1. Home
  2. Detail

@makeoverid: Manifesting Chiki’s eyes with just one eyeliner🧘‍♀️😺 #MakeOver #svs

makeoverid
makeoverid
Open In TikTok:
Region: ID
Sunday 30 August 2026 09:42:36 GMT
3812
12
0
2

Music

Download

No Watermark .mp4 (1.08MB) No Watermark(HD) .mp4 (0.92MB) Watermark .mp4 (1.16MB) Music .mp3

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @makeoverid, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Chisean said her SON is HAPPY to be AROUND his DAD and CONFIRMS he is the BIOLOGICAL father… 😳🤯👀  #blueface #chriseanrock #fyp #viral
Chisean said her SON is HAPPY to be AROUND his DAD and CONFIRMS he is the BIOLOGICAL father… 😳🤯👀  #blueface #chriseanrock #fyp #viral
Nasiib Xumi…💔👤@Yahye abdirahman #jawi_bila🌊❤️🌴 #reverbsong #inakiazebeatz #useheadphones🎧🎵❤️ #somalitiktok
Nasiib Xumi…💔👤@Yahye abdirahman #jawi_bila🌊❤️🌴 #reverbsong #inakiazebeatz #useheadphones🎧🎵❤️ #somalitiktok
#tiktokshop #fyp #cleansingpads #turmericfacepads #kojicacid
#tiktokshop #fyp #cleansingpads #turmericfacepads #kojicacid
جڏهن مان 13 سالن جي هيس ۽ نائين ڪلاس ۾ پڙهندي هيس، تڏهن منهنجي زندگي تمام سادي هئي. اسڪول، پڙهائي، گهر ۽ ڪجهه خواب—بس ايتري ئي منهنجي دنيا هئي. ان ئي عمر ۾ منهنجي ملاقات هڪ ڇوڪري سان نه، پر هڪ اهڙي ڇوڪريءَ سان ٿي جنهن جي دل ۾ مون لاءِ خاص جاءِ ٺهي وئي. اسان هڪ ٻئي کي پسند ڪرڻ لڳاسين. هو مون سان تمام گهڻو پيار ڪندو هو، ۽ مان به سندس ڳالهين کي پنهنجي ننڍڙي دنيا جو اهم حصو سمجهندي هيس. اسان جا خواب وڏا نه هئا. ڪڏهن ڪڏهن ڪجهه منٽن جي ڳالهه به سڄو ڏينهن خوش رکندي هئي. وقت گذرندو ويو. نائين ڪلاس کان پوءِ پڙهائي اڳتي وڌندي وئي. مان ميٽرڪ، پوءِ انٽر تائين پهتيس. زندگيءَ ۾ نوان ماڻهو آيا، نيون سوچون آيون ۽ منهنجا خواب به بدلجڻ لڳا. آخرڪار مان يونيورسٽي ۾ پڙهڻ لاءِ ويس. منهنجي لاءِ يونيورسٽي هڪ نئين دنيا هئي. وڏيون عمارتون، نوان دوست، پڙهائي، نوان ماحول ۽ پنهنجي مستقبل بابت ڪيترائي خواب. پر ان سڄي نئين دنيا جي وچ ۾ هڪ ماڻهو اڃا به منهنجو انتظار ڪندو هو. هن وٽ وڏو موبائل نه هو، نه سوشل ميڊيا تي گهڻو ڪجهه لکڻ ايندو هئس. هو گهڻو پڙهيل لکيل به نه هو. پر هن وٽ هڪ شيءِ هئي—منهنجي لاءِ سچي وابستگي. جڏهن مان يونيورسٽي ۾ هوندي هيس، تڏهن به هو ننڍڙي موبائل تان مون کي فون ڪندو هو. ڪڏهن مان فون نه کڻندي هيس ته هو ٻيهر فون ڪندو هو. مان ڪڏهن کيس چوندي هيس:
جڏهن مان 13 سالن جي هيس ۽ نائين ڪلاس ۾ پڙهندي هيس، تڏهن منهنجي زندگي تمام سادي هئي. اسڪول، پڙهائي، گهر ۽ ڪجهه خواب—بس ايتري ئي منهنجي دنيا هئي. ان ئي عمر ۾ منهنجي ملاقات هڪ ڇوڪري سان نه، پر هڪ اهڙي ڇوڪريءَ سان ٿي جنهن جي دل ۾ مون لاءِ خاص جاءِ ٺهي وئي. اسان هڪ ٻئي کي پسند ڪرڻ لڳاسين. هو مون سان تمام گهڻو پيار ڪندو هو، ۽ مان به سندس ڳالهين کي پنهنجي ننڍڙي دنيا جو اهم حصو سمجهندي هيس. اسان جا خواب وڏا نه هئا. ڪڏهن ڪڏهن ڪجهه منٽن جي ڳالهه به سڄو ڏينهن خوش رکندي هئي. وقت گذرندو ويو. نائين ڪلاس کان پوءِ پڙهائي اڳتي وڌندي وئي. مان ميٽرڪ، پوءِ انٽر تائين پهتيس. زندگيءَ ۾ نوان ماڻهو آيا، نيون سوچون آيون ۽ منهنجا خواب به بدلجڻ لڳا. آخرڪار مان يونيورسٽي ۾ پڙهڻ لاءِ ويس. منهنجي لاءِ يونيورسٽي هڪ نئين دنيا هئي. وڏيون عمارتون، نوان دوست، پڙهائي، نوان ماحول ۽ پنهنجي مستقبل بابت ڪيترائي خواب. پر ان سڄي نئين دنيا جي وچ ۾ هڪ ماڻهو اڃا به منهنجو انتظار ڪندو هو. هن وٽ وڏو موبائل نه هو، نه سوشل ميڊيا تي گهڻو ڪجهه لکڻ ايندو هئس. هو گهڻو پڙهيل لکيل به نه هو. پر هن وٽ هڪ شيءِ هئي—منهنجي لاءِ سچي وابستگي. جڏهن مان يونيورسٽي ۾ هوندي هيس، تڏهن به هو ننڍڙي موبائل تان مون کي فون ڪندو هو. ڪڏهن مان فون نه کڻندي هيس ته هو ٻيهر فون ڪندو هو. مان ڪڏهن کيس چوندي هيس: "مون کي فون نه ڪر، مون کي ميسيج ڪر." پر هو شايد ميسيج لکڻ ۾ ايترو ماهر نه هو. هن لاءِ فون ڪرڻ ئي محبت جو طريقو هو. هو روز منهنجو آواز ٻڌڻ چاهيندو هو. پر آهستي آهستي منهنجي سوچ بدلجڻ لڳي. يونيورسٽي ۾ مون کي اهڙا ماڻهو ملڻ لڳا جيڪي وڌيڪ پڙهيل لکيل هئا، ڳالهائڻ جا نوان انداز ڄاڻندا هئا، ۽ منهنجي نئين زندگي مون کي پنهنجي پراڻي زندگيءَ کان پري کڻي وڃڻ لڳي. مان هن جي فونن کي نظرانداز ڪرڻ لڳيس. هو وري به فون ڪندو رهيو. مان مصروف هجڻ جو چوندي هيس. هو وري پڇندو هو: "تون مون سان ناراض آهين ڇا؟" ۽ مان جواب ڏيڻ بدران فون بند ڪري ڇڏيندي هيس. حقيقت اها هئي ته هو مون لاءِ خراب نه ٿيو هو؛ مان بدلجي وئي هيس. هڪ ڏينهن مسلسل فون اچڻ کان پوءِ مون فون کڻي کيس چيو: "هاڻي مون کي بار بار فون نه ڪر." هو ڪجهه دير خاموش رهيو. پوءِ آهستي چيائين: "مون وٽ توکان سواءِ ڪنهن سان ڳالهائڻ لاءِ ايترو ڪجهه ناهي. ان ڪري فون ڪندو آهيان." اهي لفظ مون ٻڌا، پر ان وقت منهنجي دل تي گهڻو اثر نه ٿيو. وقت اڳتي وڌندو ويو. هڪ ڏينهن يونيورسٽي مان واپس ايندي، مون فون ڏٺو. سندس ڪيترائي مس ڪالون هيون. مون سوچيو: "آخر هي ماڻهو اڃا تائين مون کي ڇو ڳوليندو رهي ٿو؟" پر پوءِ اوچتو منهنجي دل ۾ هڪ پراڻي ياد جاڳي. نائين ڪلاس جي اها ڇوڪري، جيڪا ننڍڙي موبائل تي سندس فون جو انتظار ڪندي هئي. مون کي پنهنجو پراڻو وقت ياد اچي ويو. مون سوچيو: "هو شايد پڙهيل لکيل نه هو، پر هن ڪڏهن مون کي منهنجي تعليم يا حيثيت جي ڪري نه پر مون کي، صرف مون کي پسند ڪيو هو." منهنجي اکين ۾ ڳوڙها اچي ويا. مون کي احساس ٿيو ته ڪنهن کي نظرانداز ڪرڻ ڪڏهن ڪڏهن تمام آسان هوندو آهي، پر ڪنهن جي دل کي نظرانداز ڪرڻ جا نشان اندر رهجي ويندا آهن. مون سندس نمبر کوليو. ڪافي دير تائين اسڪرين کي ڏسندي رهيس. پوءِ لکيم: "تون ڪيئن آهين؟" ڪجهه دير تائين ڪو جواب نه آيو. مون وري فون ڏٺو. خاموشي. شايد پهريون ڀيرو هو مون کي جواب ڏيڻ بدران سوچڻ لڳو هو. مون کي خبر نه هئي ته اسان جي ڪهاڻي ٻيهر شروع ٿيندي يا نه. پر ان رات مون هڪ ڳالهه ضرور سمجهي: محبت ۾ ماڻهوءَ جي تعليم، موبائل، دولت يا حيثيت کان وڌيڪ اهم سندس نيت ۽ انسانيت هوندي آهي. ۽ مان پنهنجي دل ۾ اهو به مڃي ويس ته مون کان غلطي ٿي هئي. شايد ڪجهه رشتا واپس اچي وڃن ٿا. ۽ شايد ڪجهه رشتا صرف اسان کي هڪ سبق سيکارڻ لاءِ زندگيءَ ۾ اچن ٿا. پر جيڪو به هجي، ان ڇوڪريءَ جي دل ۾ نائين ڪلاس واري اها ننڍڙي ياد اڄ به زنده هئي— هڪ ننڍڙو موبائل، ڪجهه فون ڪالون، ۽ هڪ اهڙو ماڻهو جيڪو هن جي بدلجندڙ دنيا ۾ به گهڻي دير تائين هن کي وساري نه سگهيو. ڪڏهن ڪڏهن زندگي اسان کي اڳتي ته وٺي وڃي ٿي، پر دل جو هڪ حصو پوئتي ڪنهن پراڻي ياد وٽ ئي رهجي ويندو آهي
#ZARA
#ZARA
#cops #police #bodycam
#cops #police #bodycam

About

Legal