"ဆာလောင်မှုထက် ကိုယ့်တန်ဖိုးက ပိုအရေးကြီးတယ်” တစ်နေ့မှာ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ဟာ တောနက်ထဲမှာ အစာရှာရင်း အလွန်အမင်း ဆာလောင်လာခဲ့တယ်။ မနက်ကတည်းက လျှောက်လာပေမယ့် သားကောင်တစ်ကောင်မှ မတွေ့ခဲ့ဘူး။ ခြေလှမ်းတွေက လေးလံလာပြီး အားအင်တွေလည်း လျော့နည်းလာခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ စိမ်းစိုနေတဲ့ မြက်ခင်းပြင်ကြီးတစ်ခုနားကို ရောက်လာတယ်။ မြက်ခင်းပြင်က— “မင်းအရမ်းဆာနေပြီမဟုတ်လား… ဒီလောက်မြက်တွေပေါနေတဲ့နေရာမှာ ဘာလို့ ဗိုက်ဆာခံနေတာလဲ။ စားလိုက်ပါ။ အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာ ဗိုက်ပြည့်သွားမှာပေါ့” လို့ ပြောတယ်။ ခြင်္သေ့ဟာ မြက်ခင်းပြင်ကို ခဏကြည့်နေခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ သူအရမ်းဆာနေခဲ့တယ်။ မြက်ကို စားလိုက်ရင် အခုချက်ချင်း ဆာလောင်မှုကို သက်သာစေနိုင်တယ်ဆိုတာလည်း သိတယ်။ ဒါပေမယ့် ခဏအကြာမှာ ခြင်္သေ့က ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်တယ်။ **“ငါဆာနေတာမှန်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဆာလောင်မှုကြောင့် ငါ့သဘာဝကိုတော့ မပြောင်းလဲဘူး။ အခုမရသေးလို့ မသင့်တော်တာကို ရွေးချယ်မယ့်အစား သင့်တော်တဲ့အရာကို ရတဲ့အထိ ငါဆက်ရှာမယ်။”** အဲဒီလိုပြောပြီး ခြင်္သေ့ဟာ မြက်ခင်းပြင်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ တောထဲကို ဆက်လျှောက်သွားခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူရှာဖွေနေတဲ့ သားကောင်ကို တွေ့ခဲ့ပြီး အစာဝဝစားနိုင်ခဲ့တယ်။ 🌱 ဒီပုံပြင်လေးက ပေးချင်တဲ့ သင်ခန်းစာက— လိုအပ်ချက်တစ်ခုကြောင့် ကိုယ့်တန်ဖိုးကို မလျှော့လိုက်ပါနဲ့။ တစ်ခါတလေ “မရှိတာ” ကို သည်းခံနိုင်ခြင်းက “မသင့်တော်တာ” ကို လက်ခံလိုက်ခြင်းထက် ပိုကောင်းပါတယ်။ လူ့ဘဝမှာလည်း— အထီးကျန်တဲ့အချိန်တွေ ရှိတတ်တယ်။ အချစ်လိုအပ်တဲ့အချိန်တွေ ရှိတတ်တယ်။ မိတ်ဆွေတစ်ယောက် လိုအပ်တဲ့အချိန်တွေလည်း ရှိတတ်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်ဘဝထဲ ဝင်လာသူတိုင်းကို လက်ခံမိရင် ကိုယ့်တန်ဖိုးကို မလေးစားတဲ့သူတွေအတွက် ကိုယ့်စံနှုန်းတွေကို လျှော့ချမိနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်— လိုအပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ရလာသမျှကို မရွေးချယ်ပါနဲ့။ အထီးကျန်နေရတာကို ခဏသည်းခံနိုင်ပေမယ့် ကိုယ့်တန်ဖိုးကို