ကိုယ်ချစ်တဲ့သူကို ပိုင်ဆိုင်ချင်တာဟာ လောဘလည်း ဖြစ်နိုင်သလို မေတ္တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ မေတ္တာဆိုတာ သူ့ကို ကိုယ့်ဘဝထဲမှာ ရှိစေချင်တာ၊ သူ့အတွက် ကောင်းတာတွေကို ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် ပေးချင်တာ၊ သူပျော်ရင် ကိုယ်ပါပျော်နိုင်တာမျိုး။ လောဘဆိုတာလည်း အမြဲတမ်း မကောင်းတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်ချစ်ရတဲ့သူကို အခြားသူတွေထက် ပိုပြီးတန်ဖိုးထားချင်တာ၊ သူ့ရဲ့အနားမှာ ကိုယ့်အတွက် နေရာတစ်နေရာကို မပျောက်စေချင်တာ၊ သူ့ဘဝရဲ့ အရေးကြီးဆုံးလူတွေထဲမှာ ကိုယ်ပါနေချင်တာမျိုးပေါ့။ တစ်ခါတလေ ချစ်ခြင်းဆိုတာ သူ့ကိုပေးချင်တဲ့ မေတ္တာနဲ့ သူ့ဆီကနေ ပြန်ရချင်တဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုနှစ်ခုလုံးနဲ့ ပြည့်နေတတ်တယ်။ မေတ္တာက “မင်းပျော်ရင် ကိုယ်ပျော်တယ်” လို့ ပြောတတ်တယ်။ လောဘကတော့ “မင်းရဲ့ပျော်ရွှင်မှုထဲမှာ ကိုယ်လည်း ပါချင်တယ်” လို့ ပြောတတ်တယ်။ နှစ်ခုလုံးမှာ ချစ်ခြင်းတွေရှိတယ်။ တစ်ခုက ပေးချင်တဲ့စိတ်၊ တစ်ခုက မဆုံးရှုံးချင်တဲ့စိတ်။ တစ်ခုက သူ့အတွက်ကောင်းစေချင်တာ၊ တစ်ခုက ကိုယ်နဲ့အတူကောင်းမွန်တဲ့အနာဂတ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ချင်တာ။ ဒါကြောင့် ကိုယ်ချစ်တဲ့သူကို ပိုင်ဆိုင်ချင်တာဟာ ကိုယ့်အတ္တကြောင့်ချည်း မဟုတ်ဘူး။ တစ်ခါတလေ အရမ်းတန်ဖိုးထားမိလို့ မဆုံးရှုံးချင်တာလည်း ဖြစ်တတ်တယ်။ အရမ်းချစ်မိလို့ “တစ်သက်လုံး ကိုယ့်ဘေးမှာ ရှိနေပါ” လို့ ဆုတောင်းမိတာလည်း ဖြစ်တတ်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အချစ်ဆိုတာ မေတ္တာနဲ့ လောဘကို ခွဲပြီး တစ်ခုတည်းရွေးရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူကို ကောင်းစေချင်တဲ့ မေတ္တာလည်း ရှိမယ်၊ ကိုယ့်ဘဝထဲမှာ တစ်သက်လုံး ရှိနေစေချင်တဲ့ လောဘလည်း ရှိမယ်။ မေတ္တာက သူ့ကို ကောင်းစေချင်တာ… လောဘက သူ့ရဲ့ကောင်းခြင်းတွေကို ကိုယ်နဲ့အတူ မျှဝေချင်တာ။ အဲ့ဒီနှစ်ခုလုံးဟာ ချစ်ခြင်းထဲက ပေါက်ဖွားလာတာဆိုရင်တော့ မေတ္တာလား လောဘလားဆိုတာထက် “ကိုယ်က မင်းကို တကယ်ချစ်နေတယ်” ဆိုတာက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ #FeelLyricswithUs #feelings #lyrics - @feel.lyrics.with