@saccadhara.rey: #សច្ចវាចាការពារទឹកជំនន់ តេន ខោ បន សមយេន មហា អកាលមេឃោ បាវស្សិ, មហា ឧទកវាហកោ សញ្ជាយិ។ យស្មឹ បទេសេ ភគវា វិហរតិ, សោ បទេសោ ឧទកេន ន ឱត្ថដោ ហោតិ។ អថ ខោ ភគវតោ ឯតទហោសិ – ‘‘យំនូនាហំ សមន្តា ឧទកំ ឧស្សារេត្វា មជ្ឈេ រេណុហតាយ ភូមិយា ចង្កមេយ្យ’’ន្តិ។ អថ ខោ ភគវា សមន្តា ឧទកំ ឧស្សារេត្វា មជ្ឈេ រេណុហតាយ ភូមិយា ចង្កមិ។ (ព្រះវិន័យបិដក មហាវគ្គ ឧរុវេលបាដិហារិយកថា ច្បាប់ឆដ្ឋសង្គាយនា) ប្រែ÷ សម័យនោះឯង មានភ្លៀងធំពុំជួកាល បង្អុរចុះមក មានទឹកជំនន់ធំពាសពេញ។ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់គង់នៅក្នុងទីណា ទីនោះមិនត្រូវបានទឹកគ្រប់សង្កត់ជន់លិចឡើយ។ គ្រានោះ ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់ត្រិះរិះ ថា បើមានហេតុយ៉ាងនេះ គួរតែតថាតតធ្វើទឹកឲ្យញែកចេញដោយ ជុំវិញ ហើយដើរចង្រ្កមលើផែនដី ដែលដេរដាសដោយធូលី ក្នុងទីចំកណ្តាលនៃស្ទឹងនេរញ្ជរាតែម្តង។ លំដាប់នោះ ព្រះអង្គក៏ធ្វើទឹកឲ្យញែកចេញដោយជុំវិញ រួចទ្រង់ចង្ក្រមលើផែនដី ដែលដេរដាសដោយធូលី ក្នុងទីចំកណ្តាលនៃស្ទឹងនេរញ្ជរា (នោះឯង) ។ #ពុទ្ធានុភាវេន ច សច្ចវាចានុភាវេន ច ឧទកំ អម្ហាកំ បទេសំ មា ឱត្ថរតុ។ ដោយអានុភាពនៃព្រះពុទ្ធផង ដោយអានុភាពនៃសច្ចវាចាផង សូមកុំឲ្យទឹកអាចគ្រប់សង្កត់ជន់លិចនូវទីកន្លែងរបស់យើងខ្ញុំបានឡើយ។ សាធកបាលីក្នុងឧរុវេលកស្សបត្ថេរគាថាអបទានអដ្ឋកថា មម សង្កប្បមញ្ញាយាតិ មយ្ហំ មិច្ឆាសង្កប្បំ ជានិត្វា, យំ យំ ភគវា ឧត្តរិ មនុស្សធម្មា ឥទ្ធិបាដិហារិយំ ទស្សេតិ, តំ តំ ទិស្វា ‘‘មហិទ្ធិកោ ខោ មហាសមណោ មហានុភាវោ’’តិ ចិន្តេត្វាបិ ‘‘ន ត្វេវ ខោ អរហា យថា អហ’’ន្តិ ឯវំ បវត្តំ មិច្ឆាវិតក្កំ ជានន្តោបិ ញាណបរិបាកំ អាគមេន្តោ អជ្ឈុបេក្ខិត្វា បច្ឆា នេរញ្ជរាយ មជ្ឈេ សមន្តតោ ឧទកំ ឧស្សារេត្វា រេណុហតាយ ភូមិយា ចង្កមិត្វា តេន អាភតនាវាយ ឋិតោ តទាបិ ‘‘មហិទ្ធិកោ’’តិអាទិកំ ចិន្តេត្វា បុន ‘‘ន ត្វេវ ខោ អរហា យថា អហ’’ន្តិ បវត្តិតំ មិច្ឆាសង្កប្បំ ញត្វាតិ អត្ថោ។ (ស្រាវជ្រាវចែកជាធម្មទាន ដោយភិក្ខុ ជោតវីរិយាលង្ការ មុំ ចំរើន)