ဆုံးရှုံးရတဲ့ ဆက်ဆံရေးကိုတော့ မရွေးချယ်ပါနဲ့။ ခြင်္သေ့ဟာ ဆာလောင်နေလို့ မြက်ကို မစားသလို… ကိုယ်လည်း အထီးကျန်နေလို့ဆိုပြီး ကိုယ့်တန်ဖိုးကို မလေးစားတဲ့သူတွေကို ကိုယ့်ဘဝထဲ နေရာပေးစရာ မလိုပါဘူး။ 🦁 ━━━━━━━━━━━━━━ 🤎 နောက်ထပ် သင်ခန်းစာတစ်ခုကတော့… တစ်ခါတလေ ဘဝမှာ အခက်အခဲတွေ ကြုံလာတဲ့အခါ— “ဒီအခြေအနေကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ လုပ်ရတော့မယ်” လို့ တွေးမိတတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့်… ခြင်္သေ့က အသားမရှိရုံနဲ့ မြက်မစားသလို၊ နွားကလည်း မြက်မရှိရုံနဲ့ အသားမစားပါဘူး။ ဘယ်လောက်ပဲ ဆာလောင်နေပါစေ ကိုယ့်သဘာဝနဲ့ မကိုက်ညီတဲ့အရာကို မစားကြဘူး။ လူတွေအတွက်လည်း ဒီအချက်က သင်ခန်းစာတစ်ခုပါပဲ။ ဘဝမှာ အခက်အခဲတွေ ကြုံလာတဲ့အခါ ကိုယ့်မူ၊ ကိုယ့်သိက္ခာနဲ့ ကိုယ့်တန်ဖိုးတွေကို မစွန့်လွှတ်သင့်ပါဘူး။ ငွေကြေးအခက်အခဲရှိလို့ မရိုးသားတဲ့နည်းလမ်းကို မရွေးသင့်ပါဘူး။ အခွင့်အရေးရချင်လို့ သူတစ်ပါးကို မထိခိုက်သင့်ပါဘူး။ သူများလုပ်နေကြလို့ ကိုယ်မလုပ်သင့်တဲ့အရာကိုလည်း လိုက်လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ လမ်းမှားက ပိုလွယ်နေရင်တောင် ကိုယ့်ခြေထောက်ကို လမ်းမှန်ပေါ်မှာပဲ ထားနိုင်ဖို့ လိုပါတယ်။ တစ်ခါတလေ ကိုယ့်မူကို စောင့်ထိန်းတာကြောင့် ခဏတာ အခက်အခဲတွေ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအခက်အခဲတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတဲ့အခါ— “ငါ့သိက္ခာကို ငါ မရောင်းခဲ့ဘူး။ ငါ့မူကို ငါ မစွန့်ခဲ့ဘူး။” ဆိုတဲ့ စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိနိုင်ပါတယ်။ ဘဝမှာ အရေးကြီးတာက အဆင်ပြေနေတဲ့အချိန်မှာ လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဆင်မပြေတဲ့အချိန်မှာတောင် ကိုယ့်တန်ဖိုးကို မပျောက်အောင် ထိန်းထားနိုင်ဖို့ပါ။ ဒါကြောင့်— အခြေအနေက ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခဲပါစေ… ကိုယ့်သိက္ခာကို မရောင်းပါနဲ့။ ကိုယ့်မူကို မစွန့်ပါနဲ့။ ကိုယ်ဖြစ်သင့်တဲ့လူတစ်ယောက်အဖြစ် ဆက်လက်ရပ်တည်ပါ။ အခြေအနေက လူတစ်ယောက်ကို စမ်းသပ်နိုင်ပေမယ့် အဲဒီအခြေအနေမှာ ကိုယ်ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲဆိုတာက ကိုယ့်ရဲ့တန်ဖိုးကို ဖော်ပြပေးနေမှာပါ။ ကိုယ့်တန်ဖိုးကို တန်ဖိုးထားပါ။ မသင့်တော်တာကို မလိုအပ်လို့ လက်မခံပါနဲ့... - @thihazkblw3