@ma.mohamedakram: الراجل دا بيقول ان الجواب دا جاله من الجنة !!

Akram TV

Open In TikTok:

Region: EG

Tuesday 01 September 2026 21:19:20 GMT

8756

131

3

8

Music

Download

No Watermark .mp4 (4.01MB) No Watermark(HD) .mp4 (3.46MB) Watermark .mp4 (2.39MB) Music .mp3

Comments

H💯 :

😂😂😂

2026-09-03 22:27:36

0

🤍 𝓛𝓸𝓴𝓪. ❀ :

🥰🥰🥰

2026-09-03 14:21:44

0

أسلام :

.

2026-09-01 21:57:23

2

To see more videos from user @ma.mohamedakram, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

اوعي احسن يغفلوك #صباح_الفل

اوعي احسن يغفلوك #صباح_الفل

يا عم نام يا عم بكرة يكون تمام #عصام_عمر #مسلسلات #fyp #foryou #fypシ

يا عم نام يا عم بكرة يكون تمام #عصام_عمر #مسلسلات #fyp #foryou #fypシ

Waarom kun je het in je hoofd niet zomaar loslaten? Je had allang besloten om het los te laten. Je had die keuze echt al gemaakt. Want je wilt door met je leven. Je stuurt die persoon geen bericht meer. En toch ben je uren kwijt aan een gesprek met iemand die niet eens bij je is. Het is de persoon, die je wilt vergeten, maar waar je constant aan denkt. Het betekent niet dat je niet hebt losgelaten. Het betekent dat je hoofd nooit de kans heeft gekregen om het verhaal af te maken. Voor de duidelijkheid het voorval is nooit uitgepraat. Als iets eindigt en de reden daarvoor niet klopt of geen duidelijk antwoord geeft. Of dat ze zelfs weigeren met je te praten. Dan is het aan de buitenkant voorbij. Maar vanbinnen is het nooit afgesloten. Wat je dan bij je draagt, is een open einde. En je hoofd kan daar maar moeilijk mee omgaan. Het blijft zoeken, malen en waarom-vragen stellen. En dit is iets waar bijna niemand je voor waarschuwt: je onderbewuste blijft ermee bezig. Je hoofd wil begrijpen waarom iets gebeurt. Het zoekt naar oorzaak en gevolg. Wanneer iemands gedrag niet meer overeenkomt met wat die persoon tegen je heeft gezegd, ontstaat er verwarring. Je hoofd probeert dat met elkaar te rijmen. Hoe kan iemand die van je zei te houden, ineens degene zijn die je verlaat? Omdat je daar geen antwoord op krijgt, gaat je hoofd er zelf één proberen te vinden. Dat zijn de gesprekken die je in de douche voert. De discussies die je midden in de nacht in je hoofd opnieuw voert en deze keer wél wint. Of het bericht dat je schrijft, maar nooit verstuurd. Je bent niet overdreven. Je hoofd probeert gewoon te begrijpen wat er is gebeurd. Het blijft als het ware verschillende scenario’s afspelen, omdat je hoofd liever blijft zoeken naar een verklaring dan een einde accepteert dat voor jou nergens op slaat. Maar dat kost energie. Aan de buitenkant kun je er rustig en sterk uitzien, terwijl je vanbinnen helemaal uitgeput bent. En vaak begrijp je zelf niet eens waarom. Veel van je energie gaat dan niet naar je eigen leven, maar naar het proberen af te sluiten van iets wat de ander onafgemaakt heeft achtergelaten. Voor de kinderen geldt eigenlijk hetzelfde, maar dan op een andere manier. Wanneer er een conflict ontstaat tussen ouders, kan één ouder ervoor kiezen dat conflict met de kinderen te delen. En omdat het conflict niet wordt opgelost en er niets echt wordt uitgepraat, blijft het in het hoofd van de kinderen malen. De stoorouder blijft het conflict herhalen, steeds opnieuw. Soms wel jaren. Want de kinderen moeten blijven voelen, dat de verlaten ouder niet deugt. Zo blijft er een wond open bij de kinderen, die een eigen leven gaat leiden. Wanneer de verlaten ouder zich vervolgens probeert te verdedigen, kan bij de kinderen het beeld ontstaan dat die ouder de stoorouder de schuld geeft. Terwijl die ouder helemaal niet bezig is met schuld, maar juist probeert het conflict op te lossen zodat de kinderen verder kunnen met hun leven. Maar als de stoorouder het conflict jarenlang, steeds opnieuw en over de rug van de kinderen blijft uitdragen, wordt het voor hen steeds meer een verhaal dat zich in hun hoofd vastzet. Een verhaal dat ze niet zelf hebben gekozen, maar dat ze wel hun hele leven kunnen meedragen.

