Ерлан Рысқұлбеков.1969. :
Мен апамның баласы болдым. Жаңадан үйленгенде әйеліме апаммен дос бол,бірдеңе болса маған жаба бер
дейтінмін. Ол кісілерге көңіл, шәй-тамағы болса болды ғой.
Ол кезде вешр-той,кезек деген бар Әйелім апамның кешкі тамағы,оны жинау,төсегін дайындау деп жүріп алады. Сонда мен "Әй, барушы ма едің, бармасаң өзім кеттім "-деп айқайлап қоям,Сонда апам қоя ғой, өзім жинай салам,анау кетіп қап жүрер ,бара бер дейтін
Сыртқа шығып екеуіміз әй бір күлетінбіз. Солай әртіс болғанбыз,арба да сынбайды, өгіз де өлмейді. Сол апамды әйелім асты-үстін тап-таза ғып, қайтыс болғанша бақты.
Осыдан кейін қалай разы болмайсың.
2026-09-05 06:41:45