(6)MONSTRUM ARMAGEDDONIS(VI) :
Carminibus meis fruere.
Felix finis hebdoma Fruere alia parte poesis meae poeticae, carminibus meis poeticis pulchritudini tuae dicatis Poema poeticum a dea
Caputne an navis? 🪙 Sapienter elige. Aphrodite et Cupido sub alis suis fovent id quod ultra momentum durat — per omne somnium, per omnia tempora, semper et in aeternum corda humana obmutescere faciens coram amore et pulchritudine. Atria palatii sub lumine lunae et siderum; singularitas tua sola super omnia saltat.Vestigia tua ad aliquid pulchrum ducunt… Quodque initium tuum vim magicam continet, quae ad florem erumpere exspectat.
Sub caelo stellis pleno lunaque fulgida, animae in amore mutuo pacem inveniunt. Reges coronas pulchritudini aeternae tradiderunt, ut cor tuum leniter teneant atque animam tuam vehementer accendant. Tu surgis et nites, dum reges silentium solum relinquunt ad aurum suum custodiendum. Leo fortasse coronam gerit, sed leaena gregem ducit; amatores tui penitus capti esse — hoc minimum est. Et quocumque te via ducit, memento cuius alis orta sis; verus amor verbis profundior est... eum simpliciter sentis in corde, in anima, in omni spiritu. Cor ea loquitur quae labia dicere numquam audent. Unum cor tibi numquam satis erit; amore omnino te circumdans, "Vitamina Tui" cotidie necessaria in aeternum; amor singulis cordis pulsationibus crescit. Calore tuo involuta, oblita mundi reliqui exstare. Corda pro te palpitant — scientifice, mathematice — tui cupida; de te cogitans subrideo quia exstas. Animae conectuntur; scintillam celare impossibile est. Eam sentis in omni aspectu, omni tactu, omni momento communicato. Tempus consistit, et mundus circum te evanescit. Restat tantum vis illa arcana inter vos, vinculum quod ad cor tuum directe loquitur — pars illa caelestis desiderata quae mundum complet, atque flammis cupiditatis consumi. Dies noctesque dulcissimae tecum incipiunt nec umquam finiuntur... pura consolatio. Artissime amplexi, frontibus coniunctis quievimus... corda iam sciebat quam magnopere se desideravissent.
Labra mollia, cogitationes inquietae; osculum unum numquam satis est cum de te agitur. Ars et ignis in corpore tuo coalescunt—tabula viva cupiditatibus ardentibus caelata, carmen
2026-09-05 19:42:37