hubiera”, los “si tan solo…”, los recuerdos que se repiten una y otra vez y esa necesidad de regresar mentalmente a un momento que ya pasó. Pero hay algo que necesitamos comprender: No podías saber que era la última vez. No tenías cómo saberlo. Por eso no es justo mirar con los ojos de hoy las decisiones que tomaste con la información que tenías ayer. A veces creemos que debimos haber hecho más, llamado más, abrazado más, hablado más, preguntado más, acompañado más. Y quizá sí existieron cosas que quedaron pendientes. Pero una relación humana no se resume en su último día. El amor no desaparece porque haya quedado una conversación pendiente. El vínculo no queda reducido a aquella última llamada. Y una vida compartida no puede medirse solamente por lo que alcanzamos o no alcanzamos a hacer antes de una despedida. También existieron todos los días anteriores. Los abrazos que sí diste. Las conversaciones que sí tuvieron. Las veces que estuvieron juntos. Las risas. Las preocupaciones. Los silencios. Los pequeños detalles. Las palabras que quizá en ese momento parecían normales, pero hoy tienen un significado enorme. El duelo muchas veces nos hace mirar únicamente aquello que faltó. Y necesitamos aprender, poco a poco, a mirar también todo aquello que sí existió. Tal vez nunca puedas responder completamente a ese “si hubiera sabido…”. Pero sí puedes comenzar a transformar esa pregunta. En lugar de castigarte preguntando: “¿Por qué no hice más?” puedes comenzar a preguntarte: “¿Qué puedo hacer hoy con todo el amor que todavía llevo dentro?” Porque el amor que sentimos por quien murió no desaparece cuando termina su vida. Cambia de lugar. Ya no podemos entregarlo de la misma manera, pero podemos llevarlo en nuestros recuerdos, en nuestras palabras, en nuestras decisiones, en aquello que aprendimos juntos y en la manera en que seguimos viviendo. Y quizá una de las formas más hermosas de honrar a quien amamos sea permitirnos vivir sin convertir la culpa en una condena. No necesitas olvidar. No necesitas dejar de extrañar. No necesitas dejar de llorar para demostrar que estás avanzando. Sanar no significa dejar de amar. Significa aprender a vivir con ese amor de una manera diferente. Y cuando aparezca nuevamente ese pensamiento: “Si hubiera sabido que era la última vez…” respira. Permítete sentir. Y recuerda: Tú no sabías que era la última vez. Eras simplemente una persona viviendo un día más, creyendo —como todos creemos— que habría otro abrazo, otra llamada, otra conversación, otra oportunidad. No te castigues por no haber conocido el futuro. Hoy, si tienes a alguien que amas, quizá puedas abrazarlo un poco más. Decir “te quiero”. Llamar. Perdonar. Agradecer. Estar presente. Porque no podemos cambiar las últimas veces que ya pasaron… pero sí podemos aprender a estar más presentes en las que todavía tenemos. ❤️‍🩹 Y quizá eso también sea parte del proceso de sanar: dejar de vivir atrapados en el “ créditos al autor ✍🏻

About