Waarom kun je het in je hoofd niet zomaar loslaten? Je had allang besloten om het los te laten. Je had die keuze echt al gemaakt. Want je wilt door met je leven. Je stuurt die persoon geen bericht meer. En toch ben je uren kwijt aan een gesprek met iemand die niet eens bij je is. Het is de persoon, die je wilt vergeten, maar waar je constant aan denkt. Het betekent niet dat je niet hebt losgelaten. Het betekent dat je hoofd nooit de kans heeft gekregen om het verhaal af te maken. Voor de duidelijkheid het voorval is nooit uitgepraat. Als iets eindigt en de reden daarvoor niet klopt of geen duidelijk antwoord geeft. Of dat ze zelfs weigeren met je te praten. Dan is het aan de buitenkant voorbij. Maar vanbinnen is het nooit afgesloten. Wat je dan bij je draagt, is een open einde. En je hoofd kan daar maar moeilijk mee omgaan. Het blijft zoeken, malen en waarom-vragen stellen. En dit is iets waar bijna niemand je voor waarschuwt: je onderbewuste blijft ermee bezig. Je hoofd wil begrijpen waarom iets gebeurt. Het zoekt naar oorzaak en gevolg. Wanneer iemands gedrag niet meer overeenkomt met wat die persoon tegen je heeft gezegd, ontstaat er verwarring. Je hoofd probeert dat met elkaar te rijmen. Hoe kan iemand die van je zei te houden, ineens degene zijn die je verlaat? Omdat je daar geen antwoord op krijgt, gaat je hoofd er zelf één proberen te vinden. Dat zijn de gesprekken die je in de douche voert. De discussies die je midden in de nacht in je hoofd opnieuw voert en deze keer wél wint. Of het bericht dat je schrijft, maar nooit verstuurd. Je bent niet overdreven. Je hoofd probeert gewoon te begrijpen wat er is gebeurd. Het blijft als het ware verschillende scenario’s afspelen, omdat je hoofd liever blijft zoeken naar een verklaring dan een einde accepteert dat voor jou nergens op slaat. Maar dat kost energie. Aan de buitenkant kun je er rustig en sterk uitzien, terwijl je vanbinnen helemaal uitgeput bent. En vaak begrijp je zelf niet eens waarom. Veel van je energie gaat dan niet naar je eigen leven, maar naar het proberen af te sluiten van iets wat de ander onafgemaakt heeft achtergelaten. Voor de kinderen geldt eigenlijk hetzelfde, maar dan op een andere manier. Wanneer er een conflict ontstaat tussen ouders, kan één ouder ervoor kiezen dat conflict met de kinderen te delen. En omdat het conflict niet wordt opgelost en er niets echt wordt uitgepraat, blijft het in het hoofd van de kinderen malen. De stoorouder blijft het conflict herhalen, steeds opnieuw. Soms wel jaren. Want de kinderen moeten blijven voelen, dat de verlaten ouder niet deugt. Zo blijft er een wond open bij de kinderen, die een eigen leven gaat leiden. Wanneer de verlaten ouder zich vervolgens probeert te verdedigen, kan bij de kinderen het beeld ontstaan dat die ouder de stoorouder de schuld geeft. Terwijl die ouder helemaal niet bezig is met schuld, maar juist probeert het conflict op te lossen zodat de kinderen verder kunnen met hun leven. Maar als de stoorouder het conflict jarenlang, steeds opnieuw en over de rug van de kinderen blijft uitdragen, wordt het voor hen steeds meer een verhaal dat zich in hun hoofd vastzet. Een verhaal dat ze niet zelf hebben gekozen, maar dat ze wel hun hele leven kunnen meedragen.

White stockings… yes or no? Style can be both nostalgic and current - 1950’s fashion lives forever #poppyattic #fashioninspo #outfitideas #retro #vintage

White stockings… yes or no? Style can be both nostalgic and current - 1950’s fashion lives forever #poppyattic #fashioninspo #outfitideas #retro #vintage

love me... || #loveme #neymar #neymarjr #fyp #edit

love me... || #loveme #neymar #neymarjr #fyp #edit

About

Robot
API

Legal

Privacy Policy