@kyi.linn02: ရှေးအခါက တောရွာတစ်ရွာနှင့် မနီးမဝေးတွင် တောကျောင်း တစ်ကျောင်း၌ တောထွက်ဘုန်းကြီး တစ်ပါးနှင့် ဖိုးသူတော်တစ်ယောက် နေထိုင်ကြ၏ ။ ဖိုးသူတော်သည် ဘုန်းကြီးအားဆွမ်းခံ၍ ဝတ်ပြုနေသူဖြစ်ရာ တစ်နေ့တွင် အိမ်တစ်အိမ်မှ ဖွတ်သားဟင်းချက်၍ ဖိုးသူတော်ကြီးအား လောင်းလှူလိုက်၏ ။ ကျောင်းသို့ရောက်သော် ဖိုးသူတော်ကြီးသည် နေ့တိုင်းကဲ့သို့ ဆွမ်းပွဲပြင်ပြီး ဘုန်းကြီးပင့်ကာ ဤဟင်းက ဝက်သားဟင်းပါဘုရား၊ ဤဟင်းက ကြက်သားဟင်ပါဘုရား စသည် ဖြင့် လျှောက်ထားပြီး ထိုနေ့တွင် ဟင်းထူးရ ခဲ့သေးကြောင်း လျှောက်ထားသည် ။ ဘုန်းကြီးသည် လက်ဆေးရင်း " ဘာဟင်းများလဲဟဲ့ သူတော် " ဟုမေးလိုက်၏ ။ ဖိုးသူတော်က " ဖွတ်သားဟင်းပါဘုရား " ဟုလျှောက်ထား၏ ။ " အေး ငါဒီအသက်အရွယ်ထိ ဒီအသားကို မစားဖူးသေးဘူး၊ ဘယ်လိုများ အရသာထူးရှိသလဲဆိုတာ မြည်းကြည့်ရတာ ပေါ့ကွာ " ဟုဆိုပြီး••• ဘုဉ်းပေးကြည့်ရာ အရသာတွေ့၍ ထိုဖွတ်သား ဟင်းပန်းကန်ကိုပင် ဆွမ်းဖြင့် လူးကာ ဘုဉ်းပေးလိုက်လေသည် ။ ဖိုသူတော်ကြီးကလည်း " ငါလဲဒီအသားဟင်းကို ဒီအရွယ်ထိ မစားဖူးသေးဘူး၊ ဘုန်းကြီးပြီး ငါပဲ " ဟု စိတ်ထဲကကြိမ်းထားသည် ။ ဘုန်းကြီး ဆွမ်းစားပြီး၍ ဖိုးသူတော်အလှည့်သို့ ရောက်သောအခါ သူစားလိုသောဟင်းကုန်နေသည်ကို တွေ ရသဖြင့်••• " ဘုန်းကြီးဆိုတာ ငါက ကပ်မှသာ စားရတာပါ ၊ နောက်တစ်ခါကျရင် ငါ့အလှည့်ပေါ့ကွာ " ဟု ဖိုးသူတော်သည် မကျေမနပ်နှင့် ရေရွတ်ပြောဆိုနေလေသည် ။ တစ်နေ့တွင် ဘုန်းကြီးသည် ကျောင်း၏ အရံအတား အကာဖြစ်သော ဆူးရိုး ( ခရိုး )ကို လုံခြုံမှုရှိမရှိ လျှောက်၍ ကြည့်ရှုနေစဉ်••• ဖွတ်ကြီးတစ်ကောင်သည် ကျောင်းဝင်းဘက်ရှိ မန်ကျည်းပင်ပေါ်သို့ ပြေးတတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်၍••• " ဟဲ့ သူတော် သူတော် " ဟု ထိတ်ထိတ်လန့်လန့် ခေါ်လိုက်သည် ။ ဦးသူတော်လည်း အနီးသို့ လျှင်မြန်စွာ ရောက်လာခဲ့၏ ။ ဤတွင် ဘုန်းကြီးသည် မိမိ၏ ဣန္ဒြေကို မပျက်စေရန် အထူးသတိထားပြီး••• " ဒီ မန်ကျည်းပင်ကိုင်း ဘယ်နှစ်ကိုင်း ရှိသလဲ ရေစမ်း " ဟု ပြောလိုက်သည် ။ ဦးသူတော်သည် ဘာရည်ရွယ်ချက်နှင့် ခိုင်းသည်ကို မရိပ်မိချေ ။ " တစ်ကိုင်း၊ နှစ်ကိုင်း၊ သုံးကိုင်း၊ လေးကိုင်း၊ ငါးကိုင်း ရှိပါသည်ဘုရား " ဟု လျှောက်၏။ " ဟ သူတော် ထပ်ရေစမ်းပါဦး " ဟု သုံးကြိမ်အထိခိုင်း၏ ။ နောက်ဆုံးအကြိမ်တွင်မှ ဦးသူတော်သည် ဖွတ်ရှိနေသော အကိုင်းကို မြင်သည်နှင့် ••• " တစ်ကိုင်း၊ နှစ်ကိုင်း၊ သုံးကိုင်း၊ လေးကိုင်း၊ ဖွတ်ကိုင်း " ဟု လျှောက်လိုက်သည်။ ဘုန်းတော်ကြီးသည် " ဝိနည်းတတ် ကြက်သတ် " ဆိုသကဲ့သို့••• ဟဲ့ သူတော် အဲဒီ ဖွတ်ကြီကို သတ်လား ပြုလား လုပ်မနေနဲ့နော် "ဟု ပြောဆိုပြီး ကျောင်းတွင်းသို့ ဝင်သွားတော့သည် ။ ဦးသူတော်ကြီးသည် ဘုန်းကြီး၏ ဆိုလိုမှုအဓိပ္ပာယ် အမူအရာကို ရိပ်မိ၍ ဖွတ်ကြီးကို သတ်လိုက်လေသည် ။ ထိုရသောဖွတ်ကြီးကို ယူပြီး ဘုန်းတော်ကြီးအားပြရာတွင် ဘုန်းကြီးက " မိုက်ပါဘိ သူတော်ရယ် သွားသွား ဒီအသားတွေ ချက်လားပြုတ်လား လုပ်မနေနဲ့ " ဟု ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည် ။ ဦးသူတော်သည် တစ်ဆင့်တတ်၍ ကောင်းမွန်စွာ ချက်ပြုတ်ပြီး ဘုန်းကြီးအား တဖန်ပြပြန်၏ ။ ဘုန်းကြီးသည် အချိန်လွန်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့်••• " နက်ဖြန်ကျတော့ ဒီဟင်းကို ငါ့ကို ကပ်လားပြုလား လုပ်မနေနဲ့နော် " ဟု အမိန့်ရှိလိုက်သည် ။ ဦးသူတော်ကမူ အရင်တစ်ခါ ဆွမ်းဟင်းခွက်တုန်းက ဒီဘုန်းကြီးဟာ ငါစားဖို့မချန်ဘူး ဒီတစ်ခါလည်း ••• ငါစားရမယ်မထင်ဘူး အဲဒီတော့ ဒီဟင်းတွေကို ငါအကုန်စားပြီး ••• ခြင်းကောင်၊ ယင်ကောင်တွေ အိုးထဲဖမ်းထည့်ထားရင် ငါ့အကြံ အောင်နိုင်တယ် " ဟု ကြံစည်၍••• ဖွတ်သား တစ်အိုးလုံးကုန်အောင် အဝအတင်း စားပြီး ခြင်းကောင် ယင်ကောင်များကို ထိုအိုးထဲ ပြည့် အောင် ဖမ်းထည့်ထားလိုက်လေသည် ။ နောက်တစ်နေ့ ဘုန်းကြီး ဆွမ်းပွဲအရောက်တွင် ဖိုးသူတော်သည် ဖွတ်သားဟင်းအိုးကြီးကို မ ချီလာကာ ဘုန်းကြီးအနီးတွင် ချလျှက် ဟင်းကို ခပ်မည်ပြုဟန်ဖြင့် ဖွင့်လိုက်ရာ ခြင်များ၊ ယင်များ တဝီဝီမြည်လျှက်အထက် သို့ ပျံတတ်သွားသည်ကို အံ့ဩစွာ မြင်ရ၍••• " ဟ သူတော် မင်းဟင်းတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်သလဲ မရှိတော့ပါလား " ဟု ဘုန်းကြီးက မေးလိုက်သည် ။ " ဒီခြင်ကောင် ယင်ကောင်တွေ စားလို့ ကုန်ပါပြီဘုရား " ဟု ဖိုးသူတော်က လျှောက်လိုက်သည် ။ ဖိုးသူတော်က လှည့်ဖြားလျှောက်ထားသည်ကို ဘုန်းကြီး မသိရှာ ။ ထို့ကြောင့် ခြင်နှင့်ယင်များကို အလွန်ဒေါသဖြစ်သဖြင့် မြင်လျှင်တွေ့လျှင် ဘယ်နေရာမဆို ရိုက်ရမည် ဟု ပြောလိုက်သည် ။ ထို့နောက် မကြာမီပင် ဘုန်းကြီး၏ နဖူးတွင် ခြင်တစ်ကောင် လာနာသည်ကို သိ၍••• " ဟ သူတော် နဖင်ခြူး " ဟု ဘုန်းကြီးက ပြောလိုက်သည် ••• ဤတွင် ဦီးသူတော်သည် ဘုန်းကြီး၏ နဖူးတွင် နားနေသော ခြင်ကောင်ကို အနီးရှိ ကြေးစည်ဘုဖြင့် တအား ထုရိုက်လေရာ ••• ဘုန်းတော်ကြီးမှာ ဒဏ်ရာအနာတရ မရသော်လည်း အတော်ကြာမူးမေ့သွားပြီးမှ သတိပြန်ရလာလေတော့သည် ။ ချမ်းသာ ကိုယ်စိတ် မြဲပါစေ #စာပေ #စာပေချစ်သူ #လူထုဦးလှ #foryou #kyilinn
Kyi Linn
Region: MM
Sunday 30 August 2026 06:35:58 GMT
Music
Download
Comments
ko kyaw thar :
👍
2026-08-30 06:51:51
0
UTin Aung Moe :
🥰🥰🥰
2026-08-30 08:41:14
0
To see more videos from user @kyi.linn02, please go to the Tikwm
homepage.
