❝ 𝐌𝐔𝐉𝐀𝐋 𝐊𝐔𝐃𝐃𝐘 ❞_🤍🐰 :
இந்த உணர்வுப்பூர்வமான கதையின் தொடர்ச்சியை, ஒரு சிறுகதையாக கீழே தந்துள்ளேன்.காவலர் அந்த செல்போனை எடுத்து, திரையைப் பார்த்தார். 'அம்மு' என்ற பெயர் மின்னிக்கொண்டிருந்தது."ஹலோ..." என்றார் காவலர், தன் குரலைத் தளர்த்திக்கொண்டு.மறுமுனையில் ஒரு சிறுமியின் மழலைக் குரல் கேட்டது. "அப்பா! எப்பப்பா வருவீங்க? நீங்க வாங்கிட்டு வரேன்னு சொன்ன மிட்டாய் எங்க? அம்மா உங்களைத் தேடிக்கிட்டே இருக்காங்கப்பா!"காவலரின் தொண்டை அடைத்தது. தரையில் கிடந்த அந்த மனிதனின் முகத்தைப் பார்த்தார். அவனது மூடிய கண்கள் இப்போது நிரந்தரமாக அமைதியாகிவிட்டன. ஆனால், அந்த ஒரு நொடி அவன் கண்கள் திறந்து மூடியதற்கு இப்போது அவருக்குக் காரணம் புரிந்தது. தன் மகளின் குரலைக் கேட்க வேண்டும் என்ற அவனது கடைசி ஆசை, அவனது உயிரை ஒரு நொடி பிடித்து வைத்திருந்திருக்கிறது."அம்முக்குட்டி..." என்று காவலர் பேசத் தொடங்கினார். ஆனால், அவரால் உண்மையைச் சொல்ல முடியவில்லை. "அப்பா... அப்பா கொஞ்சம் வேலையா இருக்காருடா செல்லம். போலீஸ் மாமா கூட்டிட்டு வருவேன். நீ சமத்தா அம்மா கூட இரு, சரியா?""சரி மாமா, அப்பாகிட்ட சீக்கிரம் வரச் சொல்லுங்க!" என்று சொல்லிவிட்டு அந்தப் பிஞ்சுக்கரம் அழைப்பைத் துண்டித்தது.காவலர் போனை கையில் வைத்தபடி, இறந்தவனின் உடலுக்கு அருகில் அமர்ந்தார். அவனது சட்டைப் பையில் இருந்து போனை எடுக்கும்போது, அதோடு சேர்ந்து ஒரு சிறிய மிட்டாய் பாக்கெட்டும் கீழே விழுந்திருந்தது. அதை எடுத்து அவனது கையில் மடித்து வைத்தார். விபத்தோ, தற்கொலையோ, அல்லது கொலையோ... எதுவாக இருந்தாலும், ஒரு குடும்பத்தின் உலகமே அங்கே முடிந்துபோயிருந்தது.உங்களுக்கு இந்தக் கதையை இன்னும் சோகமாக அல்லது ஒரு துப்பறியும் கதையாக மாற்ற வேண்டுமா? நீங்கள் விரும்பும் கதைக்களத்தை சொன்னால், அதற்கேற்ப நாம் தொடரலாம்.
2026-08-30 11:44